Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Tekstbureau’ Category

Voor Dierenpraktijken schreef ik over het afscheid nemen van je huisdier. Je leest het hier:

Read Full Post »

…maar helees steeds minder. In mijn nieuwe blogpost voor EcoGoodies lees je waarom er steeds minder vlinders zijn en hoe je kunt helpen om de populatie weer te vergroten.

Read Full Post »

De lijsttrekkers van de partijen die nieuw in de Tweede Kamer komen zijn nog niet geïnstalleerd of de krantenkoppen en praatprogramma-presentatoren zetten hen al lijnrecht tegenover elkaar. Zo kopte AD: ‘Sylvana Simons valt nú al BBB-leider aan op kwetsende tweets’.
Voor wie niet helemaal op de hoogte is: de afkorting BBB staat niet meer voor een aerobics-les in de sportschool die zich vooral richt op buik, benen en billen, maar voor BoerBurgerBeweging waarvan de leider, Caroline van der Plas vooral niet wil dat we het ‘de boerenpartij’ noemen want dat vindt ze framing. Vervolgens komt ze wel naar Den Haag in een trekker.
Nou, als we het dan nu toch over framing hebben… Framing is het kiezen van bepaalde woorden en beelden die zorgen voor een associatie. Zoals de zinsnede ‘valt aan’. Ik heb het betreffende fragment niet gezien maar het lijkt me dat ‘Sylvana Simons confronteert BBB-leider met…’ passender is. Of ‘Sylvana Simons bevraagt van der Plas over…’
Wat ik namelijk wel heb gezien is een fragment van Jinek waarin Caroline van der Plas Sylvana verwijt er niet voor alle 17 miljoen Nederlanders te zijn. Als het niet zo treurig was zou ik er heel hard om hebben moeten lachen, om dit staaltje de pot verwijt de ketel. Ik, als witte kiezer voel me veel meer vertegenwoordigd door mevrouw Simons dan door van der Plas met haar trekker. Maar dit terzijde, mevrouw Simons schoot, heel bewonderenswaardig, ook niet in de lach maar gaf heel netjes antwoord. En dat doet ze eigenlijk altijd, heel kalm en netjes antwoord geven, terwijl ik als kijker allang aan het facepalmen ben vanwege alle vooroordelen en domme framing waar ze weer doorheen moet waden.
Op twitter (tenminste, in mijn fijne bubbel) was de mening ook dat de kop die het AD plaatste kwalijke framing was maar dat de gemiddelde kiezer van Bij1 zich daar niet door zou laten afschrikken. En dat is ook zo, mensen die op deze partij stemmen prikken wel door de framing heen, maar het gaat om de rest van de mensen. Sylvana krijgt onterecht het stempeltje ‘fel’ en ‘niet lief’ opgedrukt en dan krijg je ‘tone policing’: ‘ik ga niet naar je luisteren want je toon bevalt me niet’.
Dan zijn er weer mensen die zeggen ‘oh ik vind haar zo irritant want ze is zo fel’. Maar dat is ze dus niet, je bent in de framing getrapt en hebt niet geluisterd naar wàt ze zegt. Terwijl dat wel degelijk ook voor jou bedoeld was, ook al zit ze niet op een trekker.

Read Full Post »

De ‘groene’ beweging heeft al heel wat woorden toegevoegd aan ons collectieve vocabulaire. Maar wat zijn nou ecocide en woudfunding? Ik schreef erover in mijn nieuwe blogpost voor EcoGoodies.

Read Full Post »

Geef mensen onverwacht een cadeautje en ze laten het overal zien. Tenminste, zo werkte het met het cadeautje dat Esther Ouwehand alle leden van de Partij van de Dieren deed toekomen. Het boek met het varkentje met mondkapje om domineerde de sociale media. Maar is het ook echt een goed boek of niet veel meer dan een politiek pamflet? Ik schreef er een bespreking over voor de website van EcoGoodies (spoiler: het is een goed boek).

