Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Tekstbureau’ Category

Bij de uitdrukking ‘Italiaanse toestanden’ denk ik altijd aan een restaurant in de Jansstraat waar ik weleens met een vriendin naartoe ging. Dankzij de open keuken kon je altijd volop meegenieten van alles wat op z’n Siciliaans in het honderd liep, Dinner and a show noemden we het en wachten gerust iets langer op onze pizza en citroentaart. No problema
Italiaanse toestanden zijn synoniem voor chaos, misverstand en veel handgebaren. Maar wellicht is dat imago wat achterhaald, net zoals het idee dat de Verenigde Staten het land of the free zou zijn.
De mijnheer en ik zijn net terug van twee weken Italië en ik kan niet anders zeggen dat er discipline heerste.
Ok, van ‘persoonlijke ruimte’ hebben ze nog steeds niet gehoord, laat staan van social distancing. Maar dat kan ook komen doordat die in Italië is vastgesteld op één meter in plaats van anderhalf (het lijkt mij handiger om die in zuidelijke landen vast te stellen op twee meter en in noordelijke op anderhalf, dan komen we zo ongeveer op hetzelfde uit). Maar in elke winkel word je begroet door een pompje desinfecterende gel (soms met een persoon eraan vast) en bij Gucci zelfs door een temperatuurscanner (geen koorts, ik mocht me aan de tassen gaan vergapen). En iedereen draagt gewoon een mondkapje. Geen gezeur, geen geblaat over ‘muilkorven’, gewoon kapje op. Daarbij vergeleken is het hier in Nederland een anarchistische ongeorganiseerde Janboel.
Het viel me alleen een beetje tegen dat de meesten van die saaie lichtblauwe wegwerpdingen droegen. Daarbij vergeleken zorgden de mijnheer en ik voor wat Italiaanse flair met onze ontwerpen van RedBubble…

Read Full Post »

Met accent

Die enkele keer dat ik een tekst in het Latijn hardop lees moet de mijnheer hier in huis altijd een beetje gniffelen. ‘Je hebt een Italiaans accent in het Latijn’, zegt hij dan. Dat lijkt me volkomen logisch. We weten natuurlijk niet precies hoe het Latijn klonk, maar het lijkt me logisch dat de tongval van het land waar het ontstaan is nog steeds het dichtst in de buurt komt. Een steenkolen-Nederlands-accent lijkt me niet zo voor de hand liggen en het Amerikaanse accent dat in tv-series altijd te horen is als er één of andere bezwering uitgesproken moet worden slaat al helemaal nergens op (sorry Sam en Dean).
Dus accepteer ik gewoon dat ik een Italiaans accent heb in het Latijn. Ik heb een Celtic accent (mix van Iers en Schots) in het Engels en een Frans accent als ik Spaans spreek, dus dit kon er ook nog wel bij. Nederlands is gewoon de enige taal die ik accentloos spreek.
In het Duits heb ik vast ook wel een accent maar nog opvallender is dat ik daarin vrij snel overschakel op een hele andere taal. Zo waren we een paar jaar geleden in een hotel waar ik ’s avonds vol overtuiging vi sees i morgen tegen de Duits sprekende mevrouw zei alvorens naar mijn kamer te gaan. In de lift naar boven zei de mijnheer ‘Je weet dat je net Zweeds hebt gepraat tegen de Zwitserse mevrouw?’ Ehm, nee. Ik vond het al zo vlotjes gaan.
In de twee maanden voorafgaand aan onze vakantie was ik trouw elke dag mijn Duolingo aan het doen om mijn Spaans weer op te halen, Franc accent of niet. Ik was blij verrast over hoeveel ik nog wist en hoeveel ik nog bij kon leren (echt divertido). Dankzij heel wat uurtjes Casa de Papel (waar de mijnheer hier in huis de zin puto ninja con gafas van leerde) en Gran Hotel, zat ik er weer lekker in. En toen gingen we niet naar Spanje. ¡Maldita sea!
En toen moesten zowel ik als de Duolingo ineens overschakelen op Italiaans. ‘Ha!’, zei de mijnheer. ‘Je spreekt Italiaans met een Spaans accent.’ Maledizione.

