Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Londen’

Zolang we collectief in lockdown zitten komt er weinig van reizen. Dan is het fijn dat het boeken zijn als ‘De verborgen apotheek’ van Sarah Penner, zij weet namelijk twee manieren van reizen met elkaar te combineren: reizen over de aardbol en in de tijd.
Er was eens, in het Londen van het einde van de 18e eeuw, een apotheek, verstopt in een steegje. De argeloze bezoeker zou kunnen denken dat de winkel al jaren geleden in ongebruik is geraakt, maar achter de bestofte kastenwand houdt zich een gifmengster schuil. Deze vrouw geeft vrouwen op verzoek poeders en tincturen mee die hen zullen verlossen van de mannen in hun leven. Elk vergif is maatwerk, speciaal samengesteld voor de man die het naar de andere wereld zal helpen.
Er is nu, in Londen een teleurgestelde vrouw uit de Verenigde Staten die in haar eentje de reis maakt die bedoeld was om haar tienjarig huwelijk te vieren. Caroline’s man bleek een verhouding te hebben met zijn collega, reden voor Caroline om letterlijk en figuurlijk afstand te nemen en de balans van haar leven op te maken. Is ze zelf eigenlijk wel zo tevreden of heeft ze de afgelopen jaren keuzes gemaakt op basis van wat hìj wilde?
Eenmaal aangekomen op wat haar droombestemming had moeten zijn, Londen, weet Caroline niet zo goed wat ze moet gaan doen. Alle attracties die ze van tevoren had opgeschreven in haar notitieboek trekken haar niet. Op uitnodiging van een vreemde besluit ze mee te gaan op een jutterstocht langs de Thames.
Tijdens deze tocht vindt ze een klein glazen flesje in de rivierbedding. Een vondst die haar op het spoor zet van een beruchte gifmengster uit de rijke Londense geschiedenis.

Het lezen van een onbekend woord is één van de geneugten van de boekenworm, maar het woord ‘fiool’ geeft mijn hersenen eerst het signaal af ‘dat moet met een v worden geschreven’ voordat de informatie ‘dat is een vertaling van het Engelse woord vial‘ doorkomt. En als dat woord zo’n beetje in elk hoofdstuk meerdere malen voorkomt is dat wat vermoeiend. Bovendien is het een nogal ongebruikelijk woord, als vertaler zou ik zelf hebben gekozen voor flacon, ampul, stopflesje of zelfs reageerbuisje. Of hebben afgewisseld tussen alle opties.
Verder is ‘De verborgen apotheek’ een toegankelijke historische roman, ideaal voor iedereen die wel even op reis zou willen maar de bank niet af kan. Of bewaar ‘m voor de vakantie, als er ooit weer zoiets komt.

Read Full Post »

Laat ik even voorop stellen dat ik een verstokte mug ben die met geen tien paarden uit Haarlem weg te slepen is. Maar dat neemt niet weg dat ik ook een diepe liefde kan koesteren voor andere steden. Grappig genoeg zijn dat meestal steden die net als Haarlem dicht bij de kust liggen; the usual suspects zoals Londen, Kopenhagen en Barcelona, maar ook Belfast (ja echt: Belfast) behoren tot mijn favorieten. In Barcelona ben ik nu twee keer geweest, Kopenhagen bezoek ik binnenkort ook voor de 2ekeer en volgend jaar zou ik graag weer eens naar Londen gaan (de eerste en laatste keer was in ’96 of ’97 met school). Maar er is één stad, die wil ik elk jaar wel een paar keer bezoeken. Gelukkig kan dit vrij gemakkelijk want daar hoef ik de grens niet voor over. Het kan zijn dat ik een vreemd gen heb geërfd omdat mijn vader er geboren is (mijn geliefde overigens ook, maar mijn liefde voor de stad is ouder dan die voor hem, sorry Arie), maar ik houd van Rotterdam.

Bij de Willemsbrug in 2008

Ik houd van de sfeer, de ruimte en van de mensen. Ik vind ze geestiger dan de Amsterdammers en gezelliger dan de Limburgers. Een paar keer per jaar heb ik gewoon behoefte aan Rotterdam. Lunchen in de Witte de Withstraat  en winkelen in de Pannenkoekstraat en de Botersloot (ik verzin dit niet).

Maar nu kan ik ook mijn portie Rotterdam snuiven vanuit mijn luie stoel, want ‘De Rotterdamse canon’ is een heerlijk boekje op zakformaat met 50 interessante verhalen over de veelbewogen geschiedenis van de stad. Wie weet bijvoorbeeld nog wie Kaat Mossel was, wat men bedoelde met ‘een pakje halfzware van de weduwe’, hoe Erasmus eigenlijk heette (Geerten Geertz) en dat de uitspraak ‘Liefde kun je evenmin verbergen als hoest’ van hem was? Dus verveel ik mijn geliefde een weekend lang met vragen als ‘Welke beroemdheid is geboren in Delfshaven?’ en ‘In welk jaar kwam het eerste Pietje Bell boek uit?’

Intussen dwalen mijn gedachten af: wie zouden er allemaal in de canon van Haarlem komen te staan als ík die zou mogen schrijven? Hannie Schaft en Kenau Simon Hasselaers natuurlijk. Lennart Nijgh en Mozart, de molen de Adriaan en de Bakenesserkerk, het hofje van Bakenes en de Toneelschuur en natuurlijk de Bevrijdingsfestivals. Als ik zo even door ga, kom ik wel aan de 50 verhalen. Nu nog even wachten op een mailtje van de uitgeverij….

Ping! Een vriendin op Skype: “Ik wilde met mijn bolle buikje naar de Future Maman, maar die blijkt niet meer in Haarlem te zitten.” Ik (na even Googelen): “Er zit er wel een in Rotterdam, zullen we daar na mijn vakantie naar toe?” Ze zegt ja, maar ze weet nog niet dat ze ja zegt tegen een dag lang verveeld worden door allerlei leuke weetjes….

Ook je familie en vrienden vervelen met leuke feitjes? De canon van….is er ook in een Londen-, Parijs- en Amersfoort- editie.  En wie weet ook ooit eentje over Haarlem.

Hou je ook van Rotterdam? Probeer dan in een reactie uit te leggen waarom en maak kans op #echtepost
Leuk nieuws: ik mag van de uitgeverij de canon van Haarlem gaan schrijven!

Read Full Post »