Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘De zeven zussen’

Als het op boeken aan komt ben ik misschien een beetje een snob. Wanneer een bepaalde titel of boekenreeks in de top 10 van de Bruna staat weet ik wel bijna zeker dat ik het niks vindt. Dit bleek het geval bij die reeks ‘detectives’ met kinderliedjes-titels en aan de ‘voetbalbiografiën’ ben ik niet eens begonnen.
En ik was er ook stellig van overtuigd dat ik al die boeken over die Zeven Zussen net zo zemelig en zoetsappig zou vinden als de ‘Libelle-romans’ van Santa Montefiore of Nora Roberts. Maar toen zag ik een Facebook-post van een nichtje van mijn moeder. Zij is kunstenaar en ook behoorlijk belezen en zij schreef dat de Zeven Zussen haar ook in hun greep hadden….
Dus dacht ik what’s good enough for her… en haalde deel één bij de bibliotheek. En inmiddels ben ik toe aan deel vier. De schrijfstijl is veel beter dan ik had verwacht, ik probeerde ooit een roman van Santa Montefiore en ik kwam niet verder dan twee bladzijden omdat de kriebels kreeg van de houterige stijl en de onnatuurlijke dialogen. Dat had ik bij de Seven Sisters ook verwacht, maar ze lezen als een trein.
Ik denk ook dat het een goede zaak is dat deze romans populair zijn. Veel mensen die lezen komen niet veel verder dan een thriller (wat doet dat met je mens- en wereldbeeld vraag ik me af?) of iets geschreven door of òver een bekende Nederlander. De romans van Lucinda Riley zijn dan misschien geen literatuur met een grote L, maar ze laten je de hele wereld over reizen vanuit je luie stoel en geven je als bagage nog een flinke dosis historische kennis mee.
Maar wat ik misschien nog wel het leukste vind aan deze reeks is dat het zo gemakkelijk is om bekende mensen te ‘casten’ als personages.
Ik doe dit vaker: als ik een boek lees nemen één of meerdere personages de gedaante aan van acteurs die ik ken, maar bij de bij de Zeven Zussen gebeurt dat standaard en gelijk bij de introductie van het karakter. Het zal wel iets met haar manier van schrijven van doen hebben (of mijn vermogen om deze boeken te zien als vermakelijk escapisme).
Zo werd oudste zus Maia in haar zoektocht naar haar familiegeschiedenis geholpen door de Braziliaanse Floriano die er precies zo uitzag als Óscar Isaac. Theo, de leider van het zeilteam waar Ally deel van uitmaakt, lijkt sprekend op Lucas Till (de nieuwe MacGyver). De werkgever van Star, de ietwat wereldvreemde Orlando, is in mijn hoofd een mengelmoes geworden van James D’Arcy en Matthew Goode. Voor de volledigheid: zijn -naar mijn smaak- veel minder interessante broer, ziet er overigens uit als Michael Fassbender.
Als de mensen die verantwoordelijk zijn voor casting van de tv-serie die er ongetwijfeld komen gaat dat allemaal genoteerd hebben, dan ga ik even lezen hoe het verder gaat met de Pearl sister (boek vier) en ene Ace die ze tegen is gekomen op een strand in Thailand en behoorlijk veel weg heeft van Jason Momoa.

Read Full Post »

De boekenserie ‘De zeven zussen’ (The seven sisters) is ongekend populair, vooral in Nederland. En als iets populair is, vind ik het meestal drie keer niks. Maar ik wilde toch even de proef op de som nemen (ik heb niet voor niets een bibliotheekkaart) en wat blijkt? De eerste twee boeken waren zeer onderhoudend. Misschien geen literatuur van de bovenste plank, maar vlot geschreven romans vol spanning, historische achtergrond en bevolkt door sympathieke personages. Ik ben van plan deel drie tot en met zeven ook te gaan lezen.

Toen ik een boek voorbij zag komen met daarop een sticker met de tekst ‘Voor de lezeressen van De zeven zussen’ (er zijn blijkbaar volgens de uitgever geen mannen die die boeken lezen…) was ik wel benieuwd of die claim gegrond was. ‘Rosalinds leugen’, deel één van de trilogie ‘De drie dochters’ begint als Rosalind, Olivia en Eve bij elkaar zijn in het huis van hun vader nadat hij een beroerte heeft gehad. Terwijl hij herstelt ruimen zijn dochters het huis op, met name de spullen van hun moeder, de beroemde filmster Jilian Croft die tijdens hun jeugd overleed.
In de hoop sieraden en foto’s te vinden stuiten ze op medische papieren die hen voor een raadsel stellen. Was Jilian wel hun biologische moeder?
Tegen de wens van haar zussen in gaat Rosalind op onderzoek uit.

Net als in de serie ‘De zeven zussen’ staat familie-dynamiek, en dan vooral de verhouding tussen zussen, en het uitzoeken van een verborgen verleden centraal. In tegenstelling tot de serie van Lucinda Riley bevat het geen flashbacks, wat het lezen vergemakkelijkt maar er ook voor zorgt dat het verhaal iets oppervlakkiger blijft, evenals de personages overigens. Hopelijk groeit Muna Shehadi daar nog in, want zelfs na het lezen van ruim 360 bladzijden is Rosalind voor mij niet écht gaan leven. Alleen ‘Teta’ (ik verklap niet wie dat is, want spoilers) heeft echt diepte gekregen.
Maar wie weet komt ze in het tweede deel, Eve’s waarheid, beter uit de verf. Het derde deel, Olivia’s geheim, komt in het voorjaar van 2020 uit. Liefhebbers van toegankelijke romans met een vleugje romantiek en glamour kunnen hun hart ophalen bij deze reeks en tegelijkertijd iets opsteken over de Libanese keuken.

Read Full Post »