Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘boeken’

Ik zag een aankondiging voorbij komen van de film ‘Juliet, naked’ en zag dat de komedie was gebaseerd op een roman van Nick Hornby (High fidelity, About a boy), dus ben ik snel de spoilers gaan lezen. Een boek graaft altijd dieper dan een film en als ik de film ga kijken voordat ik het boek heb gelezen, weet ik (waarschijnlijk) al hoe het afloopt.
Hornby is een meester in het scheppen van eikels, en dat doet hij in Juliet, naked ook weer.
‘Juliet, naked’ is geen hoogstaande literatuur, maar een geestig en luchtig verhaal dat heerlijk wegleest. In tegenstelling tot sommige andere romans in de categorie ‘romantische komedie’ is hoofdpersoon Annie geen nerveus wrak met een waslijst aan onzekerheden, maar een vrouw met een ingedutte relatie (die sowieso nooit vonkte), een dito baan en woonachtig in een dorp waar nooit iets gebeurt.
Ik zag alleen in de trailer van de film dat Annie zuchtend in de spiegel kijkt. En dat vond ik dus niet bij haar passen. Ze is geen lijnende Bridget Jones en ik hoop van harte dat de film dat ook niet van haar gemaakt heeft.
En ik zag in de gauwigheid wel meet dingen ‘die niet kloppen’, want dat is het nadeel van eerst het boek lezen: ik zit straks waarschijnlijk ruim anderhalf uur in het donker te mompelen ‘zo ging het niet in het boek…’

Advertenties

Read Full Post »

Vorige week werd ik door een vriendin getagged in een Instagram-bericht waarin een wereldwijde boekenruil werd voorgesteld. Daarvoor moest je een exemplaar van je favoriete boek kopen en dat opsturen naar een onbekende. Zelf zou je uiteindelijk een maximum van 26 boeken ontvangen: de lievelingsboeken van mensen van over de hele wereld.
Dat klinkt op zich allemaal best leuk, maar wat nou als je zelf een hardback koopt voor iemand en je krijgt een beduimelde paperback terug? Of je ontvangt een boek in het Russisch, of erger nog: een boek dat je al hebt?
En als ik zo in de boekengroepjes op Facebook en in de bestseller-lijsten kijk, lezen de meeste mensen vooral thrillers met het woord ‘meisje’ of een kleuterliedje in de titel. Niet echt iets waar ik mijn Orange Prize winnaressen voor aan de kant leg.
Maar mijn grootste bezwaar zat ‘m in het woord ‘lievelingsboek’. Aan iemand die ongeveer 120 boeken per jaar leest vragen wat haar lievelingsboek is is net zoiets als aan een moeder vragen wat nou haar lievelingskind is. Bovendien weet ik maar al te goed dat wat voor de één het neusje van de zalm is, voor de ander bagger met of zonder rietje is (zie die bestsellerslijsten). Jarenlang was ‘The book of lost things’ mijn lievelingsboek, maar dat kan ook te maken hebben gehad met de omstandigheden waarin ik het boek kreeg. ‘The signature of all things’ vind ik prachtig, maar is niet geschikt voor mensen die van fast paced thrillers houden. Margaret Atwood is mijn favoriete auteur, maar ik moet wel iets meer van jou en je interesses weten voordat ik je ‘The heart goes last’, ‘Alias Grace’ of ‘The Handmaid’s tale’ aanbeveel.
Het is net als met de hoofdpersoon in ‘De boekenapotheek aan de Seine’: ik wil van je weten wat jij wil van een boek. Wil je lachen, wil je huilen of wil je iets leren? Pas dan weet ik of ik je ‘Life of Pi’ of ‘Life after life’ moet aanraden.
Ik heb besloten om niet mee te doen aan de boekenketting, waarschijnlijk zou ik uit pure wanhoop ‘Ronja de roversdochter’ opsturen. Misschien zelfs in het Zweeds… 

Read Full Post »

