Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘verkiezingen’

Over ongeveer een maand, op 23 mei, mogen we weer stemmen. Dit keer voor het Europees parlement. En ik ben benieuwd of de usual suspects dan óók weer met hun bakkes op de verkiezingsposter zullen verschijnen terwijl ze helemaal niet verkiesbaar zijn.
In de aanloop naar de verkiezingen voor de Provinciale Staten kwam ik ze namelijk op zo’n beetje elke straathoek tegen: die ene met dat rare haar en die andere die zo graag wil laten merken dat hij gestudeerd heeft dat hij niet normaal meer kan praten. Beiden zitten ze, tot schande van velen, nu in de Tweede Kamer en waren derhalve NIET verkiesbaar voor de Provinciale Staten. Maar dat weerhield hen er niet van om met hun ijdele hoofden op een verkiezingsposter te gaan staan. En ik verbaasde me erover dat dat mag. Ik vind het namelijk een vorm van kiezersbedrog.
En ik kan me voorstellen dat je nu denkt dat kiezers heus wel weten dat leden van de Tweede Kamer niet verkiesbaar zijn voor de provincie, maar ik zou wíllen dat dat zo was. Ik koester weinig illusies sinds ik een vrouw heb horen zeggen dat ze op (de partij van) de klimaatontkennende lavendelsnuiver had gestemd omdat ze vond dat er wel veel geld naar het milieu enzo ging en dat kon beter aan de zorg besteed worden. ‘En heeft hij daar ook iets over gezegd, over de zorg?’, vroeg de interviewer. Het bleef even stil. ‘…eh…nee, dat niet’, zei de vrouw. En nu blijkt ook nog dat de mensen die wél op de lijst stonden van wat Pieter Derks heel passend ‘Democratie voor de Vorm’ noemt, helemaal niet van plan zijn om naar de desbetreffende provincie te verhuizen, terwijl ze dat wel beloofd hadden. Nog meer kiezersbedrog dus. Zullen we gewoon afspreken dat mensen die met hun hoofd op hun verkiezingsposter gaan staan dat alleen in een gestreept shirt mogen doen, met een bordje in hun handen met daarop een cijferreeks en dat er dan een grote stempel met het woord LEUGENAAR over hun gezicht geplaatst wordt?
Maar ik ben bang dat er dan ook nog genoeg simpele zielen zijn die dat wel ‘lekker anti-establishment‘ vinden en dan alsnog op die kneuzen gaat stemmen.

Advertenties

Read Full Post »

Net als de rest van heel Nederland was ik afgelopen maandag in de ban van het nieuws. De eerste berichten meldden dat ‘meerdere personen’ het vuur zouden hebben geopend in een Utrechtse tram. Vrij kort daarop kwam er een ooggetuigenverslag naar buiten van iemand die in het treinstel áchter het noodlottige had gezeten. Volgens hem was één vrouw het doelwit en waren de andere slachtoffers mensen die haar probeerden te helpen.
Een doelbewuste actie, gericht op één persoon dus. Wellicht gepleegd door een stalker of iemand die in een psychose zat. Vanwege de afbraak van de geestelijke gezondheidszorg kunnen en zullen we dit soort berichten steeds vaker horen. Het is schrijnend en het is verschrikkelijk voor de mensen die het meemaken of vanaf maandag iemand moeten missen in hun leven, maar één ding is het niet, en dat is wel het woord dat de hele dag rondzoemde.
Een woord dat nooit gebruikt wordt als een witte man zonder aanziens des persoons om zich heen gaat maaien.

‘We moeten rekening houden met terrorisme’, werd er al snel gezegd. Dat je er als veiligheidsdienst rekening mee moet houden, dat begrijp ik, maar je moet het niet zeggen. Je kunt het namelijk niet meer uitwissen. Al snel werd duidelijk dat het om één dader ging: een doorgesnoven crimineel die recent nog voor de rechter had gestaan in verband met een verkrachtingszaak.
En daarmee werd mijn eerste theorie zo goed als bevestigd: dit is geen terrorisme maar seksisme met dodelijke afloop.
Maar ‘terrorisme’ zal blijven hangen in het brein van mensen die niet hebben geleerd overal over door te vragen. Ook als je zegt ‘het was toch geen terrorisme’ horen mensen nog een keer het woord ‘terrorisme’. Het is net zoals de zin ‘Denk niet aan een roze olifant’. Dan kun je heel krampachtig aan een blauw nijlpaard gaan denken, je ziet toch eerst die olifant voor je. En als tante Mien uit Appelscha dan op woensdag in dat stemhokje staat denkt ze ‘het was een Turk met een wapen, was terrorisme, dat zei Rutte’. En voordat je het weet stemt ze uit angst op een blaaskaak die NSB-waarden in een nieuw jasje heeft gestoken. Want ze is bang voor ‘ze’.

