Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘LBGTQ’

Mijn man interesseert zich matig voor voetbal en we kijken sowieso nauwelijks tv-programma’s op de momenten waarop ze worden uitgezonden en al helemaal nooit naar commerciële zenders, en dan mis je een hoop…lelijkheid en domheid. Ik kom er meestal pas achter dat één of andere te bekende Nederlander weer een scheet heeft gelaten als de trending topics op Twitter dat doen vermoeden.
Zoals die keer dat René van de Gijp (een smakeloos figuur zonder enig moreel besef over wie geheel onnodig een boek is verschenen) de spot dreef met een collega. Deze collega was heel open geweest over haar transitie van man naar vrouw en van der Gijp vond het ‘geestig?’ of ‘nodig’ om vervolgens in een tv-programma te verschijnen met een lelijke pruik op en te verkondigen dat hij voortaan ‘Renate’ heette.
Het tv-programma in kwestie heet iets met voetbal. Moeten we dit dan opvatten als voetbalhumor? Voetbalhumor was toch het verstoren van de tv-interviews van je teamgenoten en een kwak shampoo deponeren op de kale bol van Kees Jansma of in de schoenen van de man of the match? Flauw, maar herkenbaar als een vorm van humor.
En vandaag stroomt twitter vol met de hashtag #sorryjohan naar aanleiding van uitspraken van een andere presentator van het voetbal als excuus voor homofobe opmerkingen-programma. Het programma had een brief gekregen van twee jongens die vroegen of het misschien iets minder kon met de homo-haat in het programma omdat veel jongens (vooral jongens die van voetbal houden) het nog steeds heel moeilijk vinden om uit de kast te komen en dat zo’n sfeer er niet aan bijdraagt. Johan Derksen vond dat onzin, die jongens moesten niet zeuren en zielig doen.
En vandaag stroomt twitter vol met de meest schrijnende verhalen. Vrouwen die niet meer welkom waren in een bruidsmodezaak toen bleek dat ze met een vrouw gingen trouwen, een jongen die van zijn fiets is geschopt omdat hij ‘gay’ fietste, mensen die zijn gepest op school of zelfs op het werk, jongeren die op straat goed om zich heen kijken voordat ze hun partner durven kussen.
En ik vind het zo erg dat bij al die tweets de voornaam van mijn opa staat. Mijn opa die 100 jaar geleden werd geboren en die, als ik op mijn 15e had gezegd ‘ik val op meisjes’ in plaats van het ‘ik val definitief op jongens’ wat ik zei, zijn schouders zou hebben opgehaald. Want hij was misschien een grote sterke man, maar vanbinnen klopte een groot hart. Zijn kinderen, zijn kleinkinderen, de kinderen van willekeurig ieder ander, die moesten gelukkig zijn.
En daarmee was hij veel meer een man van ‘onze tijd’ dan Derksen ooit worden zal. Zijn opvattingen horen niet thuis in deze eeuw. Hij is een sneu en bang mannetje dat roept dat die jongens die die brief schreven ‘karakter moeten hebben’. Maar je kwetsbaarheid durven tonen is zóveel dapperder dan alleen maar harde klappen uitdelen. 

Advertenties

Read Full Post »

In de Filmschuurt draait momenteel de film ‘Call me by your name’. Het is de verfilming van een boek dat ik ooit op aanraden van een vriendin heb gelezen. In het Nederlands luidt de titel ‘Noem me bij jouw naam’. Het vertelt het verhaal van de Italiaanse Elio, een gevoelige adolescent die klassiek piano speelt en van poëzie houdt. Elio wordt verliefd op de Amerikaanse wetenschapper die in de zomermaanden zijn intrek neemt in de villa aan de kust die eigendom is van Elio’s familie.
Gedurende de roman is het verlangen van de twee personages voelbaar en dat maakt ‘Noem me bij jouw naam’ een van de meest romantische LBTGQ-boeken die ik ken. Maar er is ophef ontstaan over de film. Wat wil nu het geval, het onderwerp is de liefde tussen een (jong)volwassene en een adolescent. En dus vonden sommigen het nodig om ‘pedofilie!’ te schreeuwen. Het personage Oliver (de wetenschapper) is 24 jaar oud (gespeeld door een acteur die geboren is in 1986 en er vrij jong uitziet), Elio is in het boek 17 (en wordt gespeeld door een acteur die geboren is in 1995). Dat is een leeftijdsverschil van 7 jaar.
Even ter vergelijking: toen ik 18 was had ik een vriendje van 29. En daar werd zo af en toe wel een wenkbrauw over opgetrokken, maar zelfs mijn ouders vonden het, toen ze hem eenmaal ontmoet hadden, allemaal wel prima.
En als we het toch over films hebben: neem dan eens een kijkje bij ‘3 billboards outside of Ebbing, Missouri’. Tijdens het kijken naar die film raakte ik verward omdat het personage dat gespeeld werd door Woody Harrelson aan de billen zat van een vrouw van wie ik aannam dat ze zijn dochter was. Woody ziet er namelijk uit als ‘tegen de ’60’, zij leek me ‘een jaar of 25’. IMDB vertelde me dat ik er ietsje naast zat: Woody is 56 (maar ja, kaal en geen schoonheid), Abbie Cornish is 35 maar ziet er erg jong uit. Maar dan nog hè? Een verschil van 20 jaar tussen twee echtelieden (want dat bleken ze te zijn)? Serieus, Hollywood?
En bij ‘Call me by your name’ is het leeftijdsverschil onderwerp van de film: Oliver is terughoudend omdat Elio zo jong is en hij een gast is in het huis van diens vader. In ‘3 billboards’ wordt het scheve gezin als doodnormaal gepresenteerd. Dat vind ik nou pas echt onsmakelijk.

Read Full Post »