Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘vegan’

Als je dan toch een mondkapje moet dragen, dan gelijk ook een goede (te bestellen bij RedBubble). Mijn nieuwste blogpost voor EcoGoodies lees je hier.

Read Full Post »

In deze tijden van fake news en satirische nieuwssites als De Speld en The Union is het soms moeilijk om te bepalen wat waar is en wat niet. Ik heb inmiddels de code gekraakt: als het te gek is om waar te zijn, dan is het waar.
‘Formule 1 teams mogen door een natuurgebied rijden waar wandelaars niet eens mogen komen’-waar. #alledaagskapitalisme
‘Boeren vragen vegans naar aanleiding van de acties van Joaquin Phoenix om iets aardiger te doen.’- raar maar waar.
Voor wie onder een steen gelegen heeft: Joaquin Phoenix is zo’n beetje de meest relatable Hollywoodster die er bestaat. Na het winnen van een Oscar werd hij zittend op een stoep gesignaleerd waar hij samen met zijn vriendin een vegan hamburger zat te eten. Daarnaast loopt hij ook nog weleens, gekleed in een donkerblauwe parka zonder bontkraag, mee met protestmarsen voor het klimaat of tegen dierenleed. En onlangs adopteerde hij een koe en een kalfje dat anders gedood zouden worden om op iemands bord te belanden.
En nu zeuren boeren dat hij wat aardiger moet doen. Ik weet niet zo goed wat aardiger is dan al meer dan 40 jaar geen vlees of kaas eten, eigenlijk. En voordat er mensen zijn die zeggen dat vegans aardiger moeten zijn tegen mènsen: de meeste vegans eten ook geen mensen en als iedereen op aarde plantaardig zou eten zouden er ook geen kinderen meer doodgaan van de honger. Hoe aardig wil je het hebben?
Misschien ligt het aan mij: ik woon samen met een plantaardig etende man met grijs krullend haar en een donkerblauwe parka zonder bontkraag…
Maar veel mensen hebben een rare kronkel in hun hoofd. Zo ook de man van wie het kafje en haar moeder werden gekocht. Op zich was zijn bedrijf een van de betere: zogende moeders gaan niet naar de slacht, maar op een gegeven moment komt de tijd en dan wordt de koe harvested (ge-oogst)
‘Murdered’, verbeterde Phoenix.
‘Harvested’, zei de man.
Murdered.’
Volgens mij is er een heel duidelijk verschil: als ik het kontje van een krop sla weer in de grond steek gaat het weer groeien. Dat lukt met een stuk dierenlijk niet. Sla is harvested, koe is murdered. Maar als je dat uit gaat leggen ben je blijkbaar ‘niet aardig’. En raar omdat je murder juist niet aardig vindt.
En het is zo lastig… Een kennis van mij vertelde laatst dat ze lactose-intolerant is. Nu is ze blond en niet zwart-wit en allang geen kalfje meer, dus het is gewoon haar voedsel niet. Ik denk dat ik ook ‘intolerant’ ben tegen de brokken die mijn hond eet en als ik het dieet van de gemiddelde gier aan ga nemen dan lig ik ook snel in het ziekenhuis, maar goed. Dus ik zei ‘oh, heb je rijstmelk al eens geprobeerd, die vind ik zelf het lekkerst’. Nee, ze kocht nu lactosevrije koemelk. Ik probeerde nog iets te zeggen over milieu-impact maar nee, ze vond dèze melk lekker dus ze wilde er niets meer over horen. En als je dan verder praat (door bijvoorbeeld te vertellen hoe ongezond koemelk voor mensen is en dat de kalfjes bij de moeder vandaan worden gehaald en vervolgens vermoord) dan ben je de onaardige pesky vegan dus ik ben maar met mijn hoofd tegen een muur gaan bonken en heb een gebed aan de heilige Franciscus opgezegd.