En die ‘ze’ hebben inmiddels heel wat op hun geweten. Zoals een kennis het een keer verwoordde: ‘Ze hebben ook Pim Fortuyn vermoord.’
‘Ze?’, zei ik. ‘Wie bedoel je met ‘ze’? Pim Fortuyn is neergeschoten door een psychisch verwarde milieu-activist die het er niet mee eens was dat Fortuyn nertsenfokkerijen weer toe wilde staan. Dus wie zijn ‘ze’?’
Daar had hij geen antwoord op.
‘Ze’ zijn een mengsel geworden van halve waarheden en hele enge roze olifanten.

Read Full Post »

Deze woensdag mogen we weer stemmen. Lekker belangrijk? Ja echt wel, je leest er alles over in mijn nieuwste blogpost voor EcoGoodies .

Read Full Post »

Eigenlijk wilde ik er als titel ‘De brief voor de koning’ boven zetten, maar ik was bang dat dat tot wat verwarring zou leiden, er schijnt al een tekst met die titel te bestaan. Mag ik trouwens Willem-Alexander zeggen?
Ik heb een vraag aan u: baalt u er niet van? Van het feit dat u geen rol meer mag spelen? Vier jaar geleden was het voor het eerst dat de lijsttrekkers niet bij u op de koffie kwamen na de verkiezingen maar dat ze het zelf uit mochten zoeken. Heel erg VVD natuurlijk, ‘zoek het zelf maar uit’, maar we weten inmiddels wat er van komt.
Sommigen vinden het knap dat Rutte de rit uit heeft gezeten (ze zijn even vergeten dat dat de eerste keer niet lukte omdat die flapdrol met de PVV in zee ging). Persoonlijk vind ik het schandalig dat de VVD de volle 4 jaar aan de macht mocht blijven: we rolden van bonnetjes-affaire in fraude en van verduistering in witwassen en het lekken van vertrouwelijke informatie (ter illustratie een leuk rijtje). Er zijn kabinetten over mindere dingen gevallen. Blijkbaar lukte het Rutte ook heel goed om de misstappen van zijn partij te verduisteren. Het wordt misschien tijd dat deze boevenbende motorjacks met logo laat maken. Vereniging van Vuile Dieven of Vereniging van Vrije Delinquenten, zoiets.


En intussen krijgt de PvdA de rekening gepresenteerd van het feit dat ze deel uitmaakten van dit kabinet. Dat is deels ook wel terecht maar ik ben ervan overtuigd dat de kaalslag van de afgelopen jaren toch echt uit de hoge hoed van de VVD komt. Chronisch ziek zijn en in de WIA zitten is niet ‘normaal doen’, dus dat wordt afgeschaft. Het nodig hebben van medicatie is ook niet ‘normaal doen’, dus die moet je zelf betalen. In Groningen wonen is niet ‘normaal doen’ en als je zeurt dat er scheuren in je huis zitten dan wordt je doodleuk verteld dat de boringen zijn teruggeschroefd. Dat dit is gebeurd nádat ze eerst zijn opgeschroefd zodat het nu alsnog méér is dan daarvoor, vertelt hij er niet bij. Liegen is blijkbaar normaal doen. Net als champagne drinken met dictator Putin en dan ineens, vlak voor de verkiezingen op je strepen gaan staan tegenover een Turkse minister.
Beste Willem-Alexander, ik had u willen smeken om Jesse Klaver ook uit te nodigen op de koffie. Hij houdt van amandelmelk en spelt-honingwafels. Dit weet ik want ik heb de afgelopen weken voor hem gezorgd. Jongeren, en een aantal oude hippies zoals ikzelf, willen namelijk dat hij gaat regeren. Samen met mijnheer Pechtold en mijnheer Roemer en mevrouw Thieme. Want zij hebben gewónnen, in tegenstelling tot de VVD. En ik hoor nu op de achtergrond de há-há-há van Rutte, maar dat is een afleidingsmanoeuvre, trap er niet in.
En ziet u, samen zijn GroenLinks, SP, D66 en partij voor de Dieren net zo groot als de boevenbende van Rutte en die schreeuwende peroxidekop bij elkaar.
En u wil toch ook dat uw dochters nog op een schone planeet leven? U weet als geen ander dat we nú iets moeten doen als we niet willen dat het water straks letterlijk aan onze lippen staat. Misschien moet u, als een strenge vader, een tegen Rutte zeggen ‘Hé joh, je hebt er een bende van gemaakt. Ik grijp even in.’ Als u dat doet, dan beloof ik, dan hang ik op uw verjaardag de vlag uit.

