Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘no-sugar-babe’

Een poos geleden stond er een artikel in Crohniek over de verschillende manieren van ‘anders eten’ die mensen met IBD (ziekte van Crohn en colitis ulcerosa) toepassen om zich beter te voelen. Het wordt vaak een dieet genoemd, maar is eigenlijk een dieta, een aangepaste manier van eten die niet is gericht op afvallen.
In het artikel stond dat de manier van eten die ik volg (die veel lijkt op het paleo-dieet) ‘sociaal lastig’ is. Omdat je dan niet gewoon met mensen een boterhammetje mee kunt eten. Nu vind ik dat wat overdreven. Een gewoon tarweboterhammetje zal ik inderdaad niet mee-eten, maar als ik bij mensen thuis afspreek die tarwebrood hebben dan neem ik mijn eigen zuurdesem speltbrood mee, of ik vraag om een rijstwafel (mensen met kleine kinderen hebben dat altijd wel in huis). Als ik in de stad eet probeer ik ergens af te spreken waar salades op de kaart staan of (eigenlijk het liefst) bij bagels & beans want die hebben oatie bagels zonder tarwe en daarmee voor mij zo’n beetje onbegrensde mogelijkheden.
Daarnaast heeft deze manier van eten me juist sociaal veel makkelijker gemaakt. Ik heb meer energie dus ik kan vaker de deur uit. Ik heb geen pijn meer na het eten dus uit eten gaan is leuker geworden voor mij. Ik hoef minder vaak naar de wc en heb daar dus ook minder stress over.
Vorig jaar heb ik het zelfs aangedurfd om ruim 9 uur in een vliegtuig te zitten. Iets wat mij vóórdat ik van eetpatroon veranderde onmogelijk leek.
En daar komt dan ook gelijk de enige situatie om de hoek kijken waarbij mijn manier van eten ‘lastig’ is. Bij veel vliegtuigmaatschappijen valt er wel iets te kiezen wat eten betreft, maar dan is de keuze kosher, halal, hindoe, glutenvrij of vegetarisch.
En er zijn drie ‘hoofd’-dingen die ik niet eet: tarwe, rundvlees en koemelk (en -kaas). Vegetarisch lijkt me geen slimme keuze want dat is vaak pasta met kaas. De laatste keer dat we vlogen konden we een á la carte menu bestellen (natuurlijk duurder dan de gewone maaltijden maar als Crohnpatiënt moet je er maar aan wennen dat je meer geld uitgeeft aan eten dan anderen). Ik koos voor de Indische rijsttafel, rijst is bij mij altijd goed.
Mag u drie keer raden wat er bij de rijst zat….juist: rundvlees. Die schoof ik dus door naar de echtgenoot (toen nog niet echtgenoot) en zo had ik een vegetarische rijsttafel. Maar deze keer vlieg ik op de heenweg alleen. Ik geloof dat de echtgenoot (nu wel echtgenoot) dit keer ‘Oosters vegetarisch’ voor me heeft besteld maar het is natuurlijk altijd afwachten of ’t wat is, zo vliegtuigmaaltijd. Dus neem ik, heel Hollands, mijn eigen boterhammetjes mee. En wat ‘raw’ dadelrepen, en een bakje nootjes. En theezakjes want de eega heeft verteld dat ze hele vieze zwarte thee schenken maar wel gewoon heet water hebben als je daar om vraagt.

Tas: Blue Q via 'What's in a bag' - Cronjéstraat 96

Tas: Blue Q via ‘What’s in a bag’ – Cronjéstraat 96

Samen met warme sokken, een boek (of twee), een notitieblokje, slaapmasker, Dopper en koptelefoon heb ik dus een flinke tas bij me. Maar ja, zonder de manier van eten had ik gewoon thuis gezeten met mijn bakje rijst.

Advertenties

Read Full Post »

Havermout is óntzet-tend gezond. En dat proef je: gekookt in (amandel)melk als ontbijt krijg ik het echt niet weg. Zelfs niet als ik er een pot honing en een hand vol in stukjes gehakte dadels overheen gooi. Gelukkig zag ik laatst op de Facebookpagina van Fleur een recept voorbij komen voor gezonde appel-rozijnen-koeken met havermout. En zo krijg ik het wel degelijk weg. Sterker nog: ze zijn heel lekker. En wist je dat rozijnen heel goed zijn voor je gebit?
Ik kijk vriend  verloofde dus zo’n beetje elk weekend heel lief aan en vraag ‘wil je appelkoeken maken’? Het handige is dat we de meeste ingrediënten altijd wel in huis hebben. Hier lees je hoe je ze maakt.  IMG_20151130_125500

