Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘vertaler’

Een vriendin deelde op Facebook een schattig filmpje van een meisje met het Syndroom van Down dat iedereen opriep om op 21 maart, World Down Syndrome Day, odd socks te dragen. ‘Snel gekke sokken kopen’ schreef vriendin erbij. Maar dat hoeft dus niet. Het woord odd heeft in deze context namelijk niet de betekenis ‘gek’ of ‘raar’.
Als iemand, op een voorval of opmerking, reageert met ‘That’s odd’, dan kun je dat inderdaad vertalen met ‘Dat is raar’ of ‘Dat is apart’. Maar in de woordcombinatie an odd pair, worden er twee dingen bedoeld die niet hetzelfde zijn. Als je bijvoorbeeld met memory in je ene hand het kaartje met de chocoladeletter hebt en in de andere de gaper (we hadden thuis Holland Memory), dat is een odd pair en dan moet je ze dus terugleggen (memory heet in het Engels trouwens pairs).
Op 21 maart kun je dus gewoon hele saaie sokken dragen: als je aan de ene voet een rode en aan de andere een blauwe doet draag je al een odd pair. Een sáái odd pair, maar toch.
Ik ben er dan ook absoluut vóór om gekke sokken te kopen. Zo heb ik een paar in Engeland gekocht met kleine pepertjes erop waarvan er eentje zegt ‘I’m a little chilly’, die kan om mijn rechtervoet en dan draag ik links een sok met daarop een pakje sojasaus dat zegt ‘I’m soy into you’.
Want odd kan altijd odder.

Advertenties

Read Full Post »

Voor wie aan de kust woont staat ie bekend als ‘die vliegende rat die vuilniszakken openscheurt en die je van de gemeente niet mag voeren’ en de kritische vertaler kent ‘m als dat beest dat steevast verkeerd vertaald wordt. In het Engels heet ie namelijk seagull maar in het Nederlands bestaat de ‘zeemeeuw’ officieel niet.
Ja, wel als naam van een strandtent of vakantiehuisje aan de kust, maar niet als benaming van de vliegende rat. De vertaling van seagull luidt dus simpelweg ‘meeuw’.
Mocht je iets creatiever willen zijn dan kun je er zilvermeeuw of mantelmeeuw van maken, maar dat hoeft dus niet. Of, nog correcter, stormmeeuw. Dit is namelijk de letterlijke vertaling van common gull. Bovendien klinkt stormmeeuw, vanwege de dubbele m in het midden van het woord, een stuk mooier dan ‘zeemweeuw’. En niet alleen omdat stormmeeuw een echt woord is.

Foto: Arjo Hooimeijer

Read Full Post »

Toen de echtgenoot en ik laatst gingen eten bij de Bokkedoorns om ons half-jaar-getrouwd te vieren bestelde ik na het dessert een potje White Monkey thee. Die thee heet zo omdat ie wit is (dùh) en de blaadjes een beetje ‘harig’ zijn en de vorm hebben van een apenstaartje. ‘Ah’, dacht ik, dat is een mooi ezelsbruggetje voor het verschil tussen de Engelse woorden ape en monkey.
witte-thee-white-silver-needle-jasmine
In het Nederland hebben we dat verschil niet, wij kennen alleen het woord aap. Op bordjes in dierentuinen zien we nog wel de aanduidingen ‘halfaap’ (zoals ringstaartmaki’s, bij kinderen ook bekend onder de naam I like to move it, move it-aap) of ‘mensapen’ (hieronder vallen onder meer de Bonobo’s, chimpansees, gibbons, Gorilla’s, Orang Oetans en de mensen), maar een apart woord hebben we er niet voor.
Het verschil tussen ape en monkey , en dan kom ik weer bij de thee, zit ‘m in de staart. De monkey heeft een apenstaartje waar hij aan kan hangen (en die dus op theeblaadjes lijkt) en een ape, of mensaap, heeft die niet.
Moet je dus het woord ‘aap’ vertalen in het Engels, bedenk dan even of de aap in kwestie een staart heeft of niet voordat je monkey opschrijft.
Een recent voorbeeld van het gebruik van het woord ape lees je hier. De ‘mevrouw’ die de Firts Lady zo noemde heeft overigens na een korte schorsing gewoon haar baan weer terug. Monkey Business.

