Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Sam en Dean dieet’

Ruim 2 jaar ben ik nu al een no-sugar-babe. Ik zwoer de suiker ooit af op advies van vriendin Heleen die was begonnen met het endometriosedieet (om van haar maandelijkse pijnen af te komen) en merkte dat ze veel meer energie had dan voorheen. En meer energie, daar heeft menig chronisch zieke, en dus ook ik, wel oren naar. Ik stopte niet alleen met het eten van suiker, ook cafeïne (en theïne!) en wit meel ging in de ban. En rundvlees en koemelk kwam er ook niet meer in. Vervolgens kreeg ik drie dagen hoofdpijn. Maar daarna…daarna trok de mist op en had ik nooit meer last van de het-is-vier-uur-dus-móet-ik-chips-en-cola-dip. Daarnaast had ik ook nog maar zelden kramp in mijn buik vlak na het eten. Het bannen van alles-koe van het bord zou voor veel Crohnpatienten een goed idee zijn. Het verbannen van suiker voor iedereen (en dan met name voor mensen die denken er niet zonder te kunnen!). Maar hoe begin je? Niet iedereen heeft een vriendin die enthousiast over de fijne bijkomstigheden en zeker niet iedereen heeft een ijzeren discipline. Die mensen doen er verstandig aan ‘Zoete zin‘ van Fidessa Docters van Leeuwen en Kirstin Hanssen aan te schaffen.
Het boek opent met met de redenen van beide auteurs om te stoppen met het eten van suiker en de verwijzing naar een site waar 141 zoete zinwetenschappelijk bewezen gezondheidsrisico’s te lezen zijn die het eten van suiker met zich meebrengt. Mij hoeven ze niet meer te overtuigen: ik merk het al elke keer als ik gedoucht heb: vroeger moest ik me dan met het allervetste goedje insmeren dat ik maar kon vinden omdat mijn huis droog, trekkerig en jeukerig was, maar dat is nu verleden tijd. Ik heb nu ook geen last meer van eczeem-plekken.
Ben je eenmaal overtuigd van de noodzaak om af te kicken? Dan begint het echte werk en leef je 40 dagen zonder. Ben je daar eenmaal doorheen dan mag je snoepen van de schat aan lekkere recepten die in het boek staan. Ook staat er een lijst in het boek waarin je kunt lezen wat ‘goede suiker’ en wat ‘slechte suiker is’. En laat je niet verleiden door potten en zakken waar ‘suikervrij’ op staat want daar zit vaak asparathaam of andere enge bewerkte dingen in (die zo mogelijk nog slechter voor je zijn dan de suiker zelf): houd je aan de lijst van Fidessa een Kirstin, die komt ook overeen met die van Amber Albarda (van wie ik ook enkele kookboeken in huis heb). En lees etiketten! Zo kan de naam ‘Stevia’ voorkomen op een grote pot goedkope rommel van Natrena, maar daar zit dan maar 3 procent stevia in (anders kon het ook nooit zo goedkoop zijn….).
Ik eet zelf ook geen tarwe dus een paar moet ik aan me voorbij laten gaan omdat er tarwe- of zelfrijzendbakmeel in gebruikt wordt, maar er staan er nog genoeg in die ook zeer geschikt zijn voor mensen die het endometriosedieet volgen: de glutenvrije pannenkoekjes met banaan en chiazaad lijken mij heerlijk en de bosvruchten-appel-kruimelschotel klinkt ook heel aantrekkelijk…
Een niet te missen boek voor iedereen die er nu éindelijk aan toe is om zonder suiker te gaan leven en voor iedereen die dat al een tijdje doet en toe is aan nieuwe recepten.
In het boek wordt een aantal merken suikervrije chocola genoemd. graag wil ik daar mijn favorieten aan toevoegen: Ohmbar en Concious.

Ook zin in gezond zoet? Schrijf hieronder waarom jij gemotiveerd bent om suiker in de ban te doen en maak kans op een exemplaar van ‘Zoete zin’!