Read Full Post »

IMG_20150406_155637Vlak voor de paasdagen kreeg ik een mailtje van een vriendin: of ze van mij het recept mocht van mijn carrot cake. Dat mocht. Zelf maak ik die nooit meer omdat hij op basis van bloem en suiker is. Gelukkig hóeft dat helemaal niet: je kunt ook een heerlijke carrot cake maken zónder suiker, wortel is van zichzelf al zoet en met toevoeging van vruchten heb je die suiker al helemáál niet meer nodig.
Dit recept is van Drogisterij van der Pigge en was voor mij een ideale manier om van de havermout die in de kast stond af te komen (al voegde ik een halve pot honing en handenvol dadels toe: een bord havermout kon ik écht niet wegkrijgen).

Ingrediënten

  • 100 g havermout
  • 75 g amandelmeel
  • 25 g geraspte kokos
  • 3 eieren
  • ½ tl zuiveringszout (baking soda)
  • 2 geraspte winterwortels
  • 1 banaan
  • 8 gedroogde geweekte dadels
  • 8 gedroogde geweekte vijgen
  • 8 gedroogde geweekte abrikozen
  • 2 el kokosolie (30 gram)
  • 75 gram gehakte walnoten/pecannoten
  • 2 tl kaneel
  • Snuf (Himalaya- of Keltisch zee-) zout

Bereidingswijze

  • Verwarm de oven voor op 170 °C.
  • Vet een cakevorm van ongeveer 25 cm lang in.
  • Snijd de geweekte vruchten in stukjes
  • Meng en kneed alles door elkaar in een ruime kom.
  • Voeg de vulling in je bakvorm.
  • Bak voor ongeveer 50 minuten tot de cake gaar is.

Goed af laten koelen voordat je ‘m uit de vorm haalt. Eet smakelijk!

Read Full Post »

Zoals ik gisteren al schreef eet ik al twee jaar geen suiker meer. En dan bedoel ik niet alleen dat ik het witte goedje (of eigenlijk ‘slechtje’) niet over mijn aardbeien strooi, ik eet ook geen dingen meer waar suiker in zit. Dat betekent dus etiketten lezen (wist je dat alle mayonaise die je in de supermarkt kunt kopen suiker of een vorm daarvan bevat?). Ondanks dat het wat extra tijd en moeite kost leverde het me heel veel extra energie op. In ieder geval totdat ik een jaar geleden begon met het gebruik van het medicijn Humira. Toen ging het met die energie snel bergafwaarts. En nog wel meer dingen, mijn algehele conditie, mijn immuunsysteem, de sterkte van mijn nagels en de toestand van mijn huid. Het enige wat bergopwaarts ging was mijn gewicht en dat blijft maar stijgen ondanks elke dag yoga of Pilates doen om het binnen de perken te houden (waar ik dan weer spierpijn van krijg vanwege die slechte conditie).
Kortom: ik voel me ellendig ondanks mijn gezonde eetpatroon. En daarom zit ik vandaag bij mijn MDL-arts. Ik wil weten wat mijn opties zijn want met die humira wil ik niet verder: voor veel mensen is het een wondermiddel maar ik hoor daar helaas niet bij. Het wordt moeilijk volgens hem maar hij vindt mijn suggestie om mijn licht op te steken bij het AMC ( van oorsprong een suggestie van vriendin P.) een goede, dus dat gaan we doen. Maar eerst even bloedprikken (och jottem) en het lijkt hem een goed idee om, in plaats van de vitamine D die ik al slikte, een gecombineerd supplement te nemen met calcium. Klinkt prima.
En terwijl ik zit te wachten tot ik gemarteld kan worden in het priklab haalt vriend even de pilletjes op bij de inpandige apotheek. Het wachten duurt een half uur dus vriend is nog terug voordat ik aan de beurt ben. De pilletjes zitten in een vrolijk doosje en gewoontegetrouw lees ik de ingrediëntenlijst. En dan breekt mijn pump: aspartaam, isomalt, sorbitol en sucrose. Vier namen van de zwarte lijst op een rijtje. Met volksvijand nummer één bovenaan: aspartaam.
Dat is niet alleen kankerverwekkend het kan ook migraine, vermoeidheid (hé, die heb ik al!), depressies, verminderd zicht (ik heb net een zonnebril op de juiste sterkte gekocht, dus nee bedankt), hersentumoren (dat had mijn moeder) en verminderde intelligente veroorzaken. Het laatste lijkt me een voorwaarde voor het slikken van het goedje en bij mij niet van toepassing. Dat kunnen ze dus steken waar de zon niet schijnt. aspartaam
Vriend laat me, na het inleveren van het potje gif bij de apotheek met de mededeling dat ik dat dus niet ga slikken, een foto zien van gemaskerde demonstranten met een spandoek waarop te lezen valt: ‘The pharmaceutical industrie does not make cures, they create custumers.’
Dus ook hier geldt: zelf nadenken. Niet klakkeloos iets doen of slikken omdat de dokter zegt dat je dat moet doen. Soms is de kuur ernstiger dan de kwaal en dan moet je zelf beslissen wat je doet. Het is jouw lijf en jouw leven. Gelukkig ben ik nog steeds gezegend met een gezond verstand. Helaas niet met tomeloze energie en lig ik na dit deprimerende, teleurstellende en vermoeiende ziekenhuisbezoek (dat 2 uur duurde) ziek op de bank. Mijn avondprogramma, een salsafeestje op het werk van vriend kan ik dus ook wel op mijn zieke buik schrijven. Het ziekenhuisbezoek heeft me goed ziek gemaakt.