Read Full Post »

Vegan maar hoe dan-lunch

Het beste wat je kunt doen voor het klimaat, je gezondheid en de dieren is vegan eten. Maar hoe dan? Nee, je hoeft niet op een bordje gras te kauwen. Hier zijn mijn lunchtips

Read Full Post »

In zijn boek ‘Het klimaat dat zijn wij’ roept Jonathan Safran Foer ons op om plant-based (puur plantaardig) te gaan eten (veganistisch dus). Maar hoe doe je dat als je gewend bent om twee keer per dag een boterham met kaas te eten? In mijn nieuwste blogpost voor EcoGoodies geef ik ontbijttips.

Read Full Post »

Toen ik in de brugklas zat, was Youp onze held. Youp nam suffe ouwe lullen op de hak, vertelde ons dat het ‘alles of nooit’ was en dat we moesten leven alsof het onze laatste dag op aarde was, niet de eerste dag van een nieuw leven, en dat we vooral niet op zaterdagmiddag achter een winkelwagentje door de supermarkt moeten sjokken.
Toen ik een paar jaar geleden, om tegenwicht te bieden aan al het online nepnieuws, een abonnement nam op een echte krant, koos ik voor de NRC. Vooral vanwege de column van Paulien Cornelisse, maar die van Youp was een leuk extraatje. Dus las ik elke zaterdag, in plaats van naar de supermarkt gaan, de column van Youp. Maar in de loop van de jaren kon ik niet anders dan tot de conclusie komen dat Youp zelf een ouwe lul is geworden. En wel eentje die tegen de verkeerde dingen aan is gaan schoppen. Laatst had hij een hele mooie, over ambulancepersoneel, die stak met kop en schouders uit boven het gros van de stukjes die hij het hele jaar schreef. Bijna was ie mooi genoeg om de vieze smaak in mijn mond weg te spoelen die ik over heb gehouden aan de column over Docter Ford (de vrouw die getuigde tegen Brett Kavanaugh). En afgelopen weekend kwam ik tot de conclusie: youp en ik begrijpen elkaar niet meer.
‘En als het straks herfstig koud wordt ga ik naar de Amazone waar ik me behaaglijk ga warmen aan een van de 40.000 bosbrandjes die ervoor zorgen dat er meer sojabonen gekweekt kunnen worden. Puntje voor de veganisten!’
Bedoelde Youp hier nu te zeggen dat hij inzag dat veganisten die zeggen dat de vee-industrie (waar 90% van de sojabonen die verbouwd worden voor bestemd zijn)  de aarde verwoest, gelijk hebben, of bedoelde hij dat de veganisten schuld hebben aan de bosbranden omdat ze tofu eten? Dus: hebben de veganisten volgens Youp een punt gemaakt of bedoeld hij juist iets in de trant van ‘punt van kritiek’? Mij was het niet duidelijk.
NRC poogde zelf ook verhaal te halen bij hun columnist in het fact-check-artikel ‘Hipsterkoffie draagt bij aan ontbossing van de Amazone’  zoiets blijkt beroepskakker Jort Kelder te hebben gezegd bij Jinek. Een uitspraak die nergens anders op was gebaseerd dan op zijn ‘eigen gevoel’. De soja die we hier in Nederland eten en drinken wordt namelijk helemaal niet verbouwd in het Amazonegebied maar in Europa. Bovendien is ‘onze’ soja biologisch. Amazone-soja is veevoer, geen koffietoevoeging.
Youp had ‘eigenlijk geen zin om zijn column uit te leggen, vind je het erg?’, zei hij toen ze vroegen waar de zin op was gebaseerd. ‘Nee’, zeiden ze bij NRC, ze vonden het niet erg. Maar ik vind het wèl erg. Als je nepnieuws verspreidt dan moet je je daarvoor verantwoorden. Hij voegde er nog aan toe: ‘Weet ik veel. Op mijn gevoel. Sojamelk en sojagedoe – veganisten pronken daarmee.’
Sojamelk irriteert hem blijkbaar omdat het hem confronteert met zijn eigen milieubelastende eetgedrag. Typisch de reactie van een starre babyboomer die nog gelooft in de leugens van Joris Driepinter.
Ik heb een puntje voor de NRC: is het geen tijd om Youp langzaamaan met pensioen te laten gaan? Dan mag hij ééns in de zoveel tijd een stukje voor het Blad bij NRC schrijven en mag Claudia de Breij elke zaterdag op de achterpagina. Zij ziet -zonder bril- de zaken toch iets scherper.

