Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘No friend but the mountains’

Het laatste boek dat ik dit jaar op deze plek bespreek (volgende week mijn top 10 van beste boeken die ik in 2020 las), is misschien wel de meest moderne roman die momenteel te koop is. Het manuscript van ‘No friend but the mountains’ is niet getypt op een laptop, maar gedurende 5 jaar ontstaan via Whatsapp-tekstberichten van de auteur naar de vertaler. Hoofdpersoon Behrouz stuurde zijn berichten in het Farsi naar vertaler Omid die er een Engelstalige roman van maakte.
Koerdische journalist Behrouz Boochani ontvlucht Iran en komt via Indonesië na een hachelijke boottocht aan in Australië waar hij hoopt asiel aan te kunnen vragen. Maar ergens tussen Indonesië en Australië is er in het beloofde land een extreem rechtse regering aan de macht gekomen die wetten in werking heeft gesteld die het Behrouz verhinderen om asiel aan te vragen. In plaats daarvan wordt hij vastgezet in een gevangenis op Manus Island (gelegen in het noorden van Papua Nieuw-Guinea).
Jarenlang zit hij hier vast zonder ooit een misdaad te hebben gepleegd. Als een antropoloog observeert hij zijn mede ‘gevangenen’ (vluchtelingen dus, die stuk voor stuk hun eigen traumatische ervaringen met zich meedragen) en het gevangenissysteem, ontworpen om hem en zijn lotgenoten te ontmenselijken.
Het Farsi is een heel poëtische taal die bij vertaling weinig inboet. Bladzijden proza worden in ‘No friend but the mountains’ ook afgewisseld met dichtregels. De combinatie van schrijnend onderwerp en bloemrijke taal maakt dit een roman als geen ander. Bevreemdend, soms afstotend, keihard en soms wonderschoon als een plukje bloemen dat op kamille lijkt. Een bijzonder en belangrijk boek.
En iedereen die ooit nog het woord ‘gelukszoekers’ in de mond durft te nemen als het om vluchtelingen gaat moet een harde klap op hen* hoofd krijgen met dit boek.

*hen is het non-binaire bezittelijk voornaamwoord

Read Full Post »