Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘dat-is-leuk-donderdag’

Sommige hondeneigenaren moeten niets hebben van boekjes waarin staat hoe het allemaal moet, zo’n beest opvoeden en al helemáál niets van mensen die vertellen hoe je met je huisdier om moet gaan (om over de Mexicaan met de tandpastaglimlach nog maar te zwijgen, zodra die genoemd wordt gaat menigeen blaffen en grommen). Maar zelf vind ik artikelen en boeken over honden en hun gedrag (en dat van ons) heel interessant. Wat overigens niet wil zeggen dat ik alles klakkeloos overneem wat er gepredikt wordt, ik pik eruit wat me van toepassing lijkt op mijn hond mits het een methode is die me aanspreekt. De ene deskundige past nu eenmaal beter bij je dan de andere, dat is bij kinderen en leraren immers ook zo.
Het allermooiste is het als je iets ziet of leest dat je bevestigt in je mening over het karakter van je hond, zoals wij dat hadden met dit filmpje: 


Trainster Eileen laat zien hoe je kunt beoordelen of je hond het wel écht leuk vindt om geaaid te worden of dat hij/zij het ‘toelaat’ om jou een plezier te doen of in de hoop dat er iets leuks op gaat volgen. Roemer laat ons alle signalen zien die Summer vertoont in het filmpje: oogjes dicht, bek open en als je stopt met aaien dan wijst hij met zijn neus naar je hand of legt zijn kop ertegenaan. Sowieso ziet hij een open handpalm als een uitnodiging om zijn kop erop te leggen. Tijdens het aaien leunt hij ook nog vaak een beetje tegen je aan en legt een pootje op je arm of hand om ervoor te zorgen dat die blijft waar hij is. ‘Roemer says yes’, zeggen zij dan tegen elkaar. Behalve wanneer je hem op zijn kop wil aaien, dan ineens vertoont hij ineens het ontwijkende gedrag van Zanie….

Advertenties

Read Full Post »

Binnenkort weer een avond moerstaal: een avond met optredens, hapjes, taalspelletjes, de uitreiking van de stalen Moer en een column van Kim in de pen. Entree 15,00 euro (incl. hapjes en drankje) Reserveren via ampzing@gmail.com Restaurant Staal, Gedempte Oude Gracht 46 te Haarlem, woensdagavond 16 juli vanaf 8 uur.10474856_10204105777028623_2959000630844255085_n

Read Full Post »

Die grote jute tassen die je tegenwoordig bij winkels kunt kopen zijn natuurlijk enorm handig voor je weekboodschappen, maar die neem je natuurlijk niet dagelijks mee ‘voor het geval dát’. Maar als je in de stad woont, zoals ik, dan kan het natuurlijk zomaar gebeuren dat je een keer spontaan ergens een broek koopt, of en paar schoenen, of je bedenkt dat je wel even koffiebonen of thee mee kunt nemen als je toch in het centrum bent. Mij gebeurt dat wel in ieder geval. Maar ik wil dus géén tasje (nee écht niet, meisje van de HEMA. en ja, ik zie wel dat je die stempels en opschrijfblokken nu al in het tasje hebt gedaan maar ik zei al dríe keer dat ik geen tasje hoefde dus haal het er maar uit en laat daarna je oren maar even uitspuiten bij de dokter). foldaway bags
Maar zo’n jute tas laat zich niet opvouwen tot een klein pakketje dat in elke tas past. Maar gelukkig zijn er de foldaway bags van Paperchase: handige opvouwbare tasjes mét lange hengsels die over je schouder kunnen én bijpassend hoesje waar ze in passen zodat ze als héél klein pakketje in je tas passen. En in mijn geval: in élke tas, want ik heb een wegvouwtasjes-tic. In élke tas van mij moet een foldaway bag van Paperchase zitten want anders is het niet écht mijn tas. En dan moet het liefst de kleur van het tasje ook nog een beetje passen bij de tas waar ie in zit, dus inmiddels heb ik een hele verzameling. En ze blijven maar leuke nieuwe prints bedenken.
Ken jij dus iemand die nog steeds met die nare HEMA-tasjes thuiskomt of zich in elke kledingzaak weer een nieuwe plastic zak aan laat smeren en ze vervolgens weggooit of in een la doet om ze er nooit meer uit te halen? Geef ze een foldaway bag cadeau. En nu niet denken dat ze alleen leuk zijn voor vrouwen met die bloemetjes en die vogeltjes, ik heb ook een hele surrealistische met ogen erop, er is ook deze voor de Anglofiele man (die heb ik trouwens nog niet, grrr), deze voor de grafisch vormgever, deze voor de zeiler of deze voor als je met een hooglander samenwoont. En bovendien? En echte man wil best gezien worden met vogeltjes en bloemetjes. En wat als hij nog geen man bag heeft om het tasje in te doen? Door de spring clip die aan het zakje vastzit kun je ‘m ook heel makkelijk aan je sleutelbos vastmaken. Of aan je broeksband, als je in de IT werkt.
Dus nu geen smoesjes meer: ‘Nee, ik wíl geen plastic zakje, ik heb een wegvouwzakje met ogen/zebra’s/uilen/parkieten/bloemen/fruit/enz…’