Advertenties

Read Full Post »

Nou ja, om te beginnen is het eigenlijk een zaad. Maar wel een heel bijzonder en veelzijdig zaad. Van de buitenste vezels van de rijpe vrucht worden de overbekende matten gemaakt, de vezels van de rijpe vrucht vullen de overbekende bountyreep (of jouw eigen, veel gezondere baksels), de melk en de room worden gebruikt om mee te koken, het water uit de jonge vrucht begint populair te worden als hip dorstlessend drankje.  De kokosnoot, want daar heb ik het natuurlijk over, is een  bron van ijzer, fosfor, koper, zink, magnesium en kalium.
De toepassing die voor Crohnpatiëntjes de meest weldadige is (hoewel, zo’n pakje gekoeld kokoswater-neem inderdaad een pakje, de blikjes bevatten meestal suiker-op een warme dag is ook wel erg weldadig) is voor mij relatief nieuw: kokosolie.
Deze olie is er in twee varianten: de ontgeurde olie die je in plastic potten bij toko’s en Turkse of Marokkaanse supermarkten kunt kopen (ongeveer € 3,75 per pot) en de extra vergin variant die verkrijgbaar is in natuurvoedingswinkels (o.a. Gimsel in Rotterdam en Good for You in de Cronjéstraat in Haarlem). De laatste zit in een glazen pot en is duurder: € 8,- of € 11,- voor een pot van 400 ml. De koudgeperste (dure) variant wordt verkregen door kokospulp te laten fermenteren of mechanisch te persen. Deze olie bevat vitamine E, lecithine, polyfenolen, carotenoïden en mineralen. Onmisbare bouwstoffen voor de cellen van je lichaam. Deze stoffen gaan echter grootdeels verloren  als men de pulp op hoge temperatuur droogt, gebruik maakt van oplosmiddelen om de olie uit de pulp te halen en deze vervolgens bleekt, ontgeurt en raffineert.
Toch is ook de ontgeurde kokosolie zeker niet slecht voor je. De olie kan op hoge temperatuur verhit worden (veel hoger dan olijfolie die eigenlijk alleen geschikt is om over je sla te schenken). Kokosolie bestaan uit middellange vetzuren en die worden gemakkelijk door je darmen opgenomen. Dit zorgt er ook voor dat je de vitaminen (en dan met name de vetoplosbare vitaminen A, D, E en K) gemakkelijker uit je uit je eten op te kunt nemen.  De middellange vetzuren in kokosolie verhogen de werking van je schildklier, die gaat sneller werken waardoor je stofwisseling met 12% zal stijgen (dus ja, je valt er van af). Kokosolie hoeft niet door de lever verwerkt te worden en is daarom een ideaal voedingsmiddel voor mensen met lever- of spijsverteringsproblemen. Bovendien vertragen gezonde vetten de opname van suiker in je bloed en voorkomen dus ernstige schommelingen in je bloedsuikerspiegel. Kokosolie is daarom ook zeer geschikt voor diabetici.
Eenmaal in je buik beschermt de kokosolie tegen bacteriën en het bevat laurinezuur dat ontstekingen tegengaat. Een wondermiddel voor mensen met een auto-immuunziekte dus.
Maar wat doe je dan met zo’n pot kokosolie? Om te beginnen kun je er mee bakken, je kunt het op je brood of cracker smeren en je zou zelfs nog wat olie toe kunnen voegen aan je smoothies. Mijn favoriete toepassing: het maken van choclaatjes, lees je hier binnenkort.
Verder is het slim om ook een potje in je badkamer te zetten, de olie is ook een weldaad voor je huid: smeer je armen en benen er mee in als je onder de douche vandaan komt, gebruik het als lippenbalsem of smeer het in de punten van je haar (ik gebruik het vaak als haarmasker: insmeren, slapen en de volgende morgen uitspoelen).
Maar pas wel op: boven de 25 graden is de olie zo vloeibaar als water. Als je dat even vergeet heb je straks, net als ik, hele glimmende benen en een hele vette badmat. Voorzichtig openen dus, die pot met wonderolie.