 

Read Full Post »

Het kwik was eindelijk onder de 30 graden gezakt dus we gooiden de tuindeuren open. Om ze snel daarna weer stevig dicht te doen en naar boven te rennen om hetzelfde te doen met de ramen in de slaapkamer. Uit de tuin van één van de buren kwam een penetrante spirituslucht die ongetwijfeld snel gevolgd zou worden door de crematie-stank.
Blijkbaar zijn er mensen die zich geen moment achter de oren krabben als ze temperaturen van rond de 40 graden meemaken in Nederlands en de opwarming van de aarde graag een handje willen helpen (de vee-industrie is de grootste veroorzaker van de opwarming van de aarde en het stijgen van de zeespiegel en stoot ook enorm veel CO2 uit).
Een behoorlijk walgelijke gedachte die me eigenlijk niet zou moeten verbazen. Op de dagen dat het tropisch warm was heb ik aan iedereen die aan de deur kwam (postbodes, pakjesbezorgers) gevraagd of ze water bij zich hadden en als dat niet zo was kregen ze van mij een flesje mee dat ik met dat doel in de wijnkoelkast had gelegd.
Op het internet circuleerden weer de plaatjes waarop werd gewaarschuwd hoe warm het in een auto wordt die stil staat en dat je vooral geen honden daar in moest laten zitten. Dierenliefhebbers reageerden dat ze niet alleen de politie zouden bellen als ze een hond in een auto zouden zien zitten maar ook een ruitje in zouden slaan.
En terecht.
En intussen reden er vrachtwagens vol met varkens door het land. Voor hen leek er geen radicaal aangepast schema te zijn*, zoals voor de bezorgers die soms al om half acht op de stoep stonden (en waar PostNL om zeven uur ’s morgens een mailtje over stuurde). Nee, de slachtpartijen moesten onverminderd door kunnen gaan want ‘de Nederlander’ wil barbecueën. Het gevolg was dat vele varkens de rit naar het slachthuis al niet overleefden. En ik neem aan dat er wèl regels zijn om ‘de consument’ te beschermen, dus zullen die die varkens niet in plastic schaaltjes in de winkel komen te liggen. Met als gevolg dat er nòg meer varkens vervoerd moeten worden.
En zo zitten we in een vicieuze cirkel: de vee-industrie draagt voor een groot deel bij aan de hitte en de hitte vermoordt nóg meer dieren.
Een kip kon je ook maar beter niet zijn, vorige week, want er zijn 4000 kippen van de hitte gestikt. Die zaten namelijk met z’n allen lekker in een schuur en de eigenaar woonde een stuk verderop en had niet door dat het ventilatiesysteem de temperatuur niet onder de 34 graden kreeg (boven die temperatuur begeeft de hartspier van de kip het). Het ging om vleeskuikens van 6 weken oud.
Zo krijgt een ‘gezellige’ barbecue wel een hele nare bijsmaak. Tenminste, als je een geweten hebt.Dus het mag wel een onsje minder met dat barbecueën en het is tijd dat de overheid dat ook erkent.

 

*officieel bestaat er wel een protocol waar in staat dat er boven de 35 graden niet gereden mag worden, maar als men zich daar aan had gehouden had er de hele week niet gereden mogen worden en dat is overduidelijk wel gebeurd.
Tja,varkens hebben geen ARBO en pakjesbezorgers wel.