Eén van de fijnste dingen aan lezen is dat je om de wereld kunt reizen zonder je bank te verlaten (en dus ook geen last krijgt van reizigersziekte, blaren of heimwee). Daarom heb ik voor een gelukkige winnaar een pakketje gemaakt waarmee je in 9 boeken rond de wereld reist. Deze boeken nemen je mee naar een weeshuis in Congo, op zoek naar een vader in Myanmar (Birma), in het spoor van een detective op IJsland, laten je aansterken na de Tweede Wereldoorlog in Zweden, naar de Jappenkampen in Indonesië, laten je verhalen horen over de Tibetaanse diaspora, dan deelnemen aan een lugubere roadtrip door Syrië en laten je kennismaken met een wonderlijk paard in Duitsland (Berlijn). Het pakket bevat een aantal Libelle Bookazines, twee Dwarsliggers (beide erg handig voor als je ook écht op reis gaat want deze boeken nemen weinig ruimte in en wegen niet zo veel) en drie hardcovers.
Wat moet je doen om te winnen? Niet zo heel veel, reageer hieronder en vertel waarom je deze doos graag wil winnen. Je mag ‘m natuurlijk ook voor iemand anders (willen) winnen. Iemand die niet op vakantie gaat bijvoorbeeld. Ik verstuur de ‘Reis om de wereld in 9 boeken’ binnen Nederland via Kiala. Als je wint kun je het pakket ophalen bij een UPS/Kiala-punt bij jou in de buurt.
Oh, en mocht je dat nog niet doen, dan zou ik het heel leuk vinden als je ‘Kim in de pen’ leuk vindt op Facebook 😉

Het lootje is getrokken: Marcel mag om de wereld reizen met 9 boeken. Veel leesplezier! Voor alle anderen: niet getreurd, eind april verloot ik weer een doos vol boeken.

Read Full Post »

Een doos vol letters

Omdat je nu eenmaal niet álles kunt bewaren (nee, echt niet, mijnheer de echtgenoot), stop ik zo af en toe wat boeken in een doos. En nu is die doos vol en klaar op opgestuurd te worden (via Kiala). Er zitten Nederlandstalige en Engelstalige boeken in, de dwarsligger Anna Boom, een paar Libelle Bookazines (als ik me niet vergis thrillers van Harlan Coben), de suspense novel The Anatomy of Ghosts (aanrader! de kaft is alleen een beetje gemangeld omdat Roemer erop is gaan liggen toen ik even niet keek), een bundel columns van Sylvia Witteman, de debuutroman van Simone van Saarloos  en een dikke pil van Umberto Eco in het Engels.
Kun je niet wachten om in deze doos vol letters te duiken? Laat het dan onder dit bericht even weten en wie weet kun jij binnenkort deze goedgevulde doos ophalen bij jouw Kiala-punt. 

Read Full Post »

Taalpuristen worden nogal eens gezien als arrogante muggenzifters, en dat zijn we misschien ook wel, maar vaak vind ik taalgebruik van anderen gewoon verwarrend. Zoals laatst. Ik had een doos vol boeken te verloten en ik wilde van potentiële winnaars weten of ze ook Engelstalige boeken lazen. Zo niet, dan zou ik die uit de doos halen en vervangen voor Nederlandstalige boeken.
Sommigen reageerden daarop door te schrijven ‘ik lees geen Engelse boeken’. Dat lijkt een duidelijke zin, maar bij mij zorgde het voor verwarring. Het éne boek in de doos was namelijk geschreven door een New-Zeelandse en het andere door een Amerikaanse met een Franse naam. Ik zou dus geen van beide ‘Engelse boeken’ noemen. Ook weet ik niet of de exemplaren die ik had afkomstig waren van een Engelse uitgeverij. Ze waren wél Engelstalig, dat wel.
En nu zullen de mensen die dat geschreven hebben ongetwijfeld heel diep zuchten en zeggen ‘dat bedóel ik toch…’, maar ze zéggen het niet. En daarom duurt het bij mij best een poosje voordat tot mij doordringt wat ze dan eigenlijk bedoelen.
Inmiddels heb ik in een andere kartonnen doos alweer een aantal boeken verzameld die weggegeven gaan worden. Daar zit tot nu toe nog geen ‘Engelse’ bij, maar wel een Engelstalig boek, geschreven door een Italiaanse auteur, dat ik heb meegenomen uit een ruilbibliotheek op Vlieland. Dus dat is dan meer een Vlie’s boek. Als dat bestaat…. 

