Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Sylvana Simons’

De lijsttrekkers van de partijen die nieuw in de Tweede Kamer komen zijn nog niet geïnstalleerd of de krantenkoppen en praatprogramma-presentatoren zetten hen al lijnrecht tegenover elkaar. Zo kopte AD: ‘Sylvana Simons valt nú al BBB-leider aan op kwetsende tweets’.
Voor wie niet helemaal op de hoogte is: de afkorting BBB staat niet meer voor een aerobics-les in de sportschool die zich vooral richt op buik, benen en billen, maar voor BoerBurgerBeweging waarvan de leider, Caroline van der Plas vooral niet wil dat we het ‘de boerenpartij’ noemen want dat vindt ze framing. Vervolgens komt ze wel naar Den Haag in een trekker.
Nou, als we het dan nu toch over framing hebben… Framing is het kiezen van bepaalde woorden en beelden die zorgen voor een associatie. Zoals de zinsnede ‘valt aan’. Ik heb het betreffende fragment niet gezien maar het lijkt me dat ‘Sylvana Simons confronteert BBB-leider met…’ passender is. Of ‘Sylvana Simons bevraagt van der Plas over…’
Wat ik namelijk wel heb gezien is een fragment van Jinek waarin Caroline van der Plas Sylvana verwijt er niet voor alle 17 miljoen Nederlanders te zijn. Als het niet zo treurig was zou ik er heel hard om hebben moeten lachen, om dit staaltje de pot verwijt de ketel. Ik, als witte kiezer voel me veel meer vertegenwoordigd door mevrouw Simons dan door van der Plas met haar trekker. Maar dit terzijde, mevrouw Simons schoot, heel bewonderenswaardig, ook niet in de lach maar gaf heel netjes antwoord. En dat doet ze eigenlijk altijd, heel kalm en netjes antwoord geven, terwijl ik als kijker allang aan het facepalmen ben vanwege alle vooroordelen en domme framing waar ze weer doorheen moet waden.
Op twitter (tenminste, in mijn fijne bubbel) was de mening ook dat de kop die het AD plaatste kwalijke framing was maar dat de gemiddelde kiezer van Bij1 zich daar niet door zou laten afschrikken. En dat is ook zo, mensen die op deze partij stemmen prikken wel door de framing heen, maar het gaat om de rest van de mensen. Sylvana krijgt onterecht het stempeltje ‘fel’ en ‘niet lief’ opgedrukt en dan krijg je ‘tone policing’: ‘ik ga niet naar je luisteren want je toon bevalt me niet’.
Dan zijn er weer mensen die zeggen ‘oh ik vind haar zo irritant want ze is zo fel’. Maar dat is ze dus niet, je bent in de framing getrapt en hebt niet geluisterd naar wàt ze zegt. Terwijl dat wel degelijk ook voor jou bedoeld was, ook al zit ze niet op een trekker.

Read Full Post »