 

Read Full Post »

Ruim 2 jaar ben ik nu al een no-sugar-babe. Ik zwoer de suiker ooit af op advies van vriendin Heleen die was begonnen met het endometriosedieet (om van haar maandelijkse pijnen af te komen) en merkte dat ze veel meer energie had dan voorheen. En meer energie, daar heeft menig chronisch zieke, en dus ook ik, wel oren naar. Ik stopte niet alleen met het eten van suiker, ook cafeïne (en theïne!) en wit meel ging in de ban. En rundvlees en koemelk kwam er ook niet meer in. Vervolgens kreeg ik drie dagen hoofdpijn. Maar daarna…daarna trok de mist op en had ik nooit meer last van de het-is-vier-uur-dus-móet-ik-chips-en-cola-dip. Daarnaast had ik ook nog maar zelden kramp in mijn buik vlak na het eten. Het bannen van alles-koe van het bord zou voor veel Crohnpatienten een goed idee zijn. Het verbannen van suiker voor iedereen (en dan met name voor mensen die denken er niet zonder te kunnen!). Maar hoe begin je? Niet iedereen heeft een vriendin die enthousiast over de fijne bijkomstigheden en zeker niet iedereen heeft een ijzeren discipline. Die mensen doen er verstandig aan ‘Zoete zin‘ van Fidessa Docters van Leeuwen en Kirstin Hanssen aan te schaffen.
Het boek opent met met de redenen van beide auteurs om te stoppen met het eten van suiker en de verwijzing naar een site waar 141 zoete zinwetenschappelijk bewezen gezondheidsrisico’s te lezen zijn die het eten van suiker met zich meebrengt. Mij hoeven ze niet meer te overtuigen: ik merk het al elke keer als ik gedoucht heb: vroeger moest ik me dan met het allervetste goedje insmeren dat ik maar kon vinden omdat mijn huis droog, trekkerig en jeukerig was, maar dat is nu verleden tijd. Ik heb nu ook geen last meer van eczeem-plekken.
Ben je eenmaal overtuigd van de noodzaak om af te kicken? Dan begint het echte werk en leef je 40 dagen zonder. Ben je daar eenmaal doorheen dan mag je snoepen van de schat aan lekkere recepten die in het boek staan. Ook staat er een lijst in het boek waarin je kunt lezen wat ‘goede suiker’ en wat ‘slechte suiker is’. En laat je niet verleiden door potten en zakken waar ‘suikervrij’ op staat want daar zit vaak asparathaam of andere enge bewerkte dingen in (die zo mogelijk nog slechter voor je zijn dan de suiker zelf): houd je aan de lijst van Fidessa een Kirstin, die komt ook overeen met die van Amber Albarda (van wie ik ook enkele kookboeken in huis heb). En lees etiketten! Zo kan de naam ‘Stevia’ voorkomen op een grote pot goedkope rommel van Natrena, maar daar zit dan maar 3 procent stevia in (anders kon het ook nooit zo goedkoop zijn….).
Ik eet zelf ook geen tarwe dus een paar moet ik aan me voorbij laten gaan omdat er tarwe- of zelfrijzendbakmeel in gebruikt wordt, maar er staan er nog genoeg in die ook zeer geschikt zijn voor mensen die het endometriosedieet volgen: de glutenvrije pannenkoekjes met banaan en chiazaad lijken mij heerlijk en de bosvruchten-appel-kruimelschotel klinkt ook heel aantrekkelijk…
Een niet te missen boek voor iedereen die er nu éindelijk aan toe is om zonder suiker te gaan leven en voor iedereen die dat al een tijdje doet en toe is aan nieuwe recepten.
In het boek wordt een aantal merken suikervrije chocola genoemd. graag wil ik daar mijn favorieten aan toevoegen: Ohmbar en Concious.

