Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘tekstbureau’

Thrillers vind ik meestal niet zulk interessant leesvoer, maar omdat we op vakantie gingen naar Yorkshire las ik het boek ‘Ik tel tot tien’, dat zich daar afspeelt. De vertaling was redelijk, maar zoals altijd, vond ik toch een rammelende uitdrukking. Zo is er een scène waarin een vrijmoedig klein meisje in gesprek is met een ouderwetse mevrouw. Het meisje zegt dat ze naar de wc moet en de vrouw vraagt of het voor een nummer één of een nummer twee is. A number one or a number two?
Het meisje snapt niet zo goed wat die mevrouw bedoelt en zegt, als ik me goed herinner, dat ze moet poepen. Lekkere duidelijke communicatie, daar houd ik wel van. Maar waar ik dus niet zo van houd, is van rammelende vertalingen. Ik ging  namelijk tijdens het lezen terug-vertalen, bij het lezen van ‘nummer één of nummer twee?’, zegt mijn brein per direct ‘a number one or a number two?‘ Terwijl mijn brein eigenlijk mijn oudtante op zou moeten roepen die aan mijn peuter-ik zou vragen ‘Moet je een kleine of een grote boodschap doen?’
Want dat is dus de juiste vertaling: number one (een plas) is een kleine boodschap en number 2 (poepen, drukken, schijten) is een grote boodschap.
Tot zover de noot van de vertaler.

Tekst: Kim in de pen
Illustratie: Oink Oink producties

Read Full Post »

Een vriendin deelde op Facebook een schattig filmpje van een meisje met het Syndroom van Down dat iedereen opriep om op 21 maart, World Down Syndrome Day, odd socks te dragen. ‘Snel gekke sokken kopen’ schreef vriendin erbij. Maar dat hoeft dus niet. Het woord odd heeft in deze context namelijk niet de betekenis ‘gek’ of ‘raar’.
Als iemand, op een voorval of opmerking, reageert met ‘That’s odd’, dan kun je dat inderdaad vertalen met ‘Dat is raar’ of ‘Dat is apart’. Maar in de woordcombinatie an odd pair, worden er twee dingen bedoeld die niet hetzelfde zijn. Als je bijvoorbeeld met memory in je ene hand het kaartje met de chocoladeletter hebt en in de andere de gaper (we hadden thuis Holland Memory), dat is een odd pair en dan moet je ze dus terugleggen (memory heet in het Engels trouwens pairs).
Op 21 maart kun je dus gewoon hele saaie sokken dragen: als je aan de ene voet een rode en aan de andere een blauwe doet draag je al een odd pair. Een sáái odd pair, maar toch.
Ik ben er dan ook absoluut vóór om gekke sokken te kopen. Zo heb ik een paar in Engeland gekocht met kleine pepertjes erop waarvan er eentje zegt ‘I’m a little chilly’, die kan om mijn rechtervoet en dan draag ik links een sok met daarop een pakje sojasaus dat zegt ‘I’m soy into you’.
Want odd kan altijd odder.

Read Full Post »

Er is een reden waarom Vincent van Gogh zijn werk steevast signeerde met alleen zijn voornaam: hij wist heel goed dat buitenlanders ‘Van Gogh’ niet uit konden spreken. En misschien ook wel dat ze dénken dat ze het wel kunnen. Zelf raak ik steevast in de war als ik op Facebook allemaal memes of woordgrappen tegenkom die uit gaan van het feit dat ‘Van Gogh’ moet worden uitgesproken als van go (als in Engels voor busje ga).
Ik vind ze vervolgens ook niet grappig want ze zijn gebaseerd op een feitelijke onjuistheid en houden domheid in stand. Bovendien heeft de goede man nog zó zijn best gedaan om dit soort dingen te voorkomen (hij was een visionair, hij wist dat er ooit memes gemaakt zouden worden).
Toen ik een naam moest verzinnen voor mijn tekstbureau wilde ik doen wat Vincent ook deed, en wel om dezelfde reden: neem alleen je voornaam, je achternaam is te moeilijk. Bij mij niet alleen omdat mijn achternaam moeilijk uit te spreken is voor buitenlanders, maar ook omdat het lastig onthouden is. Daarom zet ik onder de stukjes die ik schrijf niet mijn voor- en achternaam, maar gewoon ‘Kim in de pen’.
Helaas is dat misgegaan bij een artikel voor Dierenpraktijken, daar staat dus mijn naam bij, en niet die van mijn bedrijf. Nu verwacht ik geen memes die niet kloppen omdat ze zijn gebaseerd op een verkeerde aanname, maar ik denk ook niet dat iemand mijn naam gaat onthouden…