Read Full Post »

Nee, dit stukje gaat niet over de echtgenoot die alle buitenlandse aankopen voor mij betaalt, dat was voorheen wel zo, maar ik heb nu een andere betaalvriend: PayPal. Ik moest en zou een Japans betaalpatroon van Ravalry hebben dus ben ik er maar aan begonnen (nee, ik ben nog niet begonnen met het maken van het vest in kwestie).
Bij het aanmaken van een account moest ik ook een controlevraag beantwoorden. Zoiets heb ik voor Google ook ooit gedaan. Of voor hotmail. Ik koos toen de vraag ‘wat was het beroep van mijn grootvader’. Dat is iets wat ik in ieder geval nooit zou vergeten en hoogstens één keer fout kon beantwoorden (als ik toevallig aan de ‘verkeerde’ grootvader zou denken). Hint bij de controlevraag: ‘I’m not a pirate’.
Maar betaalvriend stelt hele rare vragen. Die ook nog eens dubbel vreemd overkomen omdat ze in het Nederlands gesteld zijn. ‘Wat is de middelste naam van uw vader?’ Ehmmm, mijn vader heeft een vóór en een achternaam, daar zit niks tussen, betaalvriend. Dan maar een andere: ‘Wie was uw eerste huisgenoot op college?’ Nope, nooit een huisgenoot gehad. Wel een klootzak aan de andere kant van de gang met wie ik douche en toilet moest delen, maar daar wil ik niet aan herinnerd worden.
Ik geloof dat ik uiteindelijk een vraag heb gekozen over de naam van mijn eerste huisdier, maar dat is ook nog tricky want dat waren twee vissen….
Misschien is het een idee als betaalmaatje Nederlandse vragen laat verzinnen door een tekstschrijver in plaats van ze door Google translate te halen en verwachten dat Nederland hetzelfde in elkaar zit als Amerika alleen dan in een taal die niemand verstaat.
Ik weet er nog wel een paar. ‘Wat was de voornaam van je lievelingsoma?’, ‘Met wie fietste je vroeger naar school?’ of ‘Van wie kreeg je je eerste echte kus?’ Want ik heb dan misschien geen kamergenoot gehad op college, dit weet ik echt nog wel. Scan_20151005 (4)h

Read Full Post »

Vriend is zijn wekelijkse taekwondo-les aan het geven en ik nestel me met dekentje en hond op de bank om een film te kijken die ik meer dan een jaar geleden heb opgenomen: The iron lady, de film die Meryl Streep haar derde Oscar opleverde. Hé er lopen letters door het beeld. Oh ja, opgenomen van een Nederlandse televisiezender, dus dat zijn gewoon ondertitels, snobistische muts.
En hoewel ik de letters de meeste tijd negeer valt me ineens iets op (afgezien van het feit dat die tuttige bloesjes van Margareth weer heel hip zijn): het Engelse Prime minister wordt vertaald met ‘mevrouw’.
Nu ben ik een voorstander van ‘vrij’ vertalen, maar dit gaat toch wel erg ver. We spreken Rutte toch ook niet aan met ‘mevrouw’? Zijn positie is immers dezelfde hier als die van Thatcher indertijd in het Verenigd Koninkrijk dus zou je in een vertaling bij dezelfde functie uit moeten komen. En koningin Juliana vond het misschien prettig om met ‘mevrouw’ aangesproken te worden, ik vraag me toch sterk af of the iron lady dat fijn had gevonden. Ja, als ze boodschappen aan het doen was misschien (áls ze die al ooit deed), niet als ze in functie was. Iron_Lady_26_2100991b
In Duitsland is er, toen Angela Merkel aan het roer kwam, in alle haast een nieuw woord voor haar verzonnen: bundeskanzlerin. Als ik Angela was dan had ik het niet gewild, laatst had ik een gesprek met iemand die mij ‘schrijfster’ en ‘onderneemster’ bleef noemen en op de één of andere manier irriteerde dat. En ik weet dat het aan mij ligt maar bij het woord ‘schrijfster’ zie ik zo’n vrouw voor me met een Beatrixkapsel, een bril met goud aan de pootjes en 5 katten op schoot die streekromans schrijft over godvruchtige boeren en zwijmelende jonge juffers. Ik lees ook geen ‘schrijfsters’, ik lees boeken van vrouwelijke auteurs. Dus zei ik: ik ben ZZP-er, tekstschrijver en vertaler.
Maar ook als je wél per se het geslacht van de persoon die de functie bekleed wil laten doorschemeren in de vertaling van de titel dan snap ik nog niet hoe je van prime minister naar ‘mevrouw’ kunt komen. Persoonlijk zou ik het woord ‘premier’ hebben gebruikt (première kan niet hè mensen, dat is weer iets heel anders): ‘Premier, wat is uw beslissing?’  En dan hóógstens nog ‘Mevrouw de premier’, als dat mag van the lady.