Read Full Post »

Het was een vergissing, zeiden velen. Een verspreking. Maar ik kan me haast niet voorstellen dat een perfectionist die zó krampachtig alle touwtjes in handen houdt een dergelijke vergissing maakt. Ik denk dat het met opzet was. Gelukkig liet de interviewer van de BBC Wilders er niet mee wegkomen: Pim Fortuyn ís toch helemaal niet door een moslim vermoord?
Helaas is niet iedereen zo bij de pinken. Laatst hoorde ik nog een vriend van ons over Fortuyn zeggen ‘die hebben ze ook vermoord’.
Wie bedoel je met ‘ze’, vroeg ik. Wat hij precies zei weet ik niet meer, iets over extremistische moslims, geloof ik want ik vertelde hem dat dat niet klopte. Pim Fortuyn is neergeschoten door een hoogbegaafde dierenactivist die lijdt aan obsessief-compulsief gedrag. Hij vond dat Fortuyn dood moest omdat hij de nertsenfok voor de bonthandel weer in wilde voeren (dat is de reden die ik me herinner) en omdat hij Fortuyn zag als een gevaar voor kwetsbare groepen zoals asielzoekers, moslims en mensen met een WAO-uitkering (de verklaring van van der Graaf aan het Openbaar Ministerie).
Er was dus geen sprake van ‘ze’ maar van een extremist. Toch was die éne extremist genoeg reden voor alle leden van de Lijst Pim Fortuyn om bij het minste of geringste te roepen dat ‘de kogel van links’ kwam. En zichzelf regelmatig op de borst te kloppen met de uitspraak ‘Pim zou het zo gewild hebben’.
Afgelopen zaterdag stond er in NRC een spread met vierkiezingsposters met vrouwelijke lijsttrekkers uit het verleden. Genante, zoals Rita-recht-door-zee, hele goede die helaas nooit geregeerd hebben zoals Femke Halsema en Marianne-wat-niet-is-kan-nog-komen- Thieme en een hoogleraar, voormalig vice-premier en minister van staat: Els Borst. Op de herkenbare groen-witte poster stond simpelweg ‘something Els’. Ik weet flauwe woordgrappen wel te waarderen.
En ik wist háár ook te waarderen. Zij was het die ervoor streed om euthanasie niet meer strafbaar te maken. Zij was het die het donorstelsel invoerde. Zij was het die een leeftijdsgrens stelde aan de verkoop van tabak en die niet-rokers met maatregelen beschermde tegen de slechte gewoontes van anderen. Zij was de eerste die de pil van Drion bespreekbaar maakte.
Minister van Staat word je niet zomaar.
Ruim twee jaar geleden kwam het bericht van haar overlijden. De voormalig minister van volksgezondheid was met 41 messteken om het leven gebracht door een ontoerekeningsvatbare man die verklaarde een ‘goddelijke opdracht’ te hebben.
Onder het rechtse bewind van de VVD is de geestelijke gezondheidszorg vakkundig afgebroken. De kosten stijgen, vele behandelingen worden niet meer vergoed en patiënten in crisis worden pas op het laatste moment opgenomen. Het ‘loslopen’ van mensen met gevaarlijke psychische stoornissen is dus een direct gevolg van het rechtse beleid. Maar heb je íemand in de tweede kamer horen roepen ‘de messteken kwamen van rechts’?
Nee, ‘dat zou Els niet gewild hebben’. Maar laten we haar vooral niet vergeten, want zij heeft Nederland veel meer gegeven dan een herrieschopper die als op moeilijke vragen het antwoord ‘lees mijn boek maar’ of een boos weglopen gaf.
She was something else

Read Full Post »

