Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘the future is vegan’

Ik zat laatst in de wachtkamer van de huisarts, en die hebben tegenwoordig zo’n tv-scherm waarop je bijvoorbeeld kunt zien dat je een paraplu mee had moeten nemen en dat soort onzin. Maar dit keer kwam er nog veel meer zinloze informatie: er startte een filmpje, gericht op ouderen denk ik, over osteoporose en hoe je dat kon voorkomen. Dat zou op zich nuttige informatie kunnen zijn, ware het niet dat dit filmpje was overgoten met een sausje van witte leugens. Voedingscentrum-style.
Melk moest men namelijk drinken volgens het filmpje. Wel een paar glazen per dag. Want daar zit calcium in. Het geinige is alleen dat calcium niet een soort magische substantie is die alleen door een koe aan voedingsmiddelen kan worden toegevoegd, het is gewoon een bodem-mineraal dat de koe binnenkrijgt omdat ze soja en gras eet. Vegans krijgen dus óók genoeg calcium binnen want die eten niets anders dan soja en gras, toch?
Oh nee, ze eten boerenkool (of kale), broccoli, paksoi, hummus (met sesampasta) abrikozen en amandelen. En laten die nou tjokvol calcium zitten. Sterker nog, de calcium uit deze voedingsmiddelen worden twee keer zo goed door de darmen opgenomen als die uit melk en kaas (60% tegen 30%). Het is dus niet zo vreemd dat in landen waar de zuivel-consumptie het hoogst is, het aantal botbreuken ook het hoogste is. Dat melk dus goed zou zijn voor je botten is op z’n minst een witte leugen.
En mocht het dagelijkse glas melk nou echt onontbeerlijk zijn: er zijn ook ‘drinks’ beschikbaar op basis van soja, rijst of haver die calcium bevatten. Dat is ook fijner voor het kalfje voor wie de melk eigenlijk bedoeld is, die hoeft dan niet meer bij zijn moeder weggerukt te worden omdat een paar inhalige mensen zijn melk willen hebben.
Naast de inname van calcium is die van vitamine D en het krijgen van voldoende lichaamsbeweging net zo belangrijk voor het voorkómen van botbreuk. Iemand die al jaren geen (koe)melk meer heeft gedronken en geen kaas eet kan dus ijzersterke botten hebben. Om die theorie eens te testen ben ik van de week maar weer eens van de trap gevallen. Bloeduitstortingen ter grootte van gebaksbordjes op mijn benen, maar…niets gebroken. Tja, ik drink nu eenmaal geen melk…

Advertenties

Read Full Post »

De week zonder vlees is bijna afgelopen. Zondag begint er weer een nieuwe week, en dan? Gaat ‘men’ dan weer gewoon op oude voet verder? Zoals we na het Earth Hour ook gewoon de kaarsjes uitblazen, het licht aandoen, de tv weer aanzetten en alle telefoons en tablets weer opladen. Volgens onderzoek duurt het 30 dagen voordat iets een gewoonte wordt, dus zo’n week zonder vlees zet niet zo heel veel zoden aan de dijk.
Vooral niet als er steeds meer anti-veganisme artikelen verschijnen (ongetwijfeld gesponsord door de vleesindustrie) waarin geschreven wordt dat het erg duur is om vegan te eten. En dat klopt voor een deel. Een vegan alternatief is duurder dan een product met dierenleed. Voor een pakje vegan kaas betaal ik € 3,- terwijl er pakjes ‘echte’ kaas naast staan die maar € 1,- kosten. Maar het punt is dat de milieu-impact niet wordt doorberekend. Het pakje ‘echte’ kaas draagt bij aan kindersterfte. Er gaan namelijk per uur 400 kinderen dood van de honger omdat de helft van de wereldwijde graanproductie wordt gebruikt als veevoer. En dan heb ik het nog niet eens over het leed voor de koe. 
Het is dus niet zo dat vegetarische en vegan alternatieven ‘te duur’ zijn, vlees en melkproducten zijn te goedkoop en ze verwoesten niet alleen het milieu maar ook mensenlevens.
Veganistisch eten hóeft niet per se duurder te zijn dan je reguliere warme prak. De makkelijkste stap om te zetten is natuurlijk het vervangen van hamburger voor een MC3 burger van de Vegetarische Slager, maar het kan zijn dat je dan iets duurder uit bent. Je kunt het ook heel anders aanpakken.
Bij ‘mijn’ lokale boekhandel hadden ze het dat goed begrepen: ze hadden een tafel gemaakt met daarop allerlei aantrekkelijke vegetarische kookboeken. Als je het mij vraagt hadden ze daar beter voornamelijk vegan kookboeken op kunnen leggen, maar ze zijn op de goede weg. Met zo’n kookboek maak je kennis met allerlei nieuwe recepten en andere ingrediënten die je ook niet gaat vergelijken met ‘het origineel’. En hopelijk vindt je ze zó lekker dat je ze ook na die ene week blijft eten.
Heb je bijvoorbeeld weleens een bloemkoolsteak gebakken? Wij eten thuis met regelmaat zoete aardappel uit de oven met zelfgemaakte vegan mayonaise (recept uit ‘Vegan Smaaksouvenirs’) met daarbij een salade van boerenkool, tomaat en pijnboompitten. Of een pad thai met tempèh. Die ‘dure’ vervangers zijn dus helemaal niet elke dag nodig. De week zonder vlees was eigenlijk vooral heel fijn voor mensen die toch al geen vlees eten én een flinke vriezer hebben want veel van die ‘dure’ vleesvervangers waren in de aanbieding dus menigeen sloeg flink in. Als de supermarkten dat nou ook eens rond de feestdagen zouden doen in plaats van alleen maar reclames in de stad te hangen met stukken dood dier op de foto, dan zou dat wellicht meer zoden aan de dijk zetten dan alleen die éne week zonder vlees.

