Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Dieren’

Mijn meest recente column voor Dierenpraktijken, over de raarste diersoort van deze aardbol, lees je hier: 2020-05-11-134557

Read Full Post »

Onlangs las ik ‘Mamma’s last hug’, het nieuwste boek van primatoloog Frans de Waal. Je zou het kunnen samenvatten als één lang pleidooi voor het serieus nemen van gevoelens en emoties bij dieren. Net als vele andere hondenmoeders was ik allang overtuigd van het bestaan van een scala aan emoties in het dierenrijk, maar desalniettemin vond ik het een onderhoudend en leerzaam boek.
Zo kennen we allemaal de chimpansee (al was het maar van de film van Bert Haanstra) en weten we dat we zeer nauw aan hen verwant zijn. En de bonobo kennen we ook wel, dat zijn die apen die alles oplossen met seks. Maar aan hen zijn we net zou nauw verwant als aan die chimpansees. En zeg nou zelf, als je naar het park of bos zou gaan met je gezin en je komt daar (voor jou onbekende) soortgenoten tegen, val je die dan aan? Loopt dat onherroepelijk uit op matten? Of is de kans groter dat je elkaar begroet en dat, als ze kinderen bij zich hebben, je het compleet normaal vindt dat jouw kinderen bij hen in de buurt komen om te gaan spelen? En zou het zelfs zo kunnen zijn dat jullie eten met elkaar gaan delen?
Want dat is wat er met bonobo’s gebeurt: als die onbekende soortgenoten tegenkomen dan loopt dat bijna altijd uit op een picknick. En soms een orgie inderdaad, dat ook.
Frans de Waal suggereert in zijn boek dat het daarom bést wel eens zou kunnen dat onze voorouders bonobo’s zijn en niet hun agressievere grote broer de chimpansee. En dat is interessant want bonobo’s leven in een matriarchale samenleving. Met andere worden: de vrouwen zijn de baas. Als een jong bonobo mannetje zich misdraagt wordt hij door een groepje ‘tantes’ terechtgewezen en zo nodig in elkaar geslagen. Het lijkt me wel een verfrissend idee voor onze samenleving. Dat er bij zo’n gast als Holleeder wordt aangebeld en dan staat daar een groepje invloedrijke grande dames voor de deur. Bijvoorbeeld Khadija Arib, Eva Jinek, Sonja Barend en Neelie Kroes, en die vragen dan ‘Klopt het dat jij allemaal mensen hebt laten vermoorden?’ En ik stel me zo voor dat hij dan iets zeer éloquents zegt als ‘ja nou eh..’ En dat ze dan zeggen dat hij dat direct me op moet houden, eventueel gevolgd voor wat gemep met handtasjes.
En daarna gaan ze gezellig picknicken met Angela Merkel.

Read Full Post »

Als resultaten in het verleden iets zeggen over de toekomst, dan zal ik met deze blogpost wel weer een heleboel ellende over me afroepen, maar ik schrijf ‘m toch. Ik ben immers geen ezel.
Een poos geleden schreef ik een stukje over ellende die op social media gretig gedeeld wordt. Mensen smijten de meest gruwelijke foto’s in elkaars gezicht, alsof ze willen roepen KIJK, KIJK DAN!!! En ik wil niet kijken. Wat niet wil zeggen dat ik niets wil doen.
Voordat ik op een politieke partij stem zoek ik uit hoe ze het doen op gebied van mensenrechten, dierenrechten en het milieu. Ik steun een organisatie die strijdt tegen bont, ben donateur van Milieudefensie en Oxfam Novib. Voordat we een pup in huis haalden hebben we ruim een half jaar op een wachtlijst gestaan omdat we zeker wilden weten dat zijn moeder een goed leven had en hij geen product was van de broodfok. Oh ja, en ik eet geen vlees.
Maar dat is niet genoeg. Blijkbaar. Ik MOET kijken naar een foto van een container vol vermoorde honden omdat ik volgens sommigen anders een lafaard ben. Blijkbaar.
Maar ik ben nog steeds van mening dat er geen dier gered wordt met het feit dat ik naar zo’n foto kijk. Ik voel me alleen de hele dag ellendig en verdrietig. En ik kom niet aan werken toe. Iets waar de mensen die die dieren dat aan hebben gedaan geen seconde van wakker liggen.

Laats zag ik een oproep op Facebook om al die foto’s van die volgevreten zelfingenomen moordtoeristen waarop ze naast de door hen geschoten leeuw staan te delen om ze voor schut te zetten. Dus stroomde mijn tijdlijn vol met een bucket of deplorables naast dierenlijken. Leeuwen, neushoorns, giraffes…
En het punt is: het heeft geen zin. Als zulke mensen gene zouden kennen dan zouden ze niet voor zo’n foto poseren. Als ze diep in hun hart (of wat daarvoor door moet gaan) weten dat ze fout zitten, dan halen ze zo’n trekker niet over.
Of, zoals een jonge vrouw die op de foto stond naast een door haar afgeslachte giraf reageerde op de kritiek. ‘Hij was niet zeldzaam en hij was al oud’.
Het kan haar dus geen reet schelen. Het heeft dus geen zin om haar ‘te schande’ te zetten want ze heeft geen geweten.
Het is een beter idee om zulke mensen op te sluiten in een gesloten inrichting en hen beschaving bij te brengen.
En ineens bedenk ik wie daar ook in opgenomen moet worden… Die president van de bucket of deplorables hè, dat is een dikke, oude, witte man met kortzichtige ideeën en zoons die dieren vermoorden. Die is ook bepaald niet zeldzaam….

Read Full Post »

Kunst

Ik heb altijd gedacht dat er slechts één ding was waarin mensen zich onderscheidden van (andere) dieren. Het gebruiken van taal is het niet want er zijn vele apen die gebarentaal inmiddels meester zijn en de dans van de honingbij maakt gebruik van geur, geluid en beweging om duidelijk te maken waar de lekkerste bloemen te vinden zijn, daar zijn jij en ik inferieur aan. Ook is het niet het feit dat wij graag andere dieren ‘in huis halen’ en voor ze zorgen alsof het onze kinderen zijn: homoseksuele pinguïnparen zorgen voor eieren en kuiken van wie de biologische ouders dood zijn en er is een aap in India die een zwerfhond geadopteerd heeft. Daarin zijn we dus ook niet uniek met onze katten, honden, hamsters en wat al niet meer.
Nee, het enige argument voor de mening dat wij een stapje hoger op de evolutionaire ladder staan leek mij het bestaan van kunst. Al sinds de prehistorie maakt de mens muurschilderingen van de wereld om hem heen, maakt beeldjes en versiert gebruiksvoorwerpen. Voor de écht ontwikkelden onder ons is een leven zonder kunst eigenlijk geen leven. Kunst is wat ons verheft. Kunst is wat ons mens maakt.
Dacht ik. Totdat ik dit filmpje zag. En nu weet ik het allemaal niet meer….

Read Full Post »