Afgelopen zondag zaten man en ik in de auto op weg naar Rotterdam (met hondje achterin). We waren op de thee geweest bij de (schoon)ouders en nu op weg naar de metropool om daar te lunchen en wat boodschappen te doen (mijn privékok wilde graag naar Schmidt zeevis voor ons avondmaal).
Op de radio was er een item over taal en over hoe we Bill Clinton zouden moeten noemen als Hilary Clinton president van de Verenigde Staten wordt (waar we nu collectief heel hard om zouden moeten bidden nu we weten dat er maar één alternatief is en dat is geen optie). Toen hij zelf president was was zijn echtgenote ‘First Lady’. Een vrij controversiële want o hemel, ze heeft een zelfstandig opererend brein en ze helpt hem met staatszaken, maar…dat kan toch helemaal niet want ze heeft borsten, help! Het land was zo in rep en roer dat ze snel voor de camera koekjes moest gaan bakken om te laten zien dat ze toch echt wel huiselijk en normaal was.
Hopelijk zijn de gemoederen inmiddels wat bedaard en is de natie zo verstandig om Clinton back in the white house te voten. En dan doet zich taalkundig iets interessant voor. Net als toen Angela Merkel de grootste baas van Duitsland werd; er moet een nieuwe term verzonnen worden (in haar geval bundeskanzlerin). Niet voor frau Clinton zelf (dat wordt gewoon madam president)  maar voor haar eega. Want ook al zal hij die rol vervullen, we kunnen Bill Clinton geen First Lady noemen.
Wat zijn titel dan zou moeten zijn, dat had het radioprogramma aan de luisteraars gevraagd. Een letterlijke vertaling zou ‘First Gentleman’ zijn, maar luisteraars hadden gekozen voor ‘First Husband’. Ik vind geen van beiden erg geschikt. Allereerst omdat het gewoon niet lekker loopt en de tweede impliceert dat je getrouwd moet zijn, wat in dit geval klopt maar in een mogelijk volgend geval niet. Ik pleit voor ‘First Lad.’ Lekker kort (daar houden Amerikanen van, anders gaan ze het toch maar afkorten) en als je je vergist en op weg bent om ‘First Lady’ te zeggen kun je je op tijd inhouden en niemand die het merkt.
Bovendien kan de twitternaam FLOTUS (first lad(y) of the united states) dan gewoon blijven bestaan en doorschuiven naar Bill. Ik ben benieuwd wat hij te vertellen heeft. En of hij ook koekjesrecepten gaat delen. potus-flotus-twitter-bill-clinton

Read Full Post »

“Wanneer gaan jullie eigenlijk trouwen?”, vraagt vriendin Roos terwijl ik het haar, haar mensen-puppy en hond Roemer door Elswout loop, de plek waar zij en haar man hun feest vierden.
“Nou…ehm, geen idee. Misschien wel nooit. Het zal in ieder geval geen sjiek feest worden met mij in een witte jurk en een draaiboek en stress enzo. En ook geen sprookjeslocatie zoals dit.”
“Nee? Heb je nooit gedroomd van trouwen in een witte jurk”, vraagt Roos.
En ik moet zo hard lachen dat Roemer even geen interesse meer heeft in de wortels die voor de herten over het hek zijn gegooid. Nee, daar heb ik nou nog nóóit van gedroomd. Gelijk komt de wansmaak-winkel weer in mijn gedachten: een bruidszaak die vroeger op de Gedempte Oude Gracht zat waar enge poppen met citroengele getoupeerde pruiken en gekleed in helwitte suikertaarten in de etalage stonden. Mijn moeder wist hoe vreselijk ik dat vond, dus elke keer als we die winkel passeerden greep ze me bij mijn arm en zei ‘Oóóh, kijk nou wat moooi! Je zou me zóóó’n plezier doen…’. ‘Mam, doe normaal, ik wil naar de bibliotheek’, zei ik dan. Want tja, waar droomde ik van? Niet van witte jurken maar van Oscars (voor de hoofdrol natuurlijk), van een Gouden Griffel en van het worden van de eerste vrouwelijke Minister President.
Nu zijn al deze dingen nog net zo ver van mijn bed als ‘de mooiste dag van je leven’, ik ben inmiddels wel bezig met het schrijven van mijn 4e boek (nog geen roman helaas, maar wie weet belt er morgen een uitgever omdat ze me willen hebben, je moet blijven dromen) en als je in Haarlem woont kun je tijdens de komende gemeenteraadsverkiezingen op me stemmen. Ik ben namelijk gevraagd om lijstduwer te worden voor de SP. Dus mocht je het niet weten op 19 maart…lijst 5, nummer 25! verkiezingen
Dan droom ik nog even verder…maar eigenlijk hoop dat er binnenkort een andere capabele vrouw minister president van Nederland wordt…dan kan ik me richten op die Libris Literatuurprijs (je moet je dromen af en toe bijstellen)…

Read Full Post »