Read Full Post »

‘Ik heb morgen een dag waarop mijn collega’s en ik werken op een andere locatie en dan aansluitend met eten enzo.’
‘Een team-uitje ofzo?’
‘Nee, we gaan in kaart brengen of we nog op de goede weg zijn enzo en welke richting we het komend jaar op willen.’
Ik zie aan de mijnheer dat hij heel erg zijn best doet om alle termen die hem op zijn werk om de oren vliegen te vermijden want in ons huis wordt al het holle kantoor-jargon genadeloos afgestraft.
De volgende dag appt hij foto’s van hemzelf en zijn collega’s voor een grote flip-over in een zaal van de beurs van Berlage.
‘Hoe was je hei-dag?’, vraag ik als hij weer thuis is.
‘Ik heb dat woord niet gebruikt hè?!’, zegt hij.
‘Nee, maar ik lees ook wel eens wat. Ik dacht eigenlijk dat dat soort dingen altijd op de hei gehouden werden.’
‘Ja, ik ook.’
‘Waarom heet het dan zo?’
‘Dat weet ik ook niet.’
‘Dan is eik-dag toch een beter woord? Omdat je gaat eiken of je nog op de goede weg zit enzo?’
‘Misschien wel.’
Hij weet wel beter dan in discussie gaan over taalgebruik. Hij is op de goede weg.

Read Full Post »

Gisteren deelde ik mijn blogpost voor EcoGoodies waarin ik schreef over vegan eten (puur plantaardig eten zonder gebruik van producten waar een dier aan te pas is gekomen, dus geen vlees maar ook geen melk of eieren).
Iemand vroeg me waarom ‘veganistisch’ tegenwoordig ‘vegan’ (uitgesproken als viegun) moet heten. Een goede vraag, want ik ben over het algemeen een groot voorstander van het gebruik van Nederlandse woorden als die er zijn. Mijn korte en enigszins flauwe antwoord luidde ‘omdat veganistisch te veel klinkt naar vaginistisch en daar schrikken mensen van’. Een tweede factor is denk ik dat vegetarisch vaak wordt afgekort met ‘vega’ en dat je hetzelfde krijgt als je veganistisch af zou korten, en dat is verwarrend.
Maar ik denk dat er nog een derde reden is, eentje die verband houdt met de eerste. ‘Veganistisch’ klinkt wel erg naar tante Gerda die rondloopt op Zweedse klompen, creaties van Cora Kempermann draagt en die combineert met armbanden die zijn gefiguurzaagd op de sociale werkplaats. Hulde aan tante Gerda natuurlijk, want zonder haar had de planeet gisteren de geest al gegeven, maar voor je verjaardag had je misschien toch liever iets anders cadeau gekregen dan een vierkante meter regenwoud en een stukje hennepzeep.
Vegan klinkt naar Miley Cyrus, Joaquin Phoenix, Milo Ventimiglia, senator Cory Booker en van die hippe slanke meisjes met een rommelige knot bovenop hun hoofd die een vegan-blog en een eigen kookboek hebben. En ik wil daar toch iets liever bij horen (sorry tante Gerda).
En misschien klinkt het ook iets minder streng. Alsof je bij ‘vegan’ niet gelijk verketterd zal worden als je een keer een eitje eet van de boerderij van een vriend (die zijn kippetjes in de keuken laat als het slecht weer is) of een paar leren schoenen draagt.
Want dat strenge ‘veganisme’ is natuurlijk enorm bewonderenswaardig, maar het kan ook een beetje afschrikken. Maar bij het vrolijke hippe ‘hier heb je een kookboek vol lekkere recepten die de wereld gaan redden afgewisseld met foto’s van die hippe meisjes op de fiets’-vegan sfeertje voel ik me beter op mijn gemak.
En mocht Cory Booker tijdens zijn campagne voor de democratische nominatie nou heel toevallig in Nederland terechtkomen, dan kan ie hier gewoon aanschuiven. 

