Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Suriname’

De naam Pim de la Parra is me wel bekend. Ik wist dat hij een regisseur is, maar kon tot voor kort geen enkele van zijn films noemen. Ik weet nu hoe dat komt: hij was vooral actief in de jaren ’70 en ’80 en dan ook nog eens met films die niet zo geschikt waren voor de jeugdige kijker. Maar die naam, die is zo welluidend dat die in mijn geheugen gegrift staat.
Van Bodil de la Parra, dochter van Pim, had ik nog nooit gehoord totdat ik in Blad bij NRC (inderdaad, het maandblad van de krant) een dubbelinterview met haar en haar zoon las. Bodil blijkt acteur en toneelschrijver te zijn en recent een boek te hebben uitgebracht over haar Surinaamse familie. Een familie die afstamt van Portugese Joden en in Suriname daarom als ‘wit’ wordt gezien maar in Nederland duidelijk niet.
Centraal staat het huis aan de Zwartenhovenbrugstraat in Paramaribo, de vroegere apotheek met de familienaam op de gevel. Het is het huis waar Bodil als kind kwam logeren en waar ook haar zoon zijn eerste stapjes heeft gezet. Al in het eerste hoofdstuk is duidelijk dat het er niet meer staat: het is afgebrand (dat geeft de titel ook wel een beetje weg).
Gelukkig heeft ze haar herinneringen nog. Na de introductie gaat het boek terug naar toen (vanaf 1970) en soms verder terug de familiegeschiedenis in. Bodil schrijft over haar bohemien jeugd in Nederland (één van de hoogtepunten is een partijtje -oh nee; fuifje- waarvoor haar vader een bus had kunnen lenen van de productie van een film zodat een groep kinderen vervoerd werd in een bus met blote mevrouwen op de zijkant. Zelfs in het Nederland van de jaren ’70 ging dat wat ver…), de tantes in Suriname en de carrière van haar vader die niet altijd over rozen ging.
‘Het verbrande huis’ is een toegankelijk en vlot geschreven familie-epos waarin grappige anekdotes, een zoektocht naar wortels en groot verdriet elkaar afwisselen. Het deed me denken aan de jeugd van mijn vroegere schoonmoeder die is opgegroeid in Suriname in ongeveer dezelfde tijd. De helft van de namen die voorkomen in het boek zijn haar ongetwijfeld bekend.
‘Het verbrande huis is’ een aanrader voor iedereen die ‘Onder de Paramariboom’ met veel plezier heeft gelezen (en wie heeft dat nou niet?).

Read Full Post »

In de interview-bundel ‘Maar waar kom je ècht vandaan?‘ van Robert Vuijsje, kwam ik voor het eerst de naam Karin Amatmoekrim tegen. Karin Amatmoekrim is geboren in Suriname maar droeg een groot deel van haar jeugd de naam ‘Boersma’, de naam van de partner van haar moeder. Toen die relatie voorbij was en ze van haar moeder hoorde dat haar echte vader een in Suriname woonachtige taekwondo-leraar van Aziatisch-creoolse afkomst is, nam ze de achternaam van haar moeder aan.
Over de zoektocht naar haar vader schreef ze ‘Tenzij de vader’, een boek dat zeker de moeite waard is als je iets meer wil weten over Suriname. Maar beter nog vind ik haar roman ‘De man van veel’. Hierin beschrijft ze de gedwongen opname van Anton de Kom, een Surinaamse man die enkele maanden doorbrengt in een inrichting in Den Haag.
Door middel van droombeelden en flashbacks komt de lezer steeds meer te weten over deze Anton de Kom die in Suriname liefkozend papa de Kom werd genoemd. Begaan met het lot van de hindoestaanse en Javaanse contractarbeiders die naar Suriname gehaald waren om de tot slaaf gemaakten te vervangen, zette hij een bureautje op waar mensen terecht konden met klachten.
Tegelijkertijd werkte hij aan een boek dat de geschiedenis van Suriname zou vertellen vanuit het perspectief van de zwarte bevolking in plaats van het perspectief van de kolonisator. Beide activiteiten waren natuurlijk tegen de zin van de Nederlandse regering. De Kom werd tegengewerkt en opgepakt waarna hij met zijn witte echtgenote en hun vier kinderen naar Nederland vertrok.
Maar daar heeft hij ook het gevoel steeds te worden achtervolgd door ‘de regenjassen’. Klopt dit of is hij overspannen en heeft hij daarom waanbeelden?
Een mooi portret van een sensitieve man die tegen de stroom in altijd het juiste deed. Een held in Suriname, die hier in Nederland meer bekendheid zou mogen krijgen.

Read Full Post »