Read Full Post »

Een dag voor oud-en-nieuw was ik flink ziek geweest en de dagen erna wilde ik niets eten dat kon bederven. Ik begon voorzichtig met maïswafels met appelstroop en een schaaltje geraspte appel met kaneel en twee dagen later ontbeet ik zoals gebruikelijk met havermout met rijstmelk en stukjes banaan en walnoot (maar dan wel een kleinere portie). Tussen de middag at ik een boterham met hummus.
’s Avonds zei de mijnheer bij het serveren van de bloemkool-couscous met falafel: ‘sorry, ik heb vergeten om feta te halen’. Dat vond ik helemaal niet erg, er was hummus dus ik hoefde geen kaas. En ineens realiseerde ik me dat ik al een week vegan at. In gedachten hoorde ik die vriendelijke Vlaamse Evy ‘Ik ben fier op u!’ zeggen. Hardlopen zal ik nooit gaan doen, maar ik kon me ineens voorstellen hoe het voelde om langer te hebben gelopen dan dat je van tevoren had verwacht dat je zou doen.
Omdat ik al jaren geen vlees meer eet en ook geen koemelk-producten eet ik sindsdien al ‘zo goed als vegan’, maar tijdens de lunch at ik vaak een salade en bij gebrek aan inspiratie deed ik daar toch vaak een stuk kaas (salade van mango, spinazieblaadjes en mozzarella, yum!) of een gekookt ei doorheen.
Vegetarisch eten is natuurlijk al heel fijn voor de dieren, maar zelfs dat biologische eitje is niet helemaal onschuldig, en de vega-feta ook niet. The future is vegan, áls we nog zoiets als een toekomst op deze aarde willen hebben.
Dat ik sinds ik ziek ben geweest minder trek heb komt mooi uit: ik kan nu tussen de middag toe met een boterham. Bijvoorbeeld met een geroosterde boterham met een halve avocado en wat plakjes tomaat en wat tuinkers erop (die andere helft dek je af met een foodhugger en eet je de volgende dag). Of een boterham met hummus of vegan paté.
En als je je afvraagt of die paté nou lekker is, dan adviseer ik je om het zelf eens te maken. Ik heb ‘m trouwens laten proeven aan een zoon van de slager en die zei dat het niet van ‘echt’ te onderscheiden is, dan hoor je het ook eens van een ander.
Ik blijf trouwens wel een ‘sjoemel-vegan’: in het weekend zal ik nog wel eens een stukje verantwoord gevangen vis en een cracker met wat biologische geitenkaas eten. Maar minder, stukken minder. 

Vegan paté

Een potje gedroogde tomaten van La Bio Idea (uitlekgewicht 130 gram)
130 gram walnoten, 6 uur geweekt in water
65 gram cashewnoten, 6 uur geweekt in water
3 of 4 blaadjes verse salie
zout naar smaak

Vang wat van de olie op als je de tomaten laat uitlekken en doe hetzelfde met het water waar de cashewnoten in geweekt hebben. Doe de noten, tomaten en salie in een keukenmachine en schenk beetje bij beetje 10cl cashewnoten-weekwater bij het mengsel. Als je een wat meer crèmige paté wil kun je meer water toevoegen.
Je kunt ook variëren met andere kruiden zoals basilicum of piment of (gedroogde) paddenstoelen of cranberries.
Als je de paté in een weckpot doet kun je een laagje olie bovenop schenken. In de koelkast is het ruim een week houdbaar.

Read Full Post »