Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘kinderboerderij’

Vorige week zondag liet Arjen Lubach in Zondag met Lubach zien hoe het er in een slachterij een toe gaat. Let wel: dit was een slachterij die aan de meest strenge en ‘diervriendelijke’ regels voldeed. Maar ook onder de beste omstandigheden worden varkens (de onbetaalde figuranten in het filmpje waren varkens) uiteindelijk gewoon vermoord. En dan schreeuwen ze van angst. Hoe het eruit zag weet ik niet want ik hoefde van Arjen niet te kijken. Ik eet namelijk geen vlees. Maar ik heb het wel gehoord want ook al stop je je vingers in je oren, een doodskreet gaat door merg en been.
Deze aflevering van ZML werd door de omroep niet overdag herhaald omdat deze beelden dan door kinderen gezien konden worden. Sommigen vonden dat hypocriet.
Jongeren zouden via computerspelletjes en gewelddadige films veel heftigere dingen te zien krijgen, was de redenatie. En ik begrijp de gedachtegang, maar er is één groot verschil: dit is echt. De varkens die te zien waren waren geen animatiefiguurtjes (zoals Pepa Pig of Knorretje) en nadat ze ‘af’ waren hadden ze niet nog drie levens waarin ze konden proberen het level uit te spelen, nee, ze waren dood. En ze wilden niet dood. Want varkens hebben vrienden, houden van spelletjes en zijn heel slim.
Eigenlijk net als de meeste kinderen. Die kinderen die door hun ouders in het weekend mee worden genomen naar een kinderboerderij waar ze een biggetje mogen aaien, een lammetje de fles mogen geven en samen met hun ouders ‘boer wat zeg je van mijn kippen’ zingen.
En ’s avonds krijgen ze een onherkenbaar stuk van zo’n dier op hun bord en noemen de ouders het ‘vlees’. Dat vind ik pas echt goed hypocriet.
En als je daar met mensen over probeert te praten dan zeggen ze dingen als ‘zo zit de maatschappij nu eenmaal in elkaar’. Maar dat is hetzelfde non-argument dat ooit gebruikt is voor het uitsluiten van vrouwen als het gaat om universitaire opleidingen. Het werd gegeven als reden tegen het invoeren van het algemeen kiesrecht en het algemeen huwelijksrecht.
Newsflash: die dingen vinden we nu heel normaal en daar zijn we trots op. Hopelijk zijn we binnenkort ook heel trots op het feit dat alle slachthuizen moeten sluiten omdat we het eten van andere levende wezens niet meer van deze tijd vinden. Hulp komt uit onverwachte hoek: de boeren zijn aan het dreigen dat ze tegen de kerstdagen niet meer zullen leveren aan supermarkten. Nou prima, ik verheug me op een kerstdiner met aubergine miso en vegan sushi en op de tweede dag gevulde zoete aardappel uit de oven. Allemaal dingen die je ruim van tevoren in huis kan halen.

Read Full Post »

Jammer, we mogen niet in de geitenweide. Anders altijd het hoogtepunt van ons bezoek aan de kinderboerderij. Geiten zijn leuk. Ze komen je nieuwsgierig bekijken, knabbelen een beetje aan je mouw, duwen je om met hun kop.

Maar vandaag dus niet. Mag niet van de wet, staat er op een bordje. Het is half maart. Er lopen vijf hoogzwangere geitenmoeders over het gras. Over het hek kijk ik naar de bolle buiken, waarin zich nieuw leven vormt. Een paar dagen geleden zijn er al een paar geboren. Eentje steekt zijn kopje om de hoek van de stal en kijkt nieuwsgierig naar het menselijk bezoek. De tweede is wat avontuurlijker en loopt tussen de dikke buiken door. Hij (of is het zij?) zakt onhandig door zijn voorpoten en probeert ontspannen in de zon te gaan liggen. Je ziet hem wiebelen, zijn evenwicht zoeken. Hij moet nog een beetje oefenen op ontspannen.IMG-20140317-WA0001_resized

Ik kijk naar zijn kleine lijfje. Zijn witte kopje. Rond zijn mond zit een bruine lijn die permanent een tevreden glimlach vormt. Hoe humeurig hij ook is, hij zal altijd glimlachen. We kijken elkaar een tijdje aan en ik denk: je hebt gelijk, geitje. Voor echt geluk heb je niet meer nodig dan de geur van de naderende lente en een hand vol zonnestralen.

Ik knik nog even opgelucht naar hem en loop weg. Het dagblad dat ik opgerold onder mijn oksel droeg gooi ik ongelezen in een prullenbak bij de uitgang.

IMG-20140317-WA0005_resizedKees-Jan Visser (38) mijn schone broer, vader van neefje (7) en nichtje (3) en redacteur bij huis-aan-huiskrant Dordt Centraal in Dordrecht. In zijn vrije tijd schrijft hij stug door. In zijn dagboek (rond 2035 uitmondend in een boek), gedichten en (speciaal voor jullie) blogs over geitjes. 

Read Full Post »