Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Tekstbureau’ Category

‘Oh ja, dit is weer nieuw…’, zegt de mijnheer. Aan zijn toon hoor ik dat hij hoop dat dit nieuwe snel dezelfde kant op gaat als ‘toppie joppie’ en ‘goeiesmorgens’, namelijk het verdomhoekje van de taal in. Via What’s app heeft hij overleg met een collega over de stoelen in het vliegtuig dat ze binnenkort gaan nemen.
De collega beweert dat de middelste rij in het vliegtuig uit drie stoelen bestaat. De mijnheer zegt dat het er vier zijn en voegt een fotootje bij ter illustratie.
‘Eens!’ reageert de collega.
Dat is niet eens een zin, dat ‘eens’. Eens! Wat eens? Eens gegeven blijft gegeven? Eens maar nooit weer?
Waarschijnlijk bedoelt hij ‘ik ben het met je eens’, maar dat klopt niet. Je kunt het niet eens zijn met een feit. Als ik zeg ‘Haarlem is de hoofdstad van Noord-Holland’, dan is ‘ik ben het met je eens’ een hele rare reactie want het is logischerwijs onmogelijk om het ermee oneens te zijn.
Volgens mij is dat ‘eens’ een soort ‘oh ja, je hebt gelijk’ voor mensen die er egotechnisch niet toe in staat zijn om dat te schrijven of te typen.
Wie het daarmee eens is mag zijn vinger opsteken of gewoon ‘eens!’ typen, dat is in dit verband namelijk wel taalkundig correct. 

Advertenties

Read Full Post »

Als je goed om je heen kijkt zie je dat bijna alles van plastic is. Maar dat hoeft niet… Het is even goed zoeken en misschien even wennen, maar een heleboel dagelijkse gebruiksvoorwerpen kunnen worden vervangen door een plastic-vrije variant. Zo hóeft shampoo niet in een fles te zitten…
Je leest er alles over in mijn nieuwe blogpost voor EcoGoodies 

Read Full Post »

Het was weekend en de mijnheer en ik kochten een mezenbollenhouder in het tuincentrum. Je moet toch wat. Ik had wel een houder maar die was van plastic en bij tijd en wijle vloog een ekster ermee weg om hem achterin de tuin in de vlinderstruik te dumpen.
De nieuwe is van metaal en er kunnen veel meer bollen in. Mézenbollen. Niet dat de ekster zich daar iets van aan gaat trekken, vermoed ik.
Op de verpakking stond een totaal overbodige gebruiksaanwijzing (klepje open doen en van boven af vullen, revolutionair, daar was ik nooit zelf op gekomen) en ook nog een tip: ‘Zorg dat uw mezenbollenhouder dagelijks gevuld is, op deze manier blijven de vogels, welke uw mezenbollenhouder eenmaal hebben ontdekt, terugkomen naar deze voederplaats’.
Welke volgels?
Wie heeft dat stuk geschreven?  Een miskende dichter die zat weg te kwijnen op een zolderkamertje en uit nood voor één dag in de week zijn ziel aan de commercie verkoopt?
En wat zegt ie dan als je vraagt of zijn werk leuk is? ‘Welk een genot is het te mogen delibereren over voederplaatsen voor gevederde vrienden’, zoiets?
Mag het gebruik van welke als betrekkelijk voornaamwoord alsjeblieft heel snel verwelken?
Ik moest denken aan de strip-kat Heinz die ooit een paar bladzijdes lang op een kinderdagverblijf werkte. In één van de strips stond een peuter plaatjeslang in een hoek naar een plant te wijzen terwijl het ‘die, die, die!’ zei. ‘Wat nou, die?’, vroeg Heinz.
‘Die groen-geel gevlekte manchetbegonia, die!’, zei het kind.
Prima woord, dat ‘die’. 

Read Full Post »

Mijn meest recente column voor Dierenpraktijken, over puppygedrag als je al zeven bent, lees je hier: 2018-11-30_0520.