Read Full Post »

De week zonder vlees is bijna afgelopen. Zondag begint er weer een nieuwe week, en dan? Gaat ‘men’ dan weer gewoon op oude voet verder? Zoals we na het Earth Hour ook gewoon de kaarsjes uitblazen, het licht aandoen, de tv weer aanzetten en alle telefoons en tablets weer opladen. Volgens onderzoek duurt het 30 dagen voordat iets een gewoonte wordt, dus zo’n week zonder vlees zet niet zo heel veel zoden aan de dijk.
Vooral niet als er steeds meer anti-veganisme artikelen verschijnen (ongetwijfeld gesponsord door de vleesindustrie) waarin geschreven wordt dat het erg duur is om vegan te eten. En dat klopt voor een deel. Een vegan alternatief is duurder dan een product met dierenleed. Voor een pakje vegan kaas betaal ik € 3,- terwijl er pakjes ‘echte’ kaas naast staan die maar € 1,- kosten. Maar het punt is dat de milieu-impact niet wordt doorberekend. Het pakje ‘echte’ kaas draagt bij aan kindersterfte. Er gaan namelijk per uur 400 kinderen dood van de honger omdat de helft van de wereldwijde graanproductie wordt gebruikt als veevoer. En dan heb ik het nog niet eens over het leed voor de koe. 
Het is dus niet zo dat vegetarische en vegan alternatieven ‘te duur’ zijn, vlees en melkproducten zijn te goedkoop en ze verwoesten niet alleen het milieu maar ook mensenlevens.
Veganistisch eten hóeft niet per se duurder te zijn dan je reguliere warme prak. De makkelijkste stap om te zetten is natuurlijk het vervangen van hamburger voor een MC3 burger van de Vegetarische Slager, maar het kan zijn dat je dan iets duurder uit bent. Je kunt het ook heel anders aanpakken.
Bij ‘mijn’ lokale boekhandel hadden ze het dat goed begrepen: ze hadden een tafel gemaakt met daarop allerlei aantrekkelijke vegetarische kookboeken. Als je het mij vraagt hadden ze daar beter voornamelijk vegan kookboeken op kunnen leggen, maar ze zijn op de goede weg. Met zo’n kookboek maak je kennis met allerlei nieuwe recepten en andere ingrediënten die je ook niet gaat vergelijken met ‘het origineel’. En hopelijk vindt je ze zó lekker dat je ze ook na die ene week blijft eten.
Heb je bijvoorbeeld weleens een bloemkoolsteak gebakken? Wij eten thuis met regelmaat zoete aardappel uit de oven met zelfgemaakte vegan mayonaise (recept uit ‘Vegan Smaaksouvenirs’) met daarbij een salade van boerenkool, tomaat en pijnboompitten. Of een pad thai met tempèh. Die ‘dure’ vervangers zijn dus helemaal niet elke dag nodig. De week zonder vlees was eigenlijk vooral heel fijn voor mensen die toch al geen vlees eten én een flinke vriezer hebben want veel van die ‘dure’ vleesvervangers waren in de aanbieding dus menigeen sloeg flink in. Als de supermarkten dat nou ook eens rond de feestdagen zouden doen in plaats van alleen maar reclames in de stad te hangen met stukken dood dier op de foto, dan zou dat wellicht meer zoden aan de dijk zetten dan alleen die éne week zonder vlees.

