Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘reizen met Crohn’

Mijn meest recente column voor Crohniek, over de eeuwige salade geitenkaas en eten op reis, lees je hier: 2018-7-2_24026

Advertenties

Read Full Post »

Reiskriebels kent iedereen (moest u ook gelijk aan Floortje Dessing denken?), maar ik krijg soms een beetje de kriebels van reizen. Dat wil zeggen, als ik alleen reis.
En dat kan dus al gebeuren als ik met de bus ergens naartoe moet waar ik nog nooit geweest ben. Dan ben ik de hele tijd bang dat ik in de verkeerd bus zit of dat ik na het uitstappen niet weet waar ik naartoe moet. Of, en dit is een vrij reële ‘angst’, dat ik weer vergeet uit te checken.
Het liefst hobbel ik gewoon achter iemand aan die de weg weet. Vroeger was dat mijn moeder, later een vriendje met een rijbewijs en nu de echtgenoot. Als we op reis gaan is de taakverdeling heel traditioneel: ik zorg voor een tas met eten voor onderweg, hij zorgt voor vervoer en vertelt me hoe laat ik klaar moet zijn om ingeladen te worden. Mijn koffer pak ik wel zelf in (echt waar, douanebeambte) en vaak moet ik ook nog een oordeel vellen over wat hij mee moet nemen, maar verder gedraag ik me naar mijn Chinese sterrenbeeld (schaap).
Maar nu zal ik wel moeten. Of ‘moeten’…. De echtgenoot zit de laatste tijd voor werk veel in de Verenigde Staten en nu krijg ik de kans om naar hem toe te vliegen en samen een weekend door te brengen in New York. 20160901_165240
Maar…dan moet ik dus wel zelf naar het vliegveld en in mijn eentje (nou ja, met een heleboel vreemden maar ik ben niet zo goed met vreemden) 6 uren in een vliegtuig. Daar wordt ik wat onrustig van. Maar zo’n weekend New York is wel weer de ideale manier om aan ‘de buitenwereld’ te laten zien dat ik toch echt een heel interessant leven heb ondanks mijn chronische ziekte (ja dat is op het moment even een onderwerp, wordt aan gewerkt).
Dus ik ga het doen, maar ik ben daar in mijn hoofd wel enorm mee bezig. Maar, denk ik bij mezelf, als mijn oma op haar 80e nog in haar eentje met het vliegtuig naar haar neef in San Francisco ging (ok, toegegeven, dat was vóór 9/11 toen alles nog veel gemakkelijker was), dan moet ik dit ook kunnen. Paspoort mee, eten mee (je zult altijd zien dat de glutenvrije maaltijd met rundvlees is en de vegetarische bomvol tarwe zit) en Géén grapjes maken bij de paspoortcontrole (ik heb het onthouden, echtgenoot).
En ach, zei een vriendin van mij die regelmatig ‘alleen’ vliegt met twee kleine kinderen op sleeptouw, het is eigenlijk makkelijker dan de trein want je kunt niet in de verkeerde stappen.

Read Full Post »

chroniek-201401 (1)

Read Full Post »