Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Tekstbureau’ Category

Je zou toch denken dat mensen zelf wel weten uit welk land ze komen en met een beetje geluk ook nog hoe dat land in andere talen heet. Maar nee. Ik heb menigeen horen beweren dat ze uit ‘Holland’ komen, wat al geen land is, terwijl ze niet eens in één van de twee Holland-provincies wonen. Voor de duidelijkheid: draagt uw nationale elftal oranje, dan bent u Nederlander en komt u uit Nederland, the Netherlands, Les Pays-Bas, Los Países Bajos.
‘Holland’ is een verouderde term want tegenwoordig tellen Drenthe en Friesland en zelfs Flevoland ook gewoon mee. Nederland ‘Holland’ noemen is net zo raar als De Verenigde Staten ‘Dakota’ noemen (omdat er een North en South van bestaat) maar dan wel gewoon het hele land bedoelen.
Weet je wat ook raar is? America zeggen terwijl je alleen de Verenigde Staten bedoelt. ‘Amerika’ beslaat namelijk twee werelddelen. Canada ligt in Amerika. Mexico ligt in Amerika en Suriname ook. En dat weten de mensen die in Canada, Mexico en Venezuela wonen ook best. Alleen in de VS zijn ze dat even vergeten. Ik ben ook heel benieuwd hoe men in Argentinië heeft gereageerd op die bezopen ‘Only America first‘ proclamatie van die geflipte sinaasappel. En of ze er nog van geprofiteerd hebben.
Helemaal grappig wordt het als mensen uit de VS dingen schrijven en die àndere Amerikanen in de mond leggen. Zoals in een aflevering van ‘The Good Doctor’ waarin een artsenteam uit California een aantal operaties uit gaat voeren in Guatemala. Natuurlijk had arts Claire het heel moeilijk met het nemen van de beslissing wie er wel en wie er niet geholpen kon worden, waarop een verpleegkundige haar een doos tissues toestak. ‘Die hebben we altijd voor als de Amerikanen komen.’
Maar deze Guatemalteekse vrouw is zèlf Amerikaanse. En dat weet ze, alleen weten de mensen die de aflevering hebben geschreven dat niet. Volgens hen is ‘America’ 4th of July, stars and stripes, football dat eigenlijk rugby is maar dan met een helm op, the Godfather, the White House en overal vlaggen. Maar dat is: Estados Unidos, Verenigde Staten. En mensen die daar vandaan komen noemt men in Spaans sprekend Amerika (in het overgrote deel van de Amerikaanse landen is Spaans dus de moedertaal): Estadounidenses. Verenigdestatenaren, of zoiets. En dat zou de zuster ook gezegd hebben: ‘We hebben die tissues voor als de Verenigdestatenaren komen.’ Want Amerikanen zijn er al volop in Guatemala, en ze spreken allemaal vloeiend Spaans.

Read Full Post »

Groen is goed, toch? Niet als dat ‘groen’ uit een kas komt en/of bespoten is met gif. Bloemen en planten uit de reguliere winkel kunnen behoorlijk milieubelastend zijn. Hoe kies je je groen ‘groen’? Je leest er alles over in mijn nieuwe blogpost voor EcoGoodies

Read Full Post »