Read Full Post »

Boeken van Nederlandse auteurs lees ik natuurlijk in het Nederlands, maar voor het overige geldt dat ik een voorkeur heb voor Engels. Dit omdat ik anders tijdens het lezen ongemerkt ‘aan het werk ben’. Vertalingen zijn vaak zo slecht dat ik vaak hele zinnen eerst terug naar het Engels moet vertalen voordat ik weet wat de auteur eigenlijk bedoelde.
Maar soms komt het toch voor dat ik een vertaald werk in het Nederlands lees. Bijvoorbeeld omdat de bibliotheek alleen de Nederlandstalige editie heeft, omdat de vertaling goedkoper is of omdat ik die van de uitgeverij krijg.
En zo las ik dus onlangs ‘Het Duitse meisje’ van Armando Lucas Correa. Een titel die ik zelf nooit uit zou hebben gekozen, al die boeken die nu verschijnen met het woord ‘meisje’ in de titel -meestal een meisje waar het slecht mee afloopt als ik de omslagen zo bekijk- hangen me een beetje de keel uit, maar dit boek was onverwacht veel beter en interessanter dan ik had verwacht.
Maar er stond een hele vreemde zin in: ‘Als ik iets over school moet bespreken, wil praten over wat er die dag is gebeurd of mijn zorgen met iemand wil delen, pak ik zijn foto en houd hem onder de lamp met de ivoren lampenkap met grijze eenhoorns erop die galopperen tot het licht uitgaat en ik in slaap val.’
Kan dat wel? Een lampenkap maken van ivoor? Alleen een heel kleintje dan, als je een stuk slagtand uitholt ofzo. En die eenhoorns dan, waar zijn die dan van gemaakt? Ik las trouwens eerst eekhoorns, want die bestaan wèl in het grijs, eenhoorns zijn over het algemeen genomen wit.
Maar toen bedacht ik me, het Engelse ivory is niet alleen het materiaal ivoor, maar ook een kleur: gebroken wit. Misschien is dat in het Spaans ook wel zo (het boek is van origine Spaanstalig) of heeft de vertaler de Engelse vertaling als bron gebruikt. Het is dus een gewoon lampenkapje, met galopperende eekhoorns erop.

Read Full Post »

In Japan is het heel gewoon: bosbaden. Het maken van een wandeling in de natuur waarbij je al je zintuigen inzet. Maar wist je dat dat niet alleen ontspannend werkt maar dat de nabijheid van bomen ook ècht goed is voor je gezondheid? Je leest er alles over in mijn nieuwste blogpost voor EcoGoodies.

Read Full Post »

Kreeg ik toch laatst zomaar een bloemetje door de bus….van wie dat afkomstig was lees je hier

Read Full Post »

Sommigen zullen deze zomer niet verder komen dan hun eigen tuin, maar laat dat nou net het meest onontgonnen stukje aarde ter eh..aarde zijn? Romke van de Kaa schrijft er alles over in zijn nieuwe boek. Mijn bespreking lees je op de website van EcoGoodies.

Read Full Post »

Een vriendin vertelde via What’s app videobellen over de Griekse leraar van haar zoon. Ik vroeg me af welk vak die man gaf. Het leek me leuk als hij ‘mijnheer Pythagoras’ heette en wiskunde gaf. Daar kun je nog eens mee aankomen als school. Maar uit haar verhaal leidde ik af dat het om een taal ging. Leek me knap, een Griek die in het Nederlands les geeft in wéér een andere taal.
Op de school waar ik ooit werkte werkte ook een Joegoslavische leraar, maar die gaf scheikunde, en een Welshman en een Schot die beide Engels gaven.
Maar het zit anders, blijkt. Het gaat om een leraar Grieks die helemaal niet Grieks is. Het is dus de Nederlandse leraar Grieks. Sommige gesprekken zijn verwarrender en ingewikkelder dan een wiskundeformule.