Read Full Post »

Op één van de eerste dagen van het jaar zat de mijnheer op de bank een filmpje te kijken op zijn tablet. Hoe langer het duurde hoe meer haren er bij mij recht overeind gingen staan. De vrouw die aan het woord was had het de hele tijd over een ‘sjellens’ waar ze aan mee had gedaan. Ze was de sjellens aangegaan en was daar heel blij mee. Ik zou vooral heel blij zijn als ze haar mond eens zou houden. Of in ieder geval eens op zou houden met het gebruik van woorden die ze niet uit kan spreken. Ik neem tenminste aan dat ze challenge bedoelde. Uitdaging dus. Of gewoon een 6-weken-programma.
‘Zo, dat was een irritant filmpje, met d’r sjellens.’
‘Ja, dat snap ik’, zegt de mijnheer. ‘Maar het ging over cross-fit en ik wil het wèl graag gaan doen.’
‘Dat moet je lekker zelf weten, als je maar niet van dat irritante nep-Engelse jargon gaat gebruiken. Anders wordt jij misschien fit, maar ik cross.’
‘Ok. Ik ga de uitdaging doen. Maar eh, volgende week dinsdagavond is er een 2 uur durende…ehm…workshop?’
‘Een werkplaats. Of gewoon een 2 uur durende informatie-avond.’
‘Ja, dat.’

Read Full Post »

Er zijn op Facebook meerdere groepjes voor leesfanaten. Helaas is de tendens in bijna allemaal hetzelfde: het gros leest de thrillers die iedereen leest. Het liefst plaatsen ze dan een foto van het omslag van zo’n boek met een kinderversjes-titel en schrijven er dan bij ‘ik ga nu beginnen aan deze iemand al gelezen’ (zonder interpunctie inderdaad).
Ehm…ja, Jolanda, bijna iedereen hier, scroll maar door de tijdlijn. Maar in één groepje ontstond er iets vermakelijks: mensen begonnen hun ergernis te uiten over taalfouten in boeken. En dat vond ik wel interessant want ik stoor me daar ook aan. Alleen was er één vrouw die pissig werd omdat het in een boek ‘het krat’ stond… Ook na herhaalde opmerkingen dat dat toch echt correct was, bleef ze erbij dat het ‘voor haar gevoel’ toch echt ‘de’ moest zijn. Ok, duidelijk argument, ik denk dat ik met die vrouw de pietendiscussie maar niet aan ga.
Een dag later verscheen er een bericht van het beheer, ze zouden posts over fouten in boeken voortaan gaan verwijderen. ‘Als je je eraan irriteert moet je maar contact opnemen met de uitgever’. Er volgde veel bijval, ‘want het moest wel gezellig blijven’. Ergens kritisch op zijn is blijkbaar niet gezellig, maar een serie slecht geschreven moorden wel?
En ik kon het niet laten, ik schreef ‘dan mag ik zeker ook niet schrijven dat het ‘ergert’ moet zijn?’
Ze begreep het niet. ‘Wat is erger,’ vroeg ze. Dus ik legde het even uit: het moet zijn, ‘als je je eraan ergert’ of ‘als het je irriteert’.
En toen was de beer los. Ik had het blijkbaar niet begrepen. Jawel hoor. En ik zou iemand zijn die alles opzoekt in het Groene Boekje (nee hoor, ten eerste is dat voor spelling en niet voor grammatica en ten tweede hoef ik het meeste niet op te zoeken).
Blijkbaar ergerden ze zich eraan dat slordig taalgebruik mij irriteert. 

Read Full Post »

Older Posts »