Voor Flow schrijft Aaf (columnist Aaf Brandt Corstius) over ‘mooie zinnetjes’. Zinnetjes die je beklijven, zinnetjes die precies de goede woorden op het goede moment zijn. Laats las ik een mooie zinnetjes-column over een uitspraak van actrice Angela Lansbury, een zin die in tijden van corona weer extra lading kreeg: ‘Better to be busy than to be busy worrying.’ Aaf vertaalde hem met ‘Je kunt maar beter bezig zijn dan bezig zijn je zorgen te maken’ en voegde eraan toe: in het Engels klinkt alles beter.
Dat laatste ben ik niet met mijn idool eens (sorry, Aaf). Sommige dingen klinken in het Nederlands net zo goed of misschien wel beter (wat is mooier, vlinder of butterfly? Wat mij betreft even mooi). Maar dan moet je wel een beetje durven, qua vertalen. Het Engels zit namelijk qua zinsstructuur heel anders in elkaar, dus moet je gaan husselen. En als je de kadans van het origineel erin wil houden moet je durven knippen. Mijn vertaling zou dus heel anders luiden: ‘Je kunt het maar beter druk hebben dan je druk maken’.
Spelen met taal (vooral met het vertalen van en naar het Engels) is tweede natuur hier in huis. De mijnheer heeft een aantal jaren voor een bedrijf gewerkt waarvan de medewerkers van over de hele wereld kwamen en Engels de voertaal was. En ik, ik lees voornamelijk Engelstalige romans en vertalen is mijn werk. Dus toen de mijnheer op een afscheidskaart voor een collega ‘blijf je verwonderen’ wilde schrijven, vroeg hij mij wat daarvan de beste vertaling was.
Ook zo’n mooi woord in het Nederlands: verwondering. Het is minder ‘zwaar’ dan verbazing, het heeft een beetje acceptatie in zich. Alsof je denkt ‘apart, maar ok…’ We kwamen uit op bemusement: maintain your sense of bemusement.
Ook liedjes in ons hoofd ontkomen niet aan een vertaling. Zong de mijnheer hier in huis laatst over ‘watermeloen suiker hoog’ op de wijs van het bekende nummer van Harry Styles. Ik was het niet eens met zijn vertaling. Veel te letterlijk. Bovendien klopte de vertaling van het woord high niet. Het is meer ‘Watermeloen-zoete roes’, zei ik. Hij vond ‘roes’ dan weer niet kloppen, dus we zijn er nog niet helemaal uit.
Intussen weten we natuurlijk dondersgoed dat het liedje over iets heel anders gaat dan over de smaak van watermeloen, maar om daar nou hardop over te gaan zingen is wel weer heel gedurfd.

Read Full Post »

We kijken er maanden naar uit: dat moment dat alles weer begint te groeien en bloeien. Waarom hebben dan toch zo veel mensen een ‘tuin’ die meer op een parkeerplaats lijkt? Het veroorzaakt verarming in biodiversiteit, draagt bij aan opwarming van de aarde (het wordt steeds warmer in steden) en bemoeilijkt de afwatering. En het is niet zo heel moeilijk om je tuin (en de rest van je omgeving) groener te maken.
Voor EcoGoodies besprak ik een boek dat je goed op weg kan helpen.

Read Full Post »

‘Zal ik even een plaatje opzetten?’, vroeg mijn oma vroeger wel eens.
‘Je bedoelt een cd, mam’, zei mijn moeder dan. Ze vond dat ‘plaatje’ vreselijk ouderwets. Maar zo ouderwets was mijn oma niet, ze had immers vrij vroeg al een cd-speler. Ik vond het wel een knus woord ‘plaatje’. Misschien kwam dat omdat ik in die tijd, als ik voor de verandering eens netjes gewerkt had, een plaatje in mijn schrift kreeg van de juf. Bijvoorbeeld van David de kabouter.
Als ik bij mijn oma logeerde mocht ik vaak kiezen welk ‘plaatje’ ze op zou zetten. Vaak koos ik iets van planfluitmuziek. Maar ze had ook de Dublinners en Nigel Kennedy (die violist met het punkkapsel).
Tegenwoordig hebben we nauwelijks nog cd-spelers nodig, muziek afspelen kan op mijn computer via spotify en als ik wil kan ik het vanaf daar of vanaf mijn telefoon ook naar diverse Sonos-speakers in huis sturen. Behalve als we geen wifi hebben natuurlijk.
Toch doe ik het nog met enige regelmaat, een cd kopen. Op vakantie in het buitenland bijvoorbeeld kom ik altijd de supermarkt uit met een album in het Frans/Spaans/Italiaans (afhankelijk van waar we zijn), waar we de rest van de vakantie mee mee kunnen zingen. Songteksten zijn altijd mijn favoriete manier geweest om een andere taal te leren.
Roemer heeft ook zo zijn muziekale voorkeuren (geen idee wat hij van panfluitmuziek vindt overigens), Morning mood van Edvard Grieg vindt hij heel mooi, de Goldberg Variations vindt hij vreselijk. Maar hij is pas écht een fanboy van de band ‘Radio Company’. Als ik dat opzet maakt hij een tevreden geluidje en gaat met zijn oren flapperen. Het kan komen omdat hij de stem van één van de twee zangers herkent als die van iemand die hij ook met regelmaat op tv ziet, maar het kan ook zijn dat hij net als zijn mensenmoeder stiekem heel erg veel van country/rock houdt.
Dus hebben we de limited-edition dubbel cd besteld in de Verenigde Staten. Het was de collector’s edition stond er op de website.
En het was even wachten, maar we hebben ‘m in huis. Kunnen we we als we willen een plaatje opzetten…