Read Full Post »

Support your local planet, zag ik op de website van een T-shirtmerk. Die slogan is zo grappig als ie waar is, vooral nu.
Lees mijn meest recente blogpost voor EcoGoodies hier.

Read Full Post »

Dat is 2020 een apart jaar is, daar is iedereen het ongetwijfeld over eens. En ongewone jaren brengen een heleboel nieuwe woorden met zich mee (waarvan het nog maar afwachten of we ze in gewonere jaren nog zullen gebruiken). We kunnen er nu al over speculeren wat het woord van het jaar zal worden. Quarantaine zal het niet worden, want dat bestond al. Al betekent het letterlijk ‘periode van 40 dagen’ en hebben velen veel langer dan die 40 dagen (al dan niet verplicht) binnen gezeten.
Coronakapsel lijkt me een goede kandidaat: je hebt er gelijk een beeld bij van uitgroei en dode puntjes. Of van een boblijn die niet helemaal gelijk meer loopt omdat de achterkant geknipt is door een thuis-onderwezen kind ter invulling van ‘creatieve vorming’.
Mondkapjesmoe is ook een leuke, maar ik denk dat ik ‘m ter plekke heb verzonnen toen ik de demonstratie zag van mensen die weer terug willen naar het ‘oude’ normaal en tegen een 1,5 meter-samenleving zijn.
Het maakt me eigenlijk niet zo heel veel uit welk woord het gaat winnen, zo lang met maar niet ‘persco’ is. Ik krijg vreselijk de kriebels van dat woord. Het slaat ook nergens op: het doet me denken aan perssinaasappels en bloemencorso, maar niet aan een persconferentie.
Ik ben ook altijd bang dat ze me tijdens een ‘persco’ ‘info’ gaan geven, in plaats van echte informatie. Als je te belabberd bent om het hele woord uit te spreken dan denk ik dat je me ook niet hoog genoeg acht om de gehele waarheid te kunnen behappen. Daarnaast vind ik de ‘afko’ ‘persco’ ook vrij onverstandig. Hele volksstammen kinderen zullen nu denken dat het ‘perscoferentie’ is in plaats van pers-con-fe-ren-tie. En ze hébben vermoedelijk allemaal al een taalachterstand omdat ze het haar van hun ouders moesten knippen in plaats van dictee te oefenen.

Read Full Post »

Wie was de eerste zwarte vrouw in Alabama (Verenigde Staten) die in de bus weigerde op de staan voor een witte passagier? Er zijn twee antwoorden op deze vraag: het ‘Triviant-kaartjes en kennisquizzen’ antwoord, en het historisch juiste. En waarschijnlijk weet je alleen het eerste.

Een vriend wees me op een filmpje dat de ronde doet op social media en in WhatsApp-groepjes. Daarin vertelt een zwarte vrouw (conservatief politiek activist Candace Owens) waarom George Floyd (het meest recente dodelijke slachtoffer van extreem politiegeweld) niet haar held is.
Ten tijde van zijn arrestatie was George Floyd volgens haar namelijk onder invloed van drugs en tot overmaat van ramp probeerde hij in een winkel te betalen met valse bankbiljetten. Owens zegt dat ze er misselijk van wordt dat George Floyd als een soort heilige wordt verheerlijkt door de Black Lives Matter beweging.
Maar laten we even kijken naar wat er beweerd wordt. Floyd was onder invloed van drugs. Is dat een misdaad? De wet in Minnesota is behoorlijk strikt als het gaat om drugs, maar er geldt ook een no victim, no crime-beleid. Als je er voor kiest om te gebruiken en je daar anderen niet mee schaadt, dan kraait er over het algemeen geen haan naar.
Tenzij je zwart bent.