Read Full Post »

Veel bekende mensen, en vooral politici, kunnen worden samengevat met één woord. Een woord dat hun wereldbeeld symboliseert. Als er weer een VVD-er fraude pleegt of een vervuilende multinational miljoenen euro’s aan steun krijgt terwijl kleine ondernemers niet weten hoe ze het hoofd boven water moeten houden, zeggen wij hier in huis met zo bekakt mogelijk accent ‘supergaaf’. U kunt zelf wel invullen wiens wereldbeeld (zonder visie) we hiermee bedoelen.
Het woord van Joe Biden is als je het mij vraagt ‘folks’. Joe (voor zijn ouders en broers en zus Joey) is een folksy man, hij groeide op als zoon van een autoverkoper en een moeder die hem altijd vertelde dat hij nooit moest denken dat hij méér was dan een ander. Maar ook niet minder.
Als ik folks zou moeten vertalen naar het Nederlands zou ik uitkomen op iets als ‘jelui’. Biden begint een toespraak vaak met folks, of gebruikt het halverwege als hij de mensen direct wil toespreken. En het leuke van folks is dat het genderneutraal en inclusief is. Veel beter dan ladies and gentleman and non-binary people. Ook beter dan ‘my fellow Americans‘ want dan kun je je nog afvragen ‘heeft hij het wel tegen mij als ik geen United States paspoort heb?’ Joey heeft het tegen iedereen die wil luisteren.
Zijn inauguratie liet al doorschemeren dat inclusiviteit zeg maar best wel zijn ding is: daar stonden op het podium een homo-icoon (Lady Gaga), een latina (Jennifer Lopez) een jonge zwarte dichter (Amanda Gorman) en een witte countryzanger (Garth Brooks) kortom: folks from all walk of life.
En daarna ging hij met vliegende vaart van start: de ene na de andere executive order werd getekend om lgbtq- en trans folks te berschermen. En hij is nog maar net begonnen.

Read Full Post »

Zolang de scholen dicht zijn geef ik twee keer per week via FaceTime les aan de dochters van mijn vriendin. Op maandag lezen we een prentenboek over iemand die echt heeft bestaan (uit de serie Little People, Big Dreams) en praten we na over waarom die persoon belangrijk was (of is, in het geval van Malala en Jane Goodall) en op donderdag geef in Engelse les. Dat laatste doe ik niet alleen, daar heb ik Charlie voor nodig. Charlie is een eekhoorn (squirrel) die alleen maar Engels spreekt maar graag aan the girls wil voorlezen. Ik vertaal de moeilijke woorden die hij gezegd heeft zodat ze het verhaal kunnen volgen.
De eerste week las Charlie voor uit The Gruffalo, dat verhaal kenden ze al in het Nederlands dus dat was geen probleem. De week erna wilde Charlie graag The Highway rat voorlezen maar dat verhaal is iets moeilijker dus besloot ik van tevoren wat dingen uit te leggen zodat ze zouden weten dat een Highway man de Engelse uitdrukking was voor struikrover. En wat dat dan is, een struikrover.
‘Vroeger bestonden er nog geen auto’s of treinen, weet je hoe mensen dan reisden als ze ver weg wilden, naar een andere stad ofzo?’
‘Met de koets’, zei L. (7)
‘Heel goed’, ik had verwacht dat ze paard zou zeggen en dat we dan daarna wel uit konden breiden naar koets.
‘En weet je toevallig wat een struikrover is?’
Dat wist ze niet, dus ik legde uit over een boomstam op de weg en dat er, op het moment dat de koetsier het weghaalde, boeven uit de struiken kwamen springen.
‘Ik dacht’, zei ze daarna, ‘dat een struikrover een soort vogel zou zijn.’
Dat is wel een hele mooie naam voor een vogel en ik moest denken aan het woord ‘dwaalgast’ dat onlangs voorbij kwam bij De Slimste. Een dwaalgast is een vogel die zich bevindt in een gebied waar hij volgens ‘de regels’ niet hoort voor te komen.
Struikrover en dwaalgast, zou dat een idee zijn voor een prentenboek?