Bron: natuurdietisten.nl

Read Full Post »

Ik had niet gedacht dat ik het ooit zou zeggen, maar Miley Cyrus heeft gelijk. Ik weet niet eens wie Miley is, maar ze staat in Grazia (deze week €1,- en mijn stijlicoon Katie Holmes stond op de cover dus vandaar), dus ze zal wel heel bekend en belangrijk zijn. Ze staat er deze week in omdat ze sinds begin dit jaar al haar pubervet (ze is 19 lees ik in het artikel) kwijt aan het raken is en opvallend vaak gekiekt wordt als ze naar Pilates gaat of daar net vandaan komt. Daar lijkt mij een zeer gezond oorzakelijk verband tussen te zitten, maar niet volgens Grazia. “Ze traint drie uur per dag en leeft op slechts 500 calorieën.  Haar verloofde (!?) grijpt nu in.”
Als dat waar is, is het inderdaad niet zo gezond en is het wel zo prettig dat het meisje een verloofde heeft. Maar zelf zegt Miley dat ze het verliezen van haar puppyvet te danken heeft aan een glutenvrij dieet: “Aan iedereen die me anorexiapatiënt noemt: ik heb een gluten/lactoseallergie. Het gaat niet om je gewicht, maar om je gezondheid. Gluten zijn crap anyway.”
Volgens diëtiste Karen Ansel (ken ik ook niet, maar die zal ook wel reuze beroemd en hip zijn) is er geen bewijs dat een glutenvrij dieet  bijdraagt aan gewichtsverlies. Maar als je een glutenallergie of –intolerantie hebt wél, mevrouw Ansel. Hoe zit dat? Als je glutenintolerant bent (je lichaam kan er niet zo goed tegen), hebben je darmen erg veel moeite met het verwerken van het voedingsmiddel dat gluten bevat (zoals brood of pasta). Daardoor kan het de voedingsstoffen die er in zitten niet goed opnemen. Gevolg: de stoffen waar je lijf niet tegen kan worden opgeslagen in vetcellen en je lichaam geeft het signaal af dat je meer moet eten, want het is niet verzadigd: het heeft immers nog niet voldoende vitaminen en mineralen op kunnen nemen.
Stop je met het eten van ‘dingen’ waar je lichaam niet goed op reageert, dan val je af. Niet alleen omdat je minder hoeft te eten om een vol gevoel te krijgen, ook omdat je metabolisme beter functioneert. Bovendien zijn er veel mensen die niet goed tegen gluten kunnen zonder dat ze dat weten. Dus Miley heeft gelijk. En ik kan het weten want dat is bij mij ook gebeurd. En dat zonder 3 uur Pilates per dag. En ja, mijn geliefde maakte zich daar ook zorgen om. Maar in plaats van dat te twitteren of Grazia te bellen (wie weet ben ik zonder dat ik het weet ook wel heel hip en interessant) maakt hij dagelijks gezonde shakes ( en die zijn standaard glutenvrij, Grazia, dus dat onderschrift bij de foto is vrij dom) en bakt hij gluten- en suikervrije cupcakes voor mij.

Read Full Post »