Read Full Post »

Vakantieboeken heb je in vele soorten en maten. Dwarsliggers en Libelle Bookazines zijn ideale vakantieboeken omdat ze zo makkelijk mee te nemen zijn. Tweedehands Engelstalige boeken die ik uit de ‘neem gratis mee’-kast van een winkel uit de stad haal, zijn ook ideale vakantieboeken want die kan ik in het hotel laten (dat is tenminste de bedoeling). En dan zijn er ook nog de mooi vormgegeven, spiksplinternieuwe boeken van de Oxfam-Novib-reeks die vakantieboeken mogen heten omdat ze je mee op reis nemen vanuit je luie stoel.
Van alle vormen van vakantieboek heb ik er een paar in een grote doos gestopt, en die doos kun je winnen.
Hoe maak je kans? Reageer hieronder en laat gelijk even weten of je ook in het Engels leest, zo niet, dan stop ik de Engelstalige boeken in een andere doos voor een volgende doos en vervang ik ze voor wat Nederlandstalige boeken.
Augustus is vakantiemaand dus zal ik voordat die begint een winnaar loten die de hele maand kan gaan vakantielezen.
Ik verstuur de doos via Kiala binnen Nederland of België. De winnaar (m/v) kan de doos dus begin komende maand ophalen bij het dichtstbijzijnde Kiala-punt. 

Read Full Post »

Tegen het einde van vorig jaar las ik voor het eerst een boek van Boualem Sansal, 2084, Het einde van de wereld. Het was geen erg toegankelijk boek maar zijn ideeën vond ik intrigerend dus toen ik las dat hij in 2005 een boek had uitgebracht met een vrouwelijke arts als hoofdpersoon was ik daar wel nieuwsgierig naar.
Hoofdpersoon in ‘Harraga’ (de titel verwijst naar mensen die op straat zwerven, velen van hen zijn vluchtelingen uit zuidelijker gelegen Afrikaanse landen die naar Europa willen reizen in kleine bootjes) is Lamia, een vrouwelijke arts van halverwege de 30 die werkzaam is in een ziekenhuis in Algiers. Ze woont in een huis met een rijke historie waarin ze als kind ook gewoond heeft.
Haar broer is verdwenen maar ineens staat er een schaars geklede jonge vrouw, zichtbaar zwanger, bij haar voor de deur. Is zij gestuurd door haar broer? Is hij de vader van het kind? Voordat Lamia het meisje deze vragen heeft kunnen stellen heeft die zich al in haar huis geïnstalleerd en haar spullen slingeren al overal rond. 20170111_141213
Het wordt een knipperlicht-logeerpartij; na een ruzie verdwijnt ze, om weer terug te keren en daarna weer te verdwijnen. Als ze langer wegblijft gaat Lamia op zoek naar het meisje. Helaas staat er op de achterflap vermeld hoe het boek afloopt (waaróm, uitgeverij De Geus?) maar er valt nog genoeg te genieten in het boek.
Deze roman is een stuk eenvoudige te volgen dan ‘2084’, maar ook in ‘Harraga’ is zijn maatschappijkritiek al duidelijk aanwezig. ‘Als vrouw is ze rechteloos’, zegt Lamia over de jonge Chérifa en over de Algerijnse jeugd merkt ze het volgende op: ‘Wat een opvoeding, ze hebben nauwelijks de moederschoot verlaten of ze nemen de strijd op tegen het vrouwelijk geslacht.’ Vervolgens vergelijkt ze hen met Gremlins, als het niet echt waar was zou het grappig zijn…

Read Full Post »

Older Posts »