Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘zml’

Vorige week zondag liet Arjen Lubach in Zondag met Lubach zien hoe het er in een slachterij een toe gaat. Let wel: dit was een slachterij die aan de meest strenge en ‘diervriendelijke’ regels voldeed. Maar ook onder de beste omstandigheden worden varkens (de onbetaalde figuranten in het filmpje waren varkens) uiteindelijk gewoon vermoord. En dan schreeuwen ze van angst. Hoe het eruit zag weet ik niet want ik hoefde van Arjen niet te kijken. Ik eet namelijk geen vlees. Maar ik heb het wel gehoord want ook al stop je je vingers in je oren, een doodskreet gaat door merg en been.
Deze aflevering van ZML werd door de omroep niet overdag herhaald omdat deze beelden dan door kinderen gezien konden worden. Sommigen vonden dat hypocriet.
Jongeren zouden via computerspelletjes en gewelddadige films veel heftigere dingen te zien krijgen, was de redenatie. En ik begrijp de gedachtegang, maar er is één groot verschil: dit is echt. De varkens die te zien waren waren geen animatiefiguurtjes (zoals Pepa Pig of Knorretje) en nadat ze ‘af’ waren hadden ze niet nog drie levens waarin ze konden proberen het level uit te spelen, nee, ze waren dood. En ze wilden niet dood. Want varkens hebben vrienden, houden van spelletjes en zijn heel slim.
Eigenlijk net als de meeste kinderen. Die kinderen die door hun ouders in het weekend mee worden genomen naar een kinderboerderij waar ze een biggetje mogen aaien, een lammetje de fles mogen geven en samen met hun ouders ‘boer wat zeg je van mijn kippen’ zingen.
En ’s avonds krijgen ze een onherkenbaar stuk van zo’n dier op hun bord en noemen de ouders het ‘vlees’. Dat vind ik pas echt goed hypocriet.
En als je daar met mensen over probeert te praten dan zeggen ze dingen als ‘zo zit de maatschappij nu eenmaal in elkaar’. Maar dat is hetzelfde non-argument dat ooit gebruikt is voor het uitsluiten van vrouwen als het gaat om universitaire opleidingen. Het werd gegeven als reden tegen het invoeren van het algemeen kiesrecht en het algemeen huwelijksrecht.
Newsflash: die dingen vinden we nu heel normaal en daar zijn we trots op. Hopelijk zijn we binnenkort ook heel trots op het feit dat alle slachthuizen moeten sluiten omdat we het eten van andere levende wezens niet meer van deze tijd vinden. Hulp komt uit onverwachte hoek: de boeren zijn aan het dreigen dat ze tegen de kerstdagen niet meer zullen leveren aan supermarkten. Nou prima, ik verheug me op een kerstdiner met aubergine miso en vegan sushi en op de tweede dag gevulde zoete aardappel uit de oven. Allemaal dingen die je ruim van tevoren in huis kan halen.

Read Full Post »

Ideeën lijken soms in de lucht te zweven en ongeveer tegelijkertijd in verschillende hoofden te ‘landen’. Men noemt het synchroniciteit, geloof ik. Zo had ik een paar weken geleden een stukje geschreven over het ‘gebruik’ van de Nederlandse taal in Amerikaanse tv-series. Tot mijn stomme verbazing zag een dag later in Zondag met Lubach woord voor woord mijn column voorbij komen. Ik heb letterlijk met open mond zitten kijken.
Blijkbaar heb ik ‘een lijntje’ met iemand uit de redactie van dat programma want afgelopen zondag kwam er ook weer een onderwerp voorbij dat me de laatste tijd bezig heeft gehouden. Alleen kwamen we dit keer ieder met een andere oplossing voor het probleem.
Het probleem: over de gehele wereld staan Olympische dorpen te vergaan. Verlaten stadions, appartementen die staan te verkrotten, de ghost towns van de gold rush zijn er niets bij. En elke vier jaar worden er nieuwe stadions gebouwd en daar zijn nieuwe grondstoffen voor nodig, wat natuurlijk nogal belastend is voor het milieu.
Bij Zondag met Lubach hadden ze daar een oplossing voor bedacht. Tex kwam de studio in met een maquette van een eiland dat in de toekomst ‘het Olympisch eiland’ moest worden. Op dat eiland konden in de toekomst zowel alle zomer- als alle winterspelen gehouden worden.
Ik zag wat haken en ogen aan dat plan zitten, en het mijne was dan ook iets anders. Waarom zorgen we er niet voor dat al die stadions hergebruikt kunnen worden? Na de spelen kunnen ze dan weer uit elkaar gehaald worden en verscheept naar de volgende locatie. Daar worden ze dan, aan de hand van een instructieboekje met tekeningetjes, weer in elkaar gezet.
En om in de sfeer van de spelen te blijven, maken we van het in elkaar zetten van stadions ook een wedstrijd. Welk land kan dat het snelste en beste?
En om het een beetje eerlijk te houden geven we het Zweedse team geen gereedschap maar alleen zo’n lullig L-vormig slurfje. Lycka till. 

Read Full Post »