Read Full Post »

Naar aanleiding van de incidenten die veroorzaakt zijn door witte mensen wil ik graag van de gelegenheid gebruik maken om afstand te nemen van de daden van radicale witte mensen. Het gedrag van deze radicale witte mensen stuit ook mij, een gematigd wit mens, tegen de borst.
En ik heb er alle begrip voor dat mensen aan mijn neus niet kunnen zien dat ik niet zo ben. Ik heb ook alle schijn tegen: ik zit op yoga, draag kleding van King Louie en eet vegan, maar dat wil niet zeggen dat ik met mede-zweef-teven in De Hout stond tijdens de bijeenkomst van Vrouwen voor Vrijheid. We hebben misschien in de basis dezelfde levensovertuiging, maar zij zijn volkomen geradicaliseerd. Ik geloof namelijk wèl in mondkapjes en iets over hebben voor het algemeen belang. En ik ben er wel van overtuigd dat een gezond voedingspatroon in veel gevallen meer kan doen dan medicatie, maar ik denk niet dat een glas gemberthee beschermt tegen Covid-19.
En mijn man heeft een trainingsbroek, maar dat wil niet zeggen dat hij vuurwerk naar paarden gooit omdat de regering heeft besloten dat mensen na 21.00 uur niet zonder geldige reden op straat mogen zijn.
Wij zijn wit, maar we gaan niet uit onze plaat als we een paar vrijheden in moeten leveren om mensenlevens te redden. Zolang er drinkwater uit de kraan komt en kokend water uit de Quooker, zolang de WiFi sterk is en Boekhandel de Vries en Zapp Thai bezorgen, zolang we Netflix nog niet uit hebben en het bos open is zul je ons niets horen brullen over dictatuur.
Wij zijn gematigde, tolerante witte mensen die vinden dat Black Lives Matter en in juni de Pride Flag uithangen. We geloven in wetenschap maar hebben een gezond wantrouwen tegenover Rutte. Geen van al deze dingen is een reden om dingen in de fik te steken. Ziekenhuizen te belegeren. Piano’s te slopen in stationshallen. Wij stemmen in maart wel op politici die verbaal On Fire zijn.
Tot die tijd blijven we binnen, of in het bos, en proberen we zo min mogelijk naar het journaal te kijken want daar worden we alleen maar moedeloos van.

Read Full Post »

Het jaar 2020 laat zich wat mij betreft samenvatten als kwalitatief (en kwantitatief) redelijk teleurstellend. Er ging een heleboel niet door, zwakke regeringsleiders maakten er een potje van, aso’s die geen duimbreed wilden toegeven voor een ander maakten weer veel lawaai en de serie Away krijgt geen tweede seizoen.
Teleurstellend.
Dit alles werd mooi geïllustreerd door de keuze voor woord van het jaar. Dat werd anderhalvemetersamenleving. Ja, dat is allemaal aan elkaar en zonder streepjes. Passend want het is een woord zonder al te veel opsmuk of creativiteit. Ik had gehoopt op ‘coronakapsel’, want daar heb je gelijk een beeld bij. Bijvoorbeeld een uitgroei van een aantal centimeters, of in mijn geval een bos haar die tot ver over mijn schouders reikt en waar zelfs met een grasmaaier niet meer door te komen is. Ik draag het dan ook maar gewoon in een knot bovenop mijn hoofd, dan lijkt het nog of het expres nonchalant is en ik straks naar yoga ga (wat niet waar is want de yogastudio is natuurlijk dicht).
Ik moet bij het woord ‘coronakapsel’ vooral denken aan een filmpje van acteur Misha Collins met een kappersschort voor en zijn dochter met een schaar in haar handen. Hij legde uit dat zijn opvoedingsstijl was ‘ik geef mijn kind een scherp voorwerp en kijk wel wat er gebeurt’.
Een andere kandidaat voor woord van het jaar was wat mij betreft ‘complotwappie’, ook zo’n woord dat gelijk allerlei beelden oproept, creatief is en lekker in de mond ligt. Bovendien bijzonder typerend voor het jaar 2020. Totdantoe had ik namelijk nog nooit gehoord van babybloed-drinkende alien-mensen en zij die hen vereren. Of vrezen, dat is me niet helemaal duidelijk. Op zich had ik dat ook liever niet geweten, dta van die wappies. Wat dat betreft ben ik dan wel weer vóór een anderhalvemetersamenleving, om die lui op afstand te kunnen houden.