Read Full Post »

Tijdens de essentrics-les op maandagochtend dwalen mijn gedachten meestal af, ze zijn het van me gewend, dus ze laten me meestal maar. Deze week kwamen er Sinterklaasgedicht-zinnen bij me bovendrijven. and het flauwste soort (e beste dus). Wat gedichten schrijven betreft ben ik net mijn moeder: hoe flauwer hoe beter en ik heb er zelf de grootste lol om. Weken van tevoren al.
En dat doet me weer denken aan een van de leukste woorden uit de Nederlandse taal: voorpret. Bijna net zo leuk als binnenpret. En net zo onvertaalbaar.
Menigeen beweert dat het Nederlands niet mooi en poëtisch is, maar probeer voorpret maar eens te vertalen. Ik kan zelf zo snel niets mooiers verzinnen dan ‘the joy of anticipation’. Al snel weer een mond vol die niet zo luchtig en frivool klinkt als voorpret.
En een binnenpretje? Wat is dat dan? ‘An inner giggle’? Dat klinkt toch wel iets dichterbij het gekkenhuis dan gewoon een binnenpretje.
En wat dacht je van jeugdsentiment? Nostalgia klinkt weemoediger dan jeugdsentiment. Wat zou het dan moeten zijn? ‘Memory Bliss’? Dat klinkt wel erg zweverig voor het licht uitgelaten gevoel dat ik krijg bij het zien van een Popple of de begintune van The Flying Doctors.
Misschien moeten we het er maar gewoon op houden dat het Nederlands een aantal hele mooie onvertaalbare woorden in zijn schat heeft.

Read Full Post »

Afwassen doen wij thuis met een komkommer. Of, nou ja, met een neefje van de komkommer. Je leest er alles over in mijn nieuwe blogpost voor EcoGoodies.

Read Full Post »

Traditie

‘Die’ tijd van het jaar is weer aangebroken: de tijd waarin Nederland grofweg verdeeld is in twee kampen. Het kamp dat het prima vindt dat het uiterlijk van Piet wordt aangepast zodat iedereen sinterklaasfeest kan vieren zonder nare bijsmaak te krijgen én het kamp dat schreeuwt over TRADITIE en KINDERFEEST!
Het grappige is dat onderzoek heeft uitgewezen dat hoe jonger de ondervraagde, hoe positiever tegenover het idee om het uiterlijk van Piet aan te passen. Degenen die dus schreeuwen over KINDERFEEST zijn dus het minst met kinderen bezig maar vooral met zichzelf.
Op mijn eigen tijdlijn heb ik niet zo’n last van verwarde ouderen die maar wat roepen, ik zit namelijk gezellig in een internetbubble van groenlinksige cablecutters die zich drukker maken over hun biologische moestuintje dan over het krampachtig vasthouden aan tradities.
Maar als je een kijkje neemt in nostalgische facebookgroepjes waarin (nostalgische) foto’s van de stad waarin ik woon worden gedeeld zie je daar nog menig roepende in de woestijn. Onder elke oude foto met traditionele pieten schrijven de ‘toen was het nog leuk!’ en ‘zie je wel, heeft niets met racisme te maken!’ (ik zie op de foto geen enkel bewijs). En het woord traditie valt ook menig keer. Elke foto van de intocht vormt voor hen een aanleiding om te klagen en nog een paar keer traditie te typen.
Traditie is op zich een mooi woord en klinkt als een goed idee, maar het mag niet worden gebruikt als excuus om rituelen in stand te houden die niet meer passen in de moderne maatschappij. Vroeger was het traditie dat alleen mannen van een zekere leeftijd en een zeker inkomen mochten stemmen. Palingtrekken werd als een leuk tijdverdrijf gezien. Ooit was het traditie dat je als man alleen met een vrouw mocht trouwen en vice versa. Dat vinden we nu ook achterhaald en ouderwets. Behalve in Amerika, daar gebruiken sommigen dezelfde stoplappen (argumenten zijn het namelijk niet) als de traditionele-Piet-aanhangers. ‘Het is nu eenmaal zo’, ‘zo hoort het’ en ‘ze verraden het huwelijk’.
Daar wil je toch niet mee vergeleken worden? Er zit niet veel anders op dan slikken en je aanpassen, hoe moeilijk het ook is dat sommige tradities verdwijnen. Ik vind het zelf bijvoorbeeld heel stom dat sommige winkels tegenwoordig vóór 6 december al kerstbomen in de etalage hebben staan, maar dat wil niet zeggen dat ik een bom ga leggen in Hudson’s Bay. Dat betekent alleen maar dat ik lekker boodschappen ga doen bij de HEMA, kan ik gelijk nog een rolletje roetveegpietjes-pakpapier meenemen. 

Read Full Post »

Older Posts »