Het zit er op, het Pools-Oekraïens avontuur is voorbij. De vlaggetjes kunnen van de huizen af worden gehaald en de welpies, wuppies en geluksvogels kunnen weer naar zolder. Oranje mag het (hopelijk) over twee jaar op het WK nog eens proberen.
Gelukkig heb ik altijd nog het diepte-interview met voetbalvrouwtje (nee, absoluut geen golddigger, hoe kóm je erbij) Yolanthe Carbau-Snijder. Het is een stukje proza dat werkelijk bol staat van de ontroerende uitspraken die nog maar weer eens onderstrepen hoe bijzonder de relatie tussen kabouter Wesley en mevrouw Karbauw is. Het is zo uitzonderlijk dat twee jonge gezonde mensen met een flitsende carrière die bulken van het geld er tóch nog iets van weten te maken met z’n tweeën.  Zo zegt Yolanthe in het interview “Wesley houdt van me, twee kilo meer of minder.” Excuseert u mij, ik moet even een zakdoekje pakken want dit is té mooi.
Nu ben ik zelf  ’s morgens een kilo lichter dan ’s avonds voor het slapen gaan, maar ik ben dan ook geen karbauw, die beesten drinken tientallen liters water op een dag en eten enorm veel gras. Dat laatste doen ze dan weer vooral ’s avonds. Maar zoals gezegd ben ik geen karbau, (of je het nu met een C of een K spelt, het betekent gewoon waterbuffel) maar een Crohnprinsesje en dit Crohnprinsesje eet dus weliswaar geen gras, maar ook geen suiker en  tarwe meer en drinkt ook geen koemelk. En dat scheelt geen twee kilo maar wel een stuk of 6.
Dus zit ik nu ruim tien kilo onder mijn ideale gewicht. En nu vind ik het niet erg om iets minder te wegen dan de 68 kilo die de Wii Fit me toeschreeuwt dat ik moet zijn, maar tien kilo minder gaat me ook wat ver. Bovendien kun je als Crohnprinsesje maar beter een kilootje extra hebben, als buffer voor het geval je ziek wordt. En ik weet niet hoe het met kabouter Wesley zit, maar reus Arie ziet liever een maat 38/40 dan 34/36. En met die laatste woon ik toevallig samen, met die kabouter heb ik niets te schaften.
Ik vraag me ook af of die kabouter ’s avonds na zijn werk in de keuken met zijn keukenmachine aan de slag zou gaan om smoothies te maken voor het ontbijt van zijn prinsesje. En glutenvrije koekjes bakt. En of hij haar aan het einde van de maand wat geld geeft om zich uit te kunnen leven bij de Natuurwinkel en wel even buiten blijft wachten met hun hondje dat niet naar binnen mag. Ik denk het eigenlijk niet.
Daar staat dan wel weer tegenover dat de reus zou weigeren om in een lelijk glimpak ten overstaan van de voltallige vaderlandse pers witte duiven op te laten, maar dat vind ik dan weer wel zo geruststellend.
Het laatste nieuws over Wes en Yo? Mevrouw karbau heeft de Flair aangeklaagd omdat ze vlak naast haar foto de tekst ‘extra dik’ hebben geplaatst. Waarschijnlijk ben ik daarna aan de beurt omdat ik karbau schrijf terwijl het kabau moet zijn. Maar ik kan haar hebben, ik ben namelijk alweer een kilootje of anderhalf aangekomen.

Read Full Post »

De laatste keer dat ik het aan een vriendin vertelde (nu zo’n twee jaar geleden) keek ze me aan alsof ik had opgebiecht dat ik drugs dealde op een schoolplein. Maar het moet me toch van het hart: ik houd van voetbal. Het is dat vriendlief geen enorme fan is, anders had ik braaf de competitiewedstrijden meegekeken. Toen ik nog alleen woonde volgde ik het wel, ouderwets op zondagavond met het bord op schoot. En zo kon het ooit gebeuren dat ik het volgende gesprek had met een man in de kantine van een sporthal. Man (kijkend naar groot televisiescherm): “Alweer Ajax-Feijenoord? Het was toch vorige week ook al?”
Ik: “Ja, maar dat was de competitie en dit is voor de beker.”
Man: “Zei die kleine rooie dat nou?”
Sportkantine viel stil en iedereen staarde naar mij. Nu ben ik niet vies van een beetje aandacht, maar dat ging me ook weer wat ver…. Maar als het om de grote toernooien gaat houd ik me niet in: Welpie, wuppie of beessie (net wat de Albert Heijn dat jaar weer heeft verzonnen) op schoot en kijken. En natuurlijk lekkere dingen snaaien want dat verhoogt de feestvreugde en kalmeert de zenuwen (het spaart in elk geval je nagels). Maar wat te snacken als je geen suiker en tarwe eet? Dat is nog best lastig want (bijna?) alle chips met een ‘smaakje’ bevatten suiker. Wat wel ‘mag’? Doritos en tortillachips en gewone chips naturel. Albert Heijn heeft ook groentechips, geen idee of ze lekker zijn, maar ze zitten bij mijn ‘selectie’ voor dit kampioenschap. Voor de Doritos kun je natuurlijk een lekkere guacamole maken, maar een lekkere frisse salsadip is natuurlijk ook niet weg. Nee, niet uit een potje, daar zitten E-nummers en suikers in. Maak ‘m zelf!Image
Men neme:
1 groene paprika
2 tomaten
1 sjalotje
1 teentje knoflook
1 rood pepertje
1 potje tomatenpuree
Blaker de paprika zwart door hem op een gaspit te leggen en doe hem daarna in een plastic zakje. Bak intussen het fijngesneden sjalotje aan. Ontdoe de tomaten en het pepertje van hun pitjes en snijd ze in kleine stukjes. Doe de tomatenpuree, de tomaten, het pepertje, fijngesneden knoflook en het sjalotje in een bakje. Haal de paprika uit het zakje en schraap het zwarte vel eraf. Snijd de geroosterde paprika in stukjes en doe ze bij de salsasaus. Goed mengen en dan dippen maar! Wil je een pittigere dip? Albert Heijn heeft ook ‘hot’ tomatenpuree en je kunt ook de zaadjes van de rode peper aan de saus toevoegen.