Ik ergerde me een beetje aan de boodschap van Milieudefensie die met de zin ‘Ik stem voor onze kinderen’ mensen ertoe probeerde over te halen groen (links dus) te stemmen. Ik heb zelf geen kinderen maar ik stem gewoon links omdat ik een geweten heb. Omdat ik logisch na kan denken en wetenschappers geloof. En omdat ik een voorkeur heb voor politici die zo min mogelijk liegen en die worden afgerekend op hun daden (bij de minste misstap leggen PvdA-ers hun functie neer terwijl VVD-ers overal mee weg komen, ik heb daar een mening over).
Het hebben van kinderen heeft daar niets mee te maken. Ik wil gewoon de macht in handen van fatsoenlijke mensen die luisteren naar alle Nederlanders en niet alleen naar degenen die het hardste schreeuwen, het meeste geld hebben of op de grootste trekker zitten.
En toch werd ik vanmorgen wakker met het idee ‘ik ben toch blij dat ik dit niet aan kinderen uit hoef te leggen’.
‘Mamma wie is die mevrouw met die bos krullen en die bril?’
‘Dat is Sylvana Simons, haar partij komt nu in de Tweede Kamer. En daar is zij blij mee want haar partij vindt dat zwarte en bruine kindertjes net zo lief zijn als witte. Weet je nog dat we daarover hebben gelezen in het boekje over Rosa Parks?’
‘Vinden die andere partijen dat dan niet?’
‘Nou, een aantal wel, zoals die van mevrouw Esther, van mevrouw Lilian en Liliane en mijnheer Jesse en andere partijen wel zo’n beetje en er zijn nu ook drie partijen in de Tweede Kamer die dat helemaal niet vinden.’
‘Gaan die dan gemeen doen tegen mevrouw Sylvana?’
‘Ik ben bang van wel.’
Tot zover de uitleg over de aanwezigheid van drie (!) racistische partijen in het parlement. Uitleggen waarom SP en CDA flink hebben ingeleverd kan ik met de beste wil van de wereld niet. We waren toch allemaal boos over de toeslagenaffaire? Over institutioneel racisme bij de belastingdienst? We liepen toch allemaal weg met Renske Leijten van de SP en Pieter Omtzigt van het CDA die zich hadden ingezet voor de gedupeerden? Daar viel bij de exit polls weinig van te merken. En de partij die de hoofdschuldige is aan deze misstand blijft buiten schot en wint zetels.
Wie heeft er allemaal staan klappen voor de zorg, nu al bijna een jaar geleden? Hebben die mensen ook op een partij gestemd die tegen marktwerking en vóór hogere lonen in deze sector is?
Ik ben bang van niet, als ik zo naar de verkiezingsuitslagen kijk. Fijn hoor, zo’n applaus, maar daar kan de verpleegkundige de huur niet van betalen.
En ik vraag me af: wie zijn die mensen? Wie zijn die mensen die stemmen op fascisten die beweren dat covid-19 niet bestaat, gewoon ‘omdat ze de lockdown zat zijn’. Die ben ik ook zat, daarom heb ik op een partij gestemd die iets wil doen aan de oorzaak. Wie zijn die mensen die stemmen op de partij van een premier die de gezondheidszorg afbreekt, de armen armer en vele mensen dakloos heeft gemaakt?
Echt, wie zijn die mensen, want ik ken ze niet.
Met vrienden en familie hebben ik in de afgelopen weken veel over de verkiezingen gehad, ook omdat zij natuurlijk weten dat ik interesse heb in politiek en precies weet wat de voor-en nadelen van welke partijen zijn. En als ik op basis van die gesprekken en de posts die ik op social media langs heb zien komen een prognose zou moeten maken dan zou De partij voor de Dieren de grootste zijn geworden en hebben kunnen regeren met Bij1, SP en Volt.
Ik zit in een hele fijne bubbel met lieve mensen. Ik ga ze nodig hebben de komende jaren.

Read Full Post »

Het was een sprankelende kop boven het artikel (te lezen op Reddit en Open Democracy): Meet the first to found a political party in Europe. Erbij een foto van de vrouw in kwestie, een regenboogvlag in haar handen, tijdens een demonstratie. Ze ziet er veel jonger uit dan haar 50 jaar. In het artikel vertelt ze over de kwesties die leven in het Noord-Europese land waarin ze woont. Het heeft het imago progressief te zijn maar als je het vernislaagje eraf krabt dan valt dat best tegen. Ze noemt gevallen van police brutality (overmatig geweld gebruikt door politie, meestal tegen mensen van kleur), racial profiling (het stelselmatig zonder gegronde reden aanhouden van mensen van kleur) en het feit dat mensen van kleur ondervertegenwoordigd zijn in het parlement.
Deze voorbeelden -en de vrouw in kwestie- kunnen je bekend voorkomen. De vrouw in kwestie is namelijk niemand minder dan Sylvana Simons die in maart 2016 de politieke partij Artikel 1 oprichtte. Deze partij heet nu Bij1 en maakt grote kans om na de komende verkiezingen deel uit te gaan maken van de Tweede Kamer.
Als dat zo is dan is dat louter te danken aan de oprichters, leden en sympathisanten. Van de Nederlandse media hoeft Bij1 het namelijk niet te hebben.
Het kieskompas laat ‘Bij1’ niet zien als mogelijk resultaat omdat, zo zeggen ze, ze alleen partijen meenemen die al in de kamer zitten. Waarom staat JA21 (een neo-nazi-afsplitsingspartijtje dat pas is opgericht) er dan wel bij?
Ruud de Wild (dj en kunstschilder) interviewt in de aanloop naar de verkiezingen lijsttrekkers in zijn atelier. Maar niet Sylvana Simons want die is te polariserend, zei hij. Tja, er was een periode waarin de Partij voor de Dieren ook ver gek werd uitgemaakt, dus misschien moet hij nog even wennen, dacht ik. Maar vervolgens zag ik op social media dat Thierry Baudet en Geert Wilders wèl welkom waren.
Dan heb je wel een heel vreemde opvatting van de term ‘polariserend’. Volgens het woordenboek is de niet-natuurkundige betekenis van polariseren: het doen ontstaan of vergroten van tegenstellingen tussen mensen. Het uitvergroten van tegenstellingen tussen mensen van verschillende religies, bijvoorbeeld (PVV). Het vergroten van inkomstenverschillen (VVD). Het tegen elkaar opzetten van mensen die zich zorgen maken over klimaatverandering en mensen die gewoon heng-heng met een trekker willen doen (de nieuwste hobby van Thierry).
Als er één kieslijst is die zegt ‘iedereen hoort erbij’, dan is het wel die van Bij1. De partij voor de Dieren maakt zich sterk voor een Nederland dat goed toegankelijk is voor mensen in een rolstoel, Bij1 heeft een vrouw in een rolstoel op de kieslijst staan.
Bij1 staat voor radicale gelijkwaardigheid. En dat is misschien even schrikken voor sommige mensen na jarenlang aan de lippen te hebben gehangen van populistische engnekken. En dus doet de media hetzelfde met Sylvana als met bewijs dat er wel degelijk racisme bestaat in Nederland: vingers in de oren en zingen ‘la la het is er niet want ik kijk de andere kant op dus ik zie het niet’.
Gelukkig heeft Vrij Nederland het niet alleen aangedurfd om een groot interview met haar te plaatsen, maar haar ook omslagmodel gemaakt. Jarenlang was dit een no go in bladenland want een zwart model op de cover zou niet verkopen (ik weet het, dit gold vooral voor dames- en modebladen). Om het tegendeel te bewijzen heb een exemplaar gekocht. Noem me maar polariserend.

