Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘februari’

Buiten-binnen

Toen mijn grote neef alleen nog maar het kleine neefje van mijn ouders was, stond hij eens bij zijn opa en oma (die veel later dus ook mijn opa en oma zouden worden) thuis op een overdekt balkon. Hij zag iets gebeuren waar hij de woorden niet helemaal voor had: ‘het regent….binnen-buiten’.
Daar moest ik van de week even aan terugdenken.
Een jaar of 6 geleden verhuisden we van de gehuurde bovenwoning van vriend (waar ik toen al veel vaker was dan op mijn kamer in Heemstede) naar ons eigen huis. Een huis met een eigen voordeur en een achtertuin. Bij de bovenwoning van vriend zat een riant balkon op het zuiden, maar in de zomer had je daar vrij weinig aan: zomers brandde je er overdag weg en tegen de avond, als het er eindelijk lekker zitten was, stak de buurman de fik in een barbecue waarvan de walm direct richting balkon trok. Zes dagen per week. En de zevende dag was de andere buurman aan de beurt.
In de zomer mis ik dat balkon dus totaal niet, ik heb nu een tuin. Maar in februari, als het buiten nog koud is maar de eerste zonnestralen zich al laten zien, dan schoof ik de balkondeuren open, en zette de bureaustoel bij de drempel, neus naar de zon. Elke eerste straal pakte ik mee. De zon scheen, binnen-buiten.Scan_20151005 (4)h

Read Full Post »

Sommige mensen vinden het maar een niksige, saaie maand, februari. Maar voor mij is februari altijd de aankondiging van de lente. December, daar vind ik nu weinig aan, ja, de 5e vind ik nog wel leuk en gezellig maar na de 6e mag het van mij zo snel mogelijk februari zijn.
Als het eenmaal februari is, dan is het bijna lente. En heel vaak is februari de eerste maand waarin je stokstaartje kunt spelen. Weet je niet wat dat is? Stokstaartje speel je buiten, dik ingepakt in je ja ga je op zoek naar de zon. En als je die gevonden hebt dan blijf je stilstaan en draai je je neus naar hem toe. Je doet je ogen dicht en laat je gezicht verwarmen.
Februari was ook de maand waarin mijn oma jarig was en waarin mijn ouders getrouwd waren (bij stralend weer, getuige de foto’s). Maar sinds 2013 is februari ook de maand waarin mijn moeder overleed, een dag voor haar trouwdag (geen idee hoe het weer was…). ‘Gelukkig is het de kortste maand’, zei mijn vader.

Onze mister Februari

Onze mister Februari

En nu is die maand er dus weer en zien we straks de sneeuwklokjes weer opkomen die bloeiden tijdens haar begrafenis. Maar op de allereerste maandag van de maand heb ik al stokstaartje gespeeld, in het Zanenpark. Vroeger (tot een jaar geleden dus) kwam ik hier vaak met mijn moeder. Op maandag maakten we meestal een lange wandeling met Roemer. Naar het molentje of naar het Zanenpark. Voordeel van het Zanenpark was dat ik op de terugweg, als mijn moeder met Roemer even buiten bleef wachten, wat boodschappen kon doen bij de Albert Heijn op het Soendaplein. Of, in februari potjes met bloembolletjes mee kon nemen bij de kraam waar we langs liepen op weg naar huis.
Ik was er sinds februari 2013 bijna niet meer geweest: één keertje in de zomer en nu pas weer. Maar het is nog steeds mooi, Roemer rent nog steeds hele harde rondjes met een bal in zijn bek en huis te Zanen straalt in de hele vroege lentezon.

Read Full Post »