Read Full Post »

HPDeTijd publiceerde onlangs een artikel waarin de auteur veganisten oproept om eens op te houden met het ‘overal bijhalen van hun morele meetlat’. Want, zo schrijft ze, het is heel bewonderenswaardig als mensen geen dierlijke producten meer eten of anderszins gebruiken, maar de ‘verlichte zielen’ slaan iedereen om de haverklap om de oren met hun heiligheid en betweterigheid.
Nu is het mijn ervaring dat mensen die uit overtuiging geen vlees meer eten over het algemeen heel goed ingelicht zijn en dat het de verstokte vleeseters zijn die met rare redenaties komen. Wist je bijvoorbeeld dat we, als we allemaal vlees en zuivelproducten af zouden zweren, 4 miljard mensen extra kunnen voeden? Dus ook als je geen bal om dieren geeft maar het wel erg vindt dat er kinderen honger lijden en er mensen omkomen op zee omdat ze droge dorre landen ontvluchten, dan heb je ook een goede reden om veganistisch te gaan eten.
Maar mensen hebben geen zin om naar dit soort argumenten te luisteren want ze willen ‘gewoon’ een gehaktbal eten en wél boos mogen worden om een festival in China waar honden worden gedood maar met kerst ‘gewoon’ een plofkip of een kistkalf op tafel zetten als feestelijk middelpunt. Want het moet wel gezellig blijven natuurlijk. Er doet een ‘grap’ de ronde: hoe weet je of iemand een vegan is? Antwoord: dat vertellen ze je snel genoeg. Nu wil de harde werkelijkheid dat er nog nooit een vegan is geweest die me met een bos wortels achterna heeft gezeten of die me in geuren en kleuren uit de doeken heeft gedaan wat ze dit weekend allemaal met een aubergine hebben uitgespookt, maar de keren dat ik heb moeten horen wat mensen allemaal voor vlees hebben geserveerd kan ik niet op één hand meer tellen en ik de keer dat ik tegen iemand zei dat ik absoluut geen vlees eet en hij het even nodig vond om de stukken vermoord varken in mijn gezicht te duwen met een ‘weet je het zeker’ staat me nog levendig voor de geest.
Ja ik weet het zeker. Maar terug slaan met een wortel of een krop sla heb ik niet gedaan ‘want het moet natuurlijk wel gezellig blijven’.
En daar probeer ik een beetje tussendoor te navigeren: aan de ene kant heb ik missie-drang want ik wil niet dat er kinderen verhongeren en dat koeien van hun kalfjes beroofd worden en dat vosjes die verdomd veel op mijn hond lijken worden vermoord voor hun vacht, en aan de andere kant wil ik niet alleen maar doom and gloom spuien. Ik zie dus meer dan dat ik deel. Zo zag ik gisteren een foto van een oerang oetang die met haar blote handen de graafmachine tegen wil houden die haar bos verwoest (waarschijnlijk vanwege de palmolie-industrie).
Ik heb de foto niet gedeeld, maar ik moet wel de hele tijd aan haar denken. Ik denk dat zij het ook graag ‘gezellig’ had willen houden.

Read Full Post »

Twee weken geleden het ik kaalslag gepleegd op de plank in de kast waar onze kookboeken staan (of beter: stonden). Niet omdat ik nu tóch aan het Marie-Kondoën ben geslagen, dat sparkt bij mij nog steeds geen joy, maar om plaats te maken voor ándere kookboeken. Het merendeel van de boeken die we hadden staan waren namelijk ‘gewone’ kookboeken vol recepten met vlees en/of pasta op basis van tarwe. Vlees en tarwe eet ik al jaren niet meer dus ze stonden maar een beetje in de kast te staan.
Daar heb ik ze dus inmiddels uitgetrokken en wellicht zijn ze, via de kringloopwinkel, inmiddels in de boekenkast van iemand anders terechtgekomen. Maar de plank is niet lang leeg gebleven want er zijn heel veel leuke kookboeken die bewijzen dat vegan eten niet saai hoeft te zijn. Daarvan staan er inmiddels twee in onze kast: Easy Vegan 2 van Living the Green Life (ook heel goed te volgen als je deel 1 niet hebt gelezen ;)) en Easy Vegan met Julie van Julie’s Lifestyle.

