Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Irina Reyn’

Onlangs las ik eindelijk eens een boek dat ik twee jaar geleden op vakantie in Bath had gekocht. De titel luidde ‘What would Boudicca do?’ en bevatte beknopte biografieën van memorabele vrouwen uit de geschiedenis en de levenslessen die we daaruit zouden kunnen trekken. Eén van de vrouwen die de revue passeerden was ‘Catherine the Great’, keizerin van Rusland. En toen dacht ik ‘volgens mij heb ik over haar ook nog ergens een boek liggen’.
En dat klopte natuurlijk. ‘The imperial wife’ beloofde me een mix van kunst en -geschiedenis, iets waar ik altijd wel oren naar heb.
Deze roman van Irina Reyn bleek er eentje te zijn in de categorie ‘twee vrouwelijke hoofdpersonen elk in een andere tijd met een voorwerp dat hun levens verbindt’. In het geval van Tanya Kagan, specialist op het gebied van Russische kunst voor veilinghuis Worthington’s, en Catherina de Grote is dat een onderscheiding die zij, als vrouwelijk lid van het Russische vorstenhuis ooit heeft gedragen.
Voor deze onderscheiding zijn al snel vele gegadigden die van Tanya de zekerheid willen dat hun bod het hoogste is. Intussen is de man van Tanya, zoon van een beroemde welgestelde familie en auteur van een redelijk succesvolle roman over Catherina de Grote en universitair docent, vertrokken uit hun huis. Hij heeft wat tijd nodig. Het is voor Tanya en de lezer een beetje onduidelijk waarom maar het lijkt iets van doen te hebben met het boek dat hij geschreven heeft en het feit dat iedereen vraagt wanneer er een volgende roman komt.
De hoofdstukken over Tanya worden afgewisseld met die over Catherina, die uit het boek van Carl (Tanya’s man) lijken te komen. En die hoofdstukken zijn….mwah.
De delen over Tanya zijn wel vlot geschreven en spannend, maar het historisch deel van deze historische roman ging niet echt voor me leven en dat had ik wel gehoopt want Catherina de Grote lijkt me een interessante figuur, mede omdat ze kunst verzamelde. Na het lezen van dit boek weet ik niet echt veel meer van haar, behalve dan dat ze een buitenlandse was die haar man, zoon van een invloedrijk geslacht, overschaduwde en op zijn troon ging zitten.
Ook het einde is een beetje vergezocht en liet bij me de ‘oh, is dit nu eind goed al goed?’ gedachte na. Het is een aardige roman maar wat mij betreft geen die-moet-je-lezen aanrader. Zou het wellicht wel leuk doen als suspense-verfilming met in de rol van Carl Chris Evans en Goran Višnjić als Igor Yardanov.

Read Full Post »