Read Full Post »

Proefstukje

Ja, het is crisis. En nee, als ik het raam opendoe komt er met een windvlaag niet gelijk een stapel opdrachten binnenwaaien. Dus roep ik op twitter en Facebook met regelmaat dat ik tekstschrijver en vertaler ben en dat ik tijd heb voor opdrachten!!! Ik heb natuurlijk zo mijn vaste ‘dingen’, waaronder mijn columns en met regelmaat schrijf ik een boek, maar dat zijn niet de dingen waar je rijk van wordt. Tenminste, niet financieel.
Financieel aantrekkelijk zijn de opdrachtjes die op twitter af en toe voorbij komen, korte vertaalopdrachtjes of het schrijven van een tekst voor een website. Opdrachten waar ik ervaring mee heb en waar ik ook goed in ben, maar die helaas ook zeer gewild zijn. En dan gaat het meestal als volgt: ik reageer op een opdracht-tweet (of iemand voor wie ik ooit iets geschreven heb tipt mij, dat kan ook) en ik krijg in reactie een mailtje waarin ongeveer het volgende staat: ‘omdat ik best veel reacties heb gekregen laat ik ieder van jullie een pagina vertalen. Daarna kies ik op basis van de resultaten wie de opdracht krijgt.’
Tja, op zich begrijpelijk, maar als ik dan een offerte stuur met wat die ene pagina gaat kosten (kosten die niet betaald hoeven te worden als ik de opdracht krijg), komt de aap uit de mouw: het is de bedoeling dat we het voor niets doen.
Aha, ieder een pagina voor niets….. Best een slim idee! Image
Eind deze maand krijgen we dubbel glas en daarna moeten de kozijnen opnieuw geschilderd worden. Nu heb ik een visitekaartje van een schilder en vriend heeft er een van een ándere schilder… Ik denk dat ik ze allebei bel en voorstel dat ze ieder een kozijn schilderen en dat ik dan op basis van de resultaten ga kiezen wie de opdracht krijgt (lees: geen van beiden want ze zijn dan allebei al geschilderd). Zouden ze erin trappen? Ik ben bang van niet.
Ik namelijk ook niet. Voor échte opdrachten heb ik trouwens wel tijd, dus mocht je die hebben dan nodig ik je van harte uit om te mailen naar kim@kimindepen.nl

Read Full Post »

Wat maakt een vertaling nou een goede vertaling? De meningen kunnen daarover natuurlijk verdeeld zijn, maar als je als lezer heel duidelijk kunt merken vanuit welke taal een boek vertaald is heb je volgens mij niet te maken met een goede vertaling. En als de lezer af en toe een stuk Nederlandse tekst (bewust of onbewust) in het Engels terugvertaalt om te begrijpen wat er nou precies staat, dan heb je te maken met een ronduit slechte vertaling.
Het laatste is het geval bij het boek ‘Vergelding’ van Jilliane Hoffman, originele titel ‘Retribution’.  Het is nu ook weer niet zo dat ik er een woordenboek bij moet pakken om het verhaal te kunnen volgen, maar lekker lopen doet het niet. Het piept, kraakt en schuurt als een oude wagen. En dat terwijl het soepel zou kunnen lopen als een goed onderhouden oldtimer Cadillac: het verhaal speelt zich grootdeels af in het broeierige Miami, net als de populaire serie Dexter. En net als bij Dexter zijn de ingrediënten van  dit boek gruwelijke misdaden, een zieke geest en heel veel bloed. Maar steeds als ik een beetje lekker in het verhaal zit, komt het weer piepend en krakend tot stilstand. Bijvoorbeeld omdat ik lees dat de hoofdpersoon belt met de afdeling ‘Speciale Slachtoffers’.  Ok, is dat dan een afdeling waar alleen slachtoffers die beroemd of anderszins heel bijzonder zijn naartoe mogen bellen? In mijn hoofd hoor ik ‘Law and Order, special victims unit-doenk doenk’. Dat doenk doenk moet erbij want dat is het leaderfilmpje. Vriend bevestigt mijn vermoeden: “special victims unit, dat heet in het Nederlands gewoon de afdeling zedenmisdrijven.” Piep, kraak, schuur.
Ik doe nog een poging om me in het verhaal onder te dompelen en stuit op de vreemde zin ‘…een offer voor het grotere goed.’ Nu ken ik ondergoed, witgoed, vastgoed en onroerend goed. Maar het grotere goed? Is dat soms een hele grote onderbroek? In mijn hoofd vertaal ik terug: a sacrifice for the greater good’. Oh wacht, ze bedoelen een offer voor een hoger doel.  Piep, kraak, schuur en een diepe zucht.
Helaas zijn er meer van dergelijke voorbeelden (zoals ‘uitvinden’ (to find out) waar het ‘ontdekken’ moet zijn, ‘haar pakje had de schouders van een lijnverdediger’. Had linebacker nou gewoon vertaald met rugbyspeler!) en komt ‘het grotere goed’ elke paar hoofdstukken weer terug (en zie ik steeds een hele grote onderbroek voor me).
Ik hoop toch van harte dat de uitgeverij voor een volgende vertaling iemand met liefde voor de Nederlandse taal in zou willen huren (mij bij voorbeeld, ik noem maar een dwarsstraat). En dan beloof ik dat ik een niet al te gepeperde rekening zal sturen. Ik weet immers dat het voor een hoger doel is: leesplezier. Maar als u mij wilt excuseren ga ik nu even Dexter kijken, daar ben ik wel aan toe.

Read Full Post »

Older Posts »