Read Full Post »

In mijn nieuwe blogpost voor EcoGoodies schreef ik over het bedrijf dat vooral plastic produceert (en nog een paar dingetjes) en hoe je deze onderschatte grootmacht uit je huis en je leven kunt bannen.

Read Full Post »

Het is altijd bijzonder om te lezen hoe vernuftig het leven van hele kleine beestjes in elkaar kan zitten. Ik las ‘Britt bij de bijen’ daarom met veel belangstelling maar ik had wel wat aanmerkingen. Nieuwe blogpost voor EcoGoodies

Read Full Post »

Er is ophef (oh nee, #ophef, want het speelt zich natuurlijk vooral online af) ontstaan over het Songfestival-liedje van Jeangu Macrooy ‘Birth of a New Age’. Daarin zingt de Surinaams-Nederlandse zanger enkele regels in het Sranantongo. Sranantongo is een taal met Nederlandse, Engelse, Portugese en Afrikaanse invloeden die is ontstaan in de 17e eeuw en jarenlang onderdrukt is geweest. Dat deze taal nu een internationaal podium krijg is heel bijzonder.
Maar wat de boer niet kent maakt ie graag belachelijk, dus noemen sommige witte Nederlanders ‘Birth of a New Age’ ‘het Broccolilied’ vanwege de zin ‘Yu no man broco, broco mi’ (ik ben niet kapot te krijgen) die ze niet verstaan.
En ik snap op zich de grap van het maken van een Nederlandse parodie op een anderstalige songtekst. Wij zingen in de auto op weg naar Italië ook ‘ik wil pasta en pizza calzone!’ op de wijs van een bekend nummer van Eros Ramazotti en ‘no tengo arma’ van Nelly Furtado wordt ook ‘broodje shoarma’ (we vegan shoarma van Vivera natuurlijk). Maar als we eenmaal op de plaats van bestemming zijn aangekomen kunnen we met behulp van Duolingo en What en Hoe in het…die pasta en vegan shoarma gewoon in de plaatselijke taal bestellen, grazie, graçias. Kwestie van beleefdheid en respect voor cultuur.
Dus ik begrijp het wel dat de Albert Heijn reclame met een foto van een broccoli met de tekst erbij ‘ook zo’n trek gekregen na het horen van ons Songfestival liedje?’ niet bij iedereen in de smaak viel. En nu hoef je wat mij betreft niet gelijk je plaatselijke Albert Heijn te bestormen of te boycotten, maar het mag wel gezegd worden. Ook al schrijft Catherine Keijl in een column dat we het wel gewoon het broccoli-lied mogen noemen omdat haar vader in het verzet heeft gezeten (nee, ik snap het ook niet maar dit is de enige conclusie die uit het stuk te trekken viel).
Als iemand drie zinnen Frysk spreekt staat er een heel leger instanties klaar om subsidie te verstrekken, want: cultuur. Het wordt tijd dat het Sranantongo en Papiamento ook zo’n bijna-heilige status krijgen als minderheidstaal binnen het koninkrijk der Nederlanden. En dat de Albert Heijn daar dan een leuke reclame mee maakt met kouseband in de bonus ofzo.

Read Full Post »

Voor Dierenpraktijken schreef ik over het afscheid nemen van je huisdier. Je leest het hier:

Read Full Post »

…maar helees steeds minder. In mijn nieuwe blogpost voor EcoGoodies lees je waarom er steeds minder vlinders zijn en hoe je kunt helpen om de populatie weer te vergroten.

Read Full Post »

Older Posts »