Het omslag van Easy Vegan 2 doet je gelijk denken aan tropische vakanties waarin je niet veel meer wil en hoeft te eten dan vers fruit en een groene salade. De auteur neemt je dan ook mee op een culinaire wereldreis: ze heeft (aangepaste versies van) recepten van over de hele wereld opgenomen in het boek. En dat zijn niet alleen lichte zomermaaltijden, mijn favoriet op dit moment is de renadang-kokoscurry met kipstucjes van de vega-slager. Wij eten ze thuis met een portie sajur-boontjes.
Erg handig is het schema voorin waarin je kunt vinden hoe je eieren en boter gemakkelijk kunt vervangen in ‘traditionele’ recepten en welk type vegan melk het meest geschikt is voor welk doel.

In de meeste kookboeken sla ik de recepten voor ontbijt en dessert over omdat ik geen tarwe of suiker eet, maar Julie van den Kerchove, auteur van Easy Vegan met Julie eet dat zelf ook niet, dus heb ik heel wat ‘tabjes’ geplakt in het hoofdstuk ‘Ontbijt’. Binnenkort ga ik haar gezonde versie van speculoospasta eens maken, die lijkt me heerlijk op een boekweitpannenkoek.
Ook ben ik erg benieuwd naar de pizza met zoete-aardappelkorst en de pastinaak uit de oven met knapperige kekererwten (kikkererwten). De nasi goreng met quinoa kan ik alvast van harte aanraden. 

Read Full Post »

Gisteren deelde ik mijn blogpost voor EcoGoodies waarin ik schreef over vegan eten (puur plantaardig eten zonder gebruik van producten waar een dier aan te pas is gekomen, dus geen vlees maar ook geen melk of eieren).
Iemand vroeg me waarom ‘veganistisch’ tegenwoordig ‘vegan’ (uitgesproken als viegun) moet heten. Een goede vraag, want ik ben over het algemeen een groot voorstander van het gebruik van Nederlandse woorden als die er zijn. Mijn korte en enigszins flauwe antwoord luidde ‘omdat veganistisch te veel klinkt naar vaginistisch en daar schrikken mensen van’. Een tweede factor is denk ik dat vegetarisch vaak wordt afgekort met ‘vega’ en dat je hetzelfde krijgt als je veganistisch af zou korten, en dat is verwarrend.
Maar ik denk dat er nog een derde reden is, eentje die verband houdt met de eerste. ‘Veganistisch’ klinkt wel erg naar tante Gerda die rondloopt op Zweedse klompen, creaties van Cora Kempermann draagt en die combineert met armbanden die zijn gefiguurzaagd op de sociale werkplaats. Hulde aan tante Gerda natuurlijk, want zonder haar had de planeet gisteren de geest al gegeven, maar voor je verjaardag had je misschien toch liever iets anders cadeau gekregen dan een vierkante meter regenwoud en een stukje hennepzeep.
Vegan klinkt naar Miley Cyrus, Joaquin Phoenix, Milo Ventimiglia, senator Cory Booker en van die hippe slanke meisjes met een rommelige knot bovenop hun hoofd die een vegan-blog en een eigen kookboek hebben. En ik wil daar toch iets liever bij horen (sorry tante Gerda).
En misschien klinkt het ook iets minder streng. Alsof je bij ‘vegan’ niet gelijk verketterd zal worden als je een keer een eitje eet van de boerderij van een vriend (die zijn kippetjes in de keuken laat als het slecht weer is) of een paar leren schoenen draagt.
Want dat strenge ‘veganisme’ is natuurlijk enorm bewonderenswaardig, maar het kan ook een beetje afschrikken. Maar bij het vrolijke hippe ‘hier heb je een kookboek vol lekkere recepten die de wereld gaan redden afgewisseld met foto’s van die hippe meisjes op de fiets’-vegan sfeertje voel ik me beter op mijn gemak.
En mocht Cory Booker tijdens zijn campagne voor de democratische nominatie nou heel toevallig in Nederland terechtkomen, dan kan ie hier gewoon aanschuiven. 

Read Full Post »

Older Posts »