Ook zin in gezond zoet? Schrijf hieronder waarom jij gemotiveerd bent om suiker in de ban te doen en maak kans op een exemplaar van ‘Zoete zin’!

Read Full Post »

Ik kan niet zeggen dat vriendin Marieke me niet gewaarschuwd had: “Als je suikervrij gaat eten, komt er een moment dat je de dingen die je nu lekker vindt, niet meer lust. Zo heb ik dus een keer een chocolaatje uitgespuugd. Ík! “
Ze had met haar vriend in een restaurant gegeten, vertelt ze, en het chocolaatje dat ze bij het afsluitende kopje thee kreeg, bleef maar ‘eet mij, eet mij’ naar haar roepen. En daar gaf ze uiteindelijk gehoor aan. Maar zodra ze het in haar mond stopte, kreeg ze spijt. “Het was helemaal niet lekker. Synthetisch en smakeloos. Dus ik heb het weer uitgespuugd.”
En daar moet ik dus aan denken als ik op het punt sta hetzelfde te doen nadat ik bij een brunchbuffet niet alleen het fruit dat als garnering diende op mijn bordje heb geschept maar ook één chocolade zeebanket kokkel. Die kon ik niet laten liggen en één keertje ‘zondigen’ mag wel. Maar het is het niet waard. Het smaakt slijmerig, korrelig en ‘nep’. Anders kan ik het niet omschrijven.
Is er dan helemaal geen lekkere chocola meer te koop als je eenmaal ‘om’ bent? Moet je alles dan voortaan zelf maken?
Nee hoor, er zijn heerlijke alternatieven. Bij dezen zet ik ze voor je op een rij:
La red heeft heerlijke chocoladereepjes in de vertrouwde smaken melk, puur, melk met hazelnoot, puur met hazelnoot en melk of puur met hazelnoot en rozijnen, maar dan gezoet met palmsuiker. Terwijl ik vroeger het meest hield van melk met butterscotsch of wit met gepofte rijst is nu de La red puur met hazelnoot en rozijnen mijn favoriet. Commentaar van vriend: “De smaak van die melkreepjes is lekker pittig zodat ook puurliefhebbers ‘m lekker vinden.”  Vriendin en chocolade-expert Susan vindt La red heerlijk en ‘niet te zoet en ook geen slijmerige nasmaak zoals veel andere chocola’. Deze is dus goedgekeurd (ook diverse malen door mijzelf) en een aanrader voor iedereen die net begint met het leven als ‘no-sugar-babe’: de smaak is niet schokkend anders dan die van andere chocola, alleen veel lekkerder en gezonder.
Ben je al iets langer van het zoet afgekickt, of altijd al een fan geweest van ‘pittig puur’, probeer dan eens een reepje ‘lovechock’, rauwe cacao gezoet met gula java (kokosbloesemsuiker). Er zijn diverse exotische smaken zoals ‘pure nibs’, ‘almond fig’, ‘goji orange’, ‘pineapple incaberrie’ en ‘mulberry vanilla’. Omdat ik zelf erg van friszure smaken houd zijn de sinaasappel gojibes en ananas incabes bij mij favoriet, maar vriendin Marieke zweert bij de amandel vijg variant. De smaak is heel anders dan die van ‘gewone’ chocola en de repen zijn ook wel wat duurder, maar in tegenstelling tot supermarktrommel is dit écht eten en doe je je lijf alleen maar goed als je je te buiten gaat aan lovechock (of La red).
Als je een excuus zoekt om chocola te snoepen, kun je ook bij OMbar terecht: chocoladereepjes met kokosbloesemsuiker én probiotica. Ja, je leest het goed, van die blije-darm-bacteriën die ook in die vieze mierzoete drankjes zitten. Doe mij dan maar een OMbar met aardbeien. Of die met cranberrie en mandarijn. Als je van pittige chocola houdt, kan ik je de ‘coconut’ aanraden, vriend en ik vonden die naar koffie smaken.
Mocht er  een hoogbejaarde man in Madrid meelezen: dit is mijn verlanglijstje voor dit jaar. En ik neem er eentje op uw gezondheid, een reepje bedoel ik.

Read Full Post »

Op de website endometriosedieet.nl kun je mijn nieuwste boekbespreking lezen: http://www.endometriosedieet.nl/weg-met-alle-troep-kim-leest-100-gifvrij-van-julia-kang/

Read Full Post »

Older Posts »