Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘The Seven sisters’

Als het op boeken aan komt ben ik misschien een beetje een snob. Wanneer een bepaalde titel of boekenreeks in de top 10 van de Bruna staat weet ik wel bijna zeker dat ik het niks vindt. Dit bleek het geval bij die reeks ‘detectives’ met kinderliedjes-titels en aan de ‘voetbalbiografiën’ ben ik niet eens begonnen.
En ik was er ook stellig van overtuigd dat ik al die boeken over die Zeven Zussen net zo zemelig en zoetsappig zou vinden als de ‘Libelle-romans’ van Santa Montefiore of Nora Roberts. Maar toen zag ik een Facebook-post van een nichtje van mijn moeder. Zij is kunstenaar en ook behoorlijk belezen en zij schreef dat de Zeven Zussen haar ook in hun greep hadden….
Dus dacht ik what’s good enough for her… en haalde deel één bij de bibliotheek. En inmiddels ben ik toe aan deel vier. De schrijfstijl is veel beter dan ik had verwacht, ik probeerde ooit een roman van Santa Montefiore en ik kwam niet verder dan twee bladzijden omdat de kriebels kreeg van de houterige stijl en de onnatuurlijke dialogen. Dat had ik bij de Seven Sisters ook verwacht, maar ze lezen als een trein.
Ik denk ook dat het een goede zaak is dat deze romans populair zijn. Veel mensen die lezen komen niet veel verder dan een thriller (wat doet dat met je mens- en wereldbeeld vraag ik me af?) of iets geschreven door of òver een bekende Nederlander. De romans van Lucinda Riley zijn dan misschien geen literatuur met een grote L, maar ze laten je de hele wereld over reizen vanuit je luie stoel en geven je als bagage nog een flinke dosis historische kennis mee.
Maar wat ik misschien nog wel het leukste vind aan deze reeks is dat het zo gemakkelijk is om bekende mensen te ‘casten’ als personages.
Ik doe dit vaker: als ik een boek lees nemen één of meerdere personages de gedaante aan van acteurs die ik ken, maar bij de bij de Zeven Zussen gebeurt dat standaard en gelijk bij de introductie van het karakter. Het zal wel iets met haar manier van schrijven van doen hebben (of mijn vermogen om deze boeken te zien als vermakelijk escapisme).
Zo werd oudste zus Maia in haar zoektocht naar haar familiegeschiedenis geholpen door de Braziliaanse Floriano die er precies zo uitzag als Óscar Isaac. Theo, de leider van het zeilteam waar Ally deel van uitmaakt, lijkt sprekend op Lucas Till (de nieuwe MacGyver). De werkgever van Star, de ietwat wereldvreemde Orlando, is in mijn hoofd een mengelmoes geworden van James D’Arcy en Matthew Goode. Voor de volledigheid: zijn -naar mijn smaak- veel minder interessante broer, ziet er overigens uit als Michael Fassbender.
Als de mensen die verantwoordelijk zijn voor casting van de tv-serie die er ongetwijfeld komen gaat dat allemaal genoteerd hebben, dan ga ik even lezen hoe het verder gaat met de Pearl sister (boek vier) en ene Ace die ze tegen is gekomen op een strand in Thailand en behoorlijk veel weg heeft van Jason Momoa.

Read Full Post »

Muziek en literatuur zijn vaak met elkaar in dialoog. Denk bijvoorbeeld aan opera’s maar ook aan popliedjes zoals Wuthering Heights en Swim with Sam die zijn geïnspireerd door romans (Swim with Sam van a Balladeer gaat over ‘Held van beroep’).
En soms gaat het andersom. Zo zijn de Goldberg variations het leitmotif in ‘Contrapunt’ van Anna Enquist. Voor mij een reden om tijdens het lezen van dat boek mijn cd met de uitvoering van de Goldberg variations door Glenn Gould weer eens te draaien.
Niet tot ieders genoegen overigens, Roemer heeft me de hele tijd met een licht gekwelde blik aangekeken en toen de mijnheer hier in huis de kamer in kwam gaf hij woorden aan de opgetrokken wenkbrauwen van de hond: ‘Wat is dìt?’
De schuld van Anna Enquist, dat was het. En het is heel spijtig voor ze maar ik draai de Goldberg variations nog steeds af en toe, en de hond die me indringend aan blijft kijken neem ik maar op de koop toe.
Soms heeft hij ook mazzel. Zo las ik laatst het tweede deel van de Seven Sisters reeks en daarin speelt de muziek van Edvard Grieg een grote rol. En terwijl ik het las dacht ik ‘hoe ging dat ook alweer, Morning Mood?‘ En dat is het handige van Spotify en een Sonos, je zoekt het op op je telefoon en binnen een paar seconden klinken de eerste tonen van de fluit door je woonkamer.
Het is niet onopgemerkt gebleven. Het hondje werd wakker uit zijn halfslaap met omhooggetrokken oortjes en mondhoeken. Het hele nummer lang heeft hij met een tevreden uitdrukking liggen luisteren. Roemer heeft een duidelijke voorkeur voor Edvard Grieg.

Read Full Post »