En verder kun je natuurlijk noten, olijven, dadels (met spek er omheen en dan even bakken), cherrytomaatjes en plakjes worst snoepen. Daar scoor je natuurlijk ook mee (sorry, ik kon het niet laten om nog even een flauwe woordgrap te maken).

Read Full Post »

Sinds een week of twee eet ik geen suiker meer. En geen wit meel. En ook koemelk is van het menu geschrapt. Vaak is dat best lastig, soms valt het ineens heel erg mee. Zoals in die ene week waarin het prachtig weer was: elke dag van de week eet je gewoon een ándere, lekkere, frisse salade. Wat wil je nog meer? Oh ja, een frisse dorstlesser. Die heb ik inmiddels gevonden want ik leng diksap nu aan met bubbeltjeswater en drink lekker suiker- en E-nummersvrij ‘priksap’.
Maar nu het buiten weer regent dat het giet en de temperaturen flink zijn gedaald heb ik toch behoefte aan iets meer brandstof. Bovendien mogen er wel wat kilootjes bij, die diksap maakt wat dat betreft zijn naam niet echt waar: je komt er niet een beetje lekker van aan ofzo.
Gelukkig ben ik niet de enige in mijn vriendenkring die het ‘Sam en Dean dieet’ volgt. Vriendin Heleen doet het om haar endometriose het zwijgen op te leggen en vriendin Marieke heeft suiker en wit meel uit haar menu geschrapt om meer energie te krijgen. Heleen stuurde me een e-book met de titel ‘Endo resolved’ dat een aantal recepten bevat vol gezonde ingrediënten. Natuurlijk scrolde ik gelijk door naar het hoofdstuk met recepten voor koekjes, want dat was waar ik vooral behoefte aan had: lekkers voor bij de thee!
Ik was namelijk gewend om rond een uurtje of 10 nog lekker iets te snoepen zodat ik een bodempje in mijn maag had waar ik de nacht mee door kon komen. Maar nu ‘gewone’ koekjes en chocolaatjes uit de supermarkt verboden zijn weet ik niet zo goed wat ik dan moet eten. Maar daar komt nu verandering in, want ik heb een recept voor snelle havermoutkoekjes én een geliefde met een keukenmachine. Ik moet alleen het recept nog even in het Nederlands vertalen, inclusief het omzetten van de benodigdheden in het metriek stelsel. Alleen een beetje lastig dat die Engelsen inhoudsmaten gebruiken waar wij gewicht zouden schrijven. Maar 3 cups komt ongeveer overeen met 0,7 liter en dat is dan weer ongeveer 250 gram. Toch?
Zo kwamen vriend en ik uit op dit recept:
Men neme:
250 g havermout
75 g rijstbloem (zo’n gele doos van Bambix met een lelijke baby erop)
125 g rozijnen
125 g gehakte noten naar keuze (wij kozen voor hazelnoten)
4 eetlepels olijfolie
1 eetlepel appelsap
1 geliefde met een keukenmachine

Verwarm de oven voor op 180 graden. Meng alle ingrediënten en voeg eventueel nog wat extra appelsap toe om er een smeuïge mix van te maken die mooi van de lepel valt. Leg 16-18 ‘hoopjes’ op een stuk bakpapier en bak ze ongeveer 20 minuten. Daarna even af laten koelen.

Hoeveel appelsap vriend uiteindelijk heeft toegevoegd weet ik niet precies, maar heel smeuïg werd het er niet van, dus misschien dat er toch iets mis is gegaan met het omrekenen. De koekjes waren ook vrij bros, maar best lekker. De kapotte koekjes kregen ook nog een bestemming, daar heb ik dan zelf weer  een recept voor bedacht:

Verkruimel het koekje in een diep bord, schenk er een eetlepel biologische honing overheen en vul de rest van het bord met geitenyoghurt. Ontbijt ze!

Read Full Post »

Older Posts »