Read Full Post »

Twee weken geleden schreef ik een stukje voor alle Gerda’s en Henken die er op z’n zachts gezegd wat moeite mee hebben dat kranten en tv-programma’s de laatste tijd wat vaker mensen van kleur aan het woord laten. ‘Zwart is belangrijker’, mekkeren ze.
‘Ja, nu even wel’, schrijf ik dan terug, met daaronder een link naar deze blogpost.
Laatst kreeg ik als reactie op mijn commentaar ‘me tafel is wit’. Ik snapte er geen bal van. ‘Ik verstop me onder de tafel’ is een grammaticaal correcte zin, en als daar dan bij zou staan ‘omdat ik me schaam voor wat ik eerder schreef’ dan is het mij volkomen duidelijk. Maar ‘me tafel is wit’ klopt van geen kanten. Ook als ik ervan maak ‘mijn tafel is wit’, snap ik het nog steeds niet.
Ik vroeg het even aan de neurotypische mijnheer hier in huis. ‘Ze bedoelt dat je het woord ‘wit’ niet als huidskleur mag gebruiken.
Grappig, die mensen die altijd hun mond vol hebben van ‘eigen volk eerst voor volk en vaderland’ spreken en schrijven de taal vaak belabberd (en ze plaatsen op Twitter de vlag van Luxemburg naast hun naam). Nee, voor mooi gesproken en geschreven Nederlands moet u bij Abdelkader Benali, Sinan Çankaya en Sylvana Simons zijn. En een Facebook-vriend schreef laatst nog: de mensen die er het meest trots op zijn zichzelf ‘blank’ te noemen laten zich bij de eerste de beste gelegenheid helemaal roodgloeiend bakken.
Ik kijk naar mijn eigen huid, die is ook niet wit meer, eerder een soort hazelnootbruin. Maar wit is mijn etniciteit. Want blank is mijn huid ook niet: er zitten littekens op en moedervlekken. Mijn huid is verre van ongeschonden.
Ik moet denken aan het blankhouten tafeltje dat ik ooit buiten had laten staan in de regen: het trok krom (gelukkig wist ik het met een laagje lak weer aardig op te knappen). Dat is wat ‘blank’ is: het kan niet tegen een beetje tegengeluid (in de vorm van regen) want dan trekt het gelijk krom.

