Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Sarah Gaggestein’

Wie zichzelf en zijn of haar diensten of producten een beetje wil verkopen moet zich bezig houden met zijn of haar imago. Beter gezegd: met de associatie die het publiek heeft met jouw naam of die van je bedrijf. Die associatie kun je sturen en dat is wat reclamemakers doen: ze proberen je een positief gevoel ‘aan te smeren’. En zij zijn niet de enige die het doen: politici hebben er ook een handje van. Deze tactiek heet framing en Sarah Gagestein, auteur van het boek ‘Denk niet aan een roze olifant’ weet er alles van. ‘Framing is een onveranderbaar fenomeen dat ervoor zorgt dat informatie op een allesbehalve neutrale manier wordt opgepikt en verwerkt’ is de definitie die ze geeft in haar prettig leesbare boek. Denk niet aan een roze olifant
En framing gebeurt niet alleen met gebruik van woorden: denk bijvoorbeeld aan merken natuurvoeding die en masse kiezen voor de kleuren wit en groen voor hun verpakkingen (of anders het bruin van kraftpapier) of aan politici die een groep arbeiders toespreken en het jasje van hun dure pak voor de gelegenheid thuislaten en hun mouwen opstropen en zo het imago weten te scheppen van iemand die weet wat het is om de handen uit de mouwen te steken.
Framing is hardnekkig, schrijft Gagestein; als wij als publiek eenmaal het etiket ‘onbetrouwbaar’ of ‘achterkamertjespoliticus’ op een bedrijf of persoon hebben geplakt dan komen ze daar niet zo snel meer vanaf. Zeker niet als ze het gaan ontkennen, want het grappige is dat als iemand zegt ‘Ik ben geen achterkamertjespoliticus’ dat ons brein dan alleen maar het beeld van die persoon en het gewraakte woord achterkamertjespoliticus aan elkaar koppelt. Ontkennen heeft dus geen zin: je moet er iets sterkers tegenover stellen.
En zo heeft informatie die afkomstig is van een bron die als niet-onbevooroordeeld en niet-onafhankelijk wordt gezien een averechts effect (behalve dan bij WC-eend, daar heeft het een komisch effect).
M
isschien weten ze dat bij het Voedinsgcentrum ook en trekken ze daarom alles uit de kast als mensen hun onafhankelijkheid in twijfel trekken en richten ze daarom hun pijlen op superfoods in plaats van kritisch te kijken naar hun eigen organisatie. Slim. Maar ik heb jullie door hoor: ik heb mijn roze olifant gelezen.
En dat zouden meer mensen moeten doen. Niet alleen politici of mensen in de reclamewereld maar iedereen met een interesse in retorica en de werking van ons brein.

Advertenties

Read Full Post »