Het betalen met nep-geld mag natuurlijk niet, maar ik kan me slecht voorstellen dat een winkel gelijk de politie zou bellen als een wit persoon een aankoop van een paar dollar probeert te doen met een vals tientje.
En al zouden ze de politie bellen, zouden die agenten dan ook met z’n vieren tegelijk hun knieën op het lichaam van de arrestant zetten? Ik weet wel zeker van niet.
Voor mensen met een donkere huidskleur gelden andere regels dan voor witte mensen.

En Candace Owens doet daar nog even een schepje bovenop. Want als we de redenatie van Candace Owens volgen, moeten mensen van kleur bijna heilig zijn om als symbool voor gelijke rechten te mogen worden gezien. En dat is niet nieuw, dat was 65 jaar geleden al zo, daarom zijn er twee antwoorden op de vraag uit de eerste alinea

Op 2 maart 1955 weigerde de 15-jarige scholier Claudette Colvin haar plek in de bus op te geven voor een witte passagier. Ze werd gearresteerd door twee agenten, in de boeien geslagen en uit de bus verwijderd. Dit alles gebeurde negen maanden voordat Rosa Parks weigerde haar plaats in de bus af te staan. Terwijl Rosa Parks de geschiedenis in is gegaan als ‘de eerste vrouw die…’
Claudette was niet het juiste meisje. Ze was een beetje brutaal, haar huid was te donker, haar haar kroest te veel en tot overmaat van ramp raakte ze kort na haar arrestatie in verwachting. De witte pers zou geen spaan van haar heel laten als ze daar achter zouden komen, concludeerde de civil rights movement.
Zelfs Claudette’s moeder zei ‘Laat Rosa het maar doen, witte mensen mogen haar graag.’
Haar dominee, die haar borgsom betaalde (Claudette werd verstoring van de openbare orde, het breken van apartheidswetten en het belagen van een politieagent ten laste gelegd. Het laatste was overigens een leugen) zei tegen haar: ‘Je hebt de revolutie naar Montgomery gebracht.’
Hij kreeg gelijk, maar zijn pupil werd niet het gezicht van die revolutie. Daar was een ander type vrouw voor nodig. Een respectabele, timide vrouw die tijdens haar arrestatie niet zou reppen over haar constitutional rights maar sereen voor zich uit zou blijven kijken. Als een heilige. Alleen zo iemand zou kunnen rekenen op de sympathie van de witte bevolking.

We zijn inmiddels 65 jaar verder en nog steeds is alleen ‘een bepaald type’ person of colour geaccepteerd. Michelle Obama moet tijdens speeches uitkijken dat ze niet té gepassioneerd gaat praten, want dan wordt ze afgeschilderd als angry black woman.
In een filmpje van Voxpop over wit privilege vertelt een man dat hij, als hij ergens binnen stapt altijd overdreven vriendelijk moet zijn zodat witte mensen zich op hun gemak voelen.
Wanneer komt de dag waarop zwarte mensen geen halve heiligen meer hoeven te zijn om op dezelfde sympathie te kunnen rekenen die witte mensen in beginsel krijgen?

Het was Candace Owens waarschijnlijk beter uitgekomen als een tweede Rosa Parks het gezicht was geworden van alle grote Black Lives Matter demonstraties van 2020, maar ze heeft pech. George Floyd werd het gezicht omdat er duidelijke beelden waren. Bovendien is de slogan Black Lives Matter, niet saintly, pallatable Black Lives Matter. Het wordt tijd dat we ons realiseren dat er een grote verscheidenheid is aan black lives, net als bij witte levens, en dat het respecteren hun constitutional rights geheel vanzelfsprekend moet zijn, ongeacht gedrag, afkomst of uitstraling.

 

Kim Bergshoeff
http://www.kimindepen.nl

Read Full Post »

Older Posts »