Read Full Post »

Terwijl ik dit schrijf zitten we in Nederland in de strengste lockdown ooit. Deze werd al voor de eindejaarsfeesten aangekondigd en zou zeker tot 19 januari duren. Maar het blijkt geen zier te helpen en dus wordt er vermoed dat het nog een week of twee langer zou kunnen gaan duren.
Dit verbaast me niet zo veel want de regels zijn allemaal nogal slappe hap (nog afgezien van het feit dat het dweilen met de kraan open is zolang de slagerijen open blijven). Want je moet als het kan thuiswerken maar je mag nog bij anderen op bezoek, maar dan maximaal met twee volwassenen. Hoe groot de groep is van mensen bij wie je op bezoek gaat maakt dan weer niet uit, als het maar één gezin is.
Maar wat krijg je dan… Tante Rie vindt het maar niks, alleen thuis zitten, dus die gaat op maandag bij de buurvrouw op de koffie en dinsdag komt haar zus langs. Woensdag is de vaste oppasdag en gaat ze naar haar kleinkind en op donderdag legt ze een kaartje bij Joop en Annie en dan komt Koos ook….
En wat nou als blijkt dat die buurvrouw van maandag covid-19 bij zich droeg? Dan is niet alleen tante Rie de klos maar ook haar zus (en iedereen waar die zus bij op bezoek is geweest en mee samenwoont), (de ouders van) haar kleinkind, Joop Annie en Koos en iedereen met wie die in contact komen.
Dat schiet natuurlijk voor geen meter op zo. Zelf ga ik nog maar zelden bij iemand op bezoek en als ik dat al doe is dat minstens twee weken na een ander huisbezoek.
In Groot-Brittannië hebben ze daar iets op gevonden: de Bubble Buddy. Ik hoorde het Kylie Minogue laatst nog zeggen tegen Graham Norton. Ze had opgetreden en voordat er verontruste vragen zouden komen over haar achtergronddansers: ‘die twee zijn en stel en die andere twee zijn Bubble Buddies’. Ook mijn Engels penvriendin schrijft ‘ik ging met Helen theedrinken, we zijn elkaars Bubble Buddy’.
Een Bubble Buddy is iemand met wie je niet in één huis woont maar met wie je ook gedurende de lockdown een connectie hebt. Bijvoorbeeld twee bevriende gezinnen met elkaar. Of een single samen met het gezin van zijn zus of een oudere met een bevriend stel. Het punt is vooral dat je één huishouden kiest en dus niet de ene dag bij je dochter gaat eten en de dag erna in de auto stapt bij een vriendin om samen in het bos te gaan wandelen en de dag daarna op de koffie bij de buurman gaat.
En dan kunnen mensen honderd keer zeggen ‘ja maar we zijn voorzichtig’ of ‘ja maar we houden afstand’ maar daar trap ik echt niet in want in het gemiddelde huis kàn dat gewoon niet, continu anderhalve meter afstand houden. Ik moet daarbij altijd denken aan die keer dat een vrouw duim en wijsvinger een stukje van elkaar af hield en zei ‘mannen denken dat dit 15 centimeter is…’

Read Full Post »

Older Posts »