Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Filmschuur’

Vriend had te kennen gegeven dat hij niet meer elke avond alleen maar op de bank wil zitten en series wil kijken. Oh help; wat nu? We hoeven toch niet et gaan praten hè? Om dat koste wat kost te voorkomen heb ik vriend snel uitgenodigd om naar de film te gaan: donderdagavond vind ik een echte film-avond en door zo vlak voor het weekend een avondje uit te gaan heb ik zelf altijd het gevoel dat het weekend iets langer duurt.
Omdat ik weet dat vriend de, jaren geleden door mij gekozen, film ‘Vicky Christina Barcelona leuk vond durfde ik het wel aan om weer een Woody Allen-film voor te stellen: ‘Magic in the Moonlight’. Net als de meeste van zijn films is ook zijn 44e een vermakelijke waarbij de plaats van handeling (in dit geval de Côte d’Azur) meer dan een bijrol speelt en de dialogen sprankelend zijn. Dus toch nog iets met relaties en praten, maar dan hoeven we het zelf niet te doen.
Bijkomend voordeel van deze film is dat hij niet draait in ‘de popcornbioscoop’, maar in Haarlems mooie Toneelschuur, wat het nog veel meer een avondje uit maakt dan de grote Pathé bioscoop.
Oh, en had ik al gezegd dat de enige échte Mr Darcy de hoofdrol speelt? Magic in the moonlight

Advertenties

Read Full Post »

Overdag naar de film gaan voelt een beetje als spijbelen. Terwijl er mensen aan het werk zijn, op school zitten of buiten door de regen fietsen je, op een heerlijke zachte stoel, onder laten dompelen in een mooi verhaal. Heerlijk.
Toen ik een paar weken geleden (gewoon op zaterdagavond) met vriend naar de film ‘Avant l’hiver’ was (in de Toneelschuur waar ze nu hele fijne nieuwe stoelen hebben), zag ik een trailer van ‘Philomena’; een Britse feel-good-film met dame Judi Dench in de hoofdrol. Typisch zo’n film waarover ik mijn moeder zou bellen en ik dan met haar naartoe zou gaan.
Maar ja, dat ligt nu allemaal iets ingewikkelder. Mijn moeder kan nog wel mee, maar alleen in gedachten. Dus heb ik een flyer van de film in een envelop gedaan en met een briefje erbij opgestuurd naar een vriendin van mijn moeder, de flamboyante. Philomena
En zo zaten wij dus afgelopen vrijdag om 2 uur ’s middags op de heerlijke stoelen van de Toneelschuur te kijken naar het fraaie Ierland, de schitterende Judie Dench en de heerlijk Brits misantropische Steve Coogan. De film was een terechte 5-sterren van the Times en the Independent film en de middag was fijn en vertrouwd.
Na de film zijn we nog even langs Expresso geweest, mijn favoriete (fairtrade) kledingzaak waar een shirtje voor mij klaar hing. Ik kom altijd graag bij Expresso omdat hun kleding niet alleen mooi en vaak kleurrijk is maar ook representatief zonder saai te zijn. En als ik de komende jaren niet enorm uit ga dijen dan kan ik de jasjes en shirts die ik nu koop over 10 jaar ook nog makkelijk aan. De flamboyante vriendin kende de winkel nog niet, maar dat was snel verleden tijd. “Dit vind ik nou echt iets voor jou”, zei ik terwijl ik haar een zwart doorschijnend shirtje met een bloemenprint in handen duwde.
Ze kocht het. En het was net of ik met mijn moeder in de stad was, maar dan wel 4 maten kleiner.
Toen ik nog op school zat spijbelde ik nooit, maar ik ga het nu vaker doen….

Read Full Post »