Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘stadsgekken’

Geen dorp is compleet zonder dorpsgek en aangezien ik in een stad woon heeft mijn woonplaats er meerdere. Vroeger had je Rubberen Robbie, die op rubberen laarzen en gekleed in een lange oliejas elke dag een ‘goedkope ballpoint’ kocht bij de Bruna omdat hij een brief moest schrijven aan iemand in niemandsland. En dan is er ook nog Gerda, die overduidelijk als een mijnheer is geboren, en op zonnige dagen bij de ingang van het Proveniershof staat en vriendelijke dingen zegt tegen voorbijgangers. ‘Mooi weer hè?’ of ‘Moeder en dochter samen de stad in? Ja, kun je wel zien hoor.’ En de vrouw die eruit ziet als een bejaarde versie van Pippi Langkous en met een ijle stem liedjes zingt. Ik ken ze allemaal mijn hele leven al. Maar ik kom ze alleen nog tegen als ik in het centrum ben (behalve Robbie dan, want die is niet meer).

Van Oorschot (links) en Van Rossum

Van Oorschot (links) en Van Rossum

Gelukkig heeft de Cronjé-buurt zijn eigen buurtgek. Hoe hij heet weet ik niet, maar hij lijkt op van Oorschot, één van de twee mannen van Roos die vroeger Villa Achterwerk presenteerden en verzot was op roze koeken en het drukken op de rode knop. Hij draagt steevast een muts met van die klepjes (vaak stevig onder de kin dichtgeknoopt) en zegt mensen vaak vrolijk gedag. Omdat ik nogal eens een ‘rondje met het hondje’ doe, kom ik hem bijna overal tegen: op de Kennemerbrug, in het Julianapark en op de Schoterweg. Laatst kwam ik de Etos uit en zei hij weer ‘hé!’. Toen kreeg hij Roemer in het oog en zei spontaan ‘Oh, dat is óók leuk!’
Dat klopt inderdaad, Roemer is ook leuk. Zo gek is onze buurtgek dus niet. Ik zeg dan ook altijd gedag terug. Durf nu nog maar eens te beweren dan mensen in de stad hun buurtgenoten niet kennen…

Read Full Post »