Read Full Post »

Afgelopen dinsdag las ik een goed artikel van de Volkskrant dat antwoord probeerde te geven op de vraag waarom (de mening van) Sylvana Simons zoveel woede over zich afroept. Het verbijstert mij namelijk. En sommige dingen vervullen me met walging (en ik ben niet de enige). Aan moslims wordt steeds gevraagd om afstand te nemen van de terroristische daden die een klein groepje extremisten begaan (onzin natuurlijk, alsof zij daar íets mee te maken hebben), dus bij dezen neem ik afstand van de walgelijke praktijken van andere witte Nederlanders en van de domheid van witte Nederlanders die dit soort vuilnis leuk vinden en delen.
Maar dan rest mij toch de vraag die ik vanaf het moment dat ik een paar maanden oud was veelvuldig heb gesteld: waarom? Ik kan me best voorstellen dat er mensen zijn die haar een beetje vervelend vinden, ze stelt namelijk vragen over dingen waar het gros liever niet over na wil denken. Dat kan ongemakkelijk zijn. Of vermoeiend (mijn moeder was het ‘waarom’ ook wel eens zat). En daar komt nog eens bij dat een vrouw die gedecideerd is of zelfverzekerd overkomt snel als drammerig wordt gezien, ja, eerder dan een man die hetzelfde doet.
Ik moet alleen steeds denken aan die zin uit dat liedje van Doe Maar ‘er zit een knop op je tv’. Tegenwoordig hoef je daar niet eens meer voor naar de tv te lopen, hij ligt waarschijnlijk gewoon in je schoot. Ik erger me ook wel eens aan mensen op televisie. Als ik toevallig Natasja Froger heel erg meelevend zie staan doen met een jas aan met een dierenlijk eraan vast, dan erger ik me daaraan. Maar ik ga dan niet een filmpje knutselen waarin zij levend gevild wordt of onverdoofd anaal geëlektrocuteerd, ik zap dan weg en stem op haar voor de ‘Dom Bontje’ verkiezing van de Bont voor Dieren.
Misschien ben ik te veel opgevoed met ‘joh, daar sta jij toch boven’ of heb ik te veel boeken gelezen zodat ik het juist interessant vind om eens de mening te horen van iemand die een andere kijk op dingen heeft, maar ik begrijp het oprecht niet. Ik snap dat je haar vervelend kunt vinden (ik vind zelf Geert Wilders vrij vervelend)  maar ik snap niet dat je dan kunt vergeten dat zij ook gewoon een mens is met gevoel en dat het maken van dergelijke kwetsende filmpjes alle perken te buiten gaat. Kan iemand me dat uitleggen? En misschien belangrijker nog: wat kunnen we hiertegen doen?  En hoe kunnen we laten weten dat het overgrote deel van de Nederlanders dit walgelijk vindt en niet wil leven in een land waarin dit soort dingen gebeuren? Scan_20151005 (4)klkrev2l

Read Full Post »

In de Opzij van deze maand staat een interview met Sylvana (en inderdaad mevrouw Simons, ik wil heel graag weten waar dat jurkje vandaan komt, al ben ik bang dat het mij veel minder goed staat). De journalist zegt aan het begin van het interview Zelf kom je uit een gezin met vijftien broers en zussen (ik neem voor het gemak even de typografie van het interview over). Sylvana antwoord daarop: ‘Ja, maar ik ben als enigst kind opgegroeid, als een prinsesje. Ik was een nakomeling.’
Ehhhhhhm…maar die vijftien broers en zussen zijn toch óók nakomelingen van je ouders? Of zijn ze geadopteerd? Zo is mijn hond Roemer wel mijn ‘kind’ maar niet mijn nakomeling, hij is de nakomeling van zijn moeder Vrouwkje en vader Olex. Ik ben dan zelf wel weer een nakomeling van mijn ouders, voor zover ik weet de enige.
Ik vermoed dat Sylvana hier ‘nakomertje’ bedoelt en het zou zomaar kunnen dat ze dat ook gezegd heeft maar dat de journalist het verkeerd genoteerd heeft, dat gebeurt nogal eens namelijk en kan voor pijnlijke fouten zorgen. Bovendien, ook al zou Sylvana het wél verkeerd gezegd hebben dan vind ik het de taak van een journalist om dat netjes te corrigeren, niet tegenover de geïnterviewde maar wel in het stuk.
Zo sprak ik laatst iemand die het had over Haarlemse corveën. Hij bedoelde natuurlijk coryfeeën, en dat schrijf ik dan dus op.

Read Full Post »