Read Full Post »

Van alle Yoga-stromingen is Kundalini misschien wel de meest mystieke: de nadruk ligt op ademhaling, meditatie en mantra’s. De asana’s (houdingen) zijn vooral bedoeld als voorbereiding op het ‘zitten’ en chanten (opzeggen van mantra’s). Dat klinkt allemaal heel erg zweverig en ingewikkeld, maar in haar boek ‘Kundalini Meditatie’ legt operazangeres en yogi Kathryn McCusker aan de hand van kleurrijke illustraties en foto’s uit waar het bij Kundalini allemaal om draait: om ademhaling en het wakkerschudden van de slang.
Volgens de leer van Kundalini ligt er aan de basis van ieders ruggengraat (ter hoogte van je eerste chakra) een opgerolde slang te slapen. Die kun je wakker schudden door de ‘prana’ (levensstroom) op de juiste manier door je lichaam te laten stromen. En ontwaakt de slang, dan geeft dat een oneindige voorraad energie. En wie wil dat nu niet? Bovendien staan er ook uitgebreide meditaties in het boek, zoals een meditatie om het immuunsysteem te versterken, een meditatie om een depressie te overwinnen en een helende meditatie. Die laatste is mijn favoriet en ik chant nu dagelijks Ra Ma Da Sa Sa Say So Hung.

Kundalini Meditatie

Kundalini Meditatie

Naast instructies omtrent het toepassen van Kundalini geeft het boek ook informatie over de oorsprong van deze vorm van yoga. ‘Kundalini meditatie-Activeer de oneindig krachtige Kundalini-energie’ is een mooi vormgegeven boek dat geïnteresseerden enthousiast zal maken om te beginnen met Kundalini en dat in de kast van de doorgewinterde yogi in het wit (de kleur van Kundalini-beoefenaars) niet mag ontbreken. En het fijnste is: ik mag er twee weggeven. Laat me weten waarom jij dit boek graag wil hebben en maak kans!

Read Full Post »

Geur is herinnering, volgens wetenschappers. Als je een bepaalde geur ruikt kun je opeens worden ‘overvallen’ door een gevoel van geluk of nostalgie, dat komt omdat je orbitofrontale cortex die geur heeft gekoppeld aan een herinnering. Vaak is die associatie onbewust en soms loopt je gevoel ook iets op je redenatie vooruit: bijvoorbeeld wanneer ik ineens een zeilboten en Griekse eilanden moet denken en ik me daarná pas realiseer dat ik Jil Sander SUN ruik; het geurtje dat ik op Schiphol had gekocht voordat ik op vakantie ging vlak na mijn eindexamen.
Een trucje dat ik zo’n 10 jaar later weer herhaalde met een fles Biotherm eau de paradis: die ruikt nu naar Lesbos.
Tegenwoordig spuit ik niet meet zo kwistig met geurtjes uit een flesje, er staan nog een paar luchtjes te verstoffen in de badkamer, maar dat is het wel. wat ik wél elke dag gebruik is thee: theïnevrije thee. Ik heb een fijne theïnevrije groene sencha en een rooiboos-met-cranberrie-mix van Simon Lévelt en van beide drink ik meerdere kopjes per dag. Maar aangezien Denemarken een walhalla is voor mensen die ‘anders eten’ (zo zuiver mogelijk, zonder toevoegingen en bewerkingen en natuurlijk biologisch) verwachtte ik wel wat nieuwe smaakjes aan mijn assortiment toe te kunnen voegen. En dat klopte: Bij tante T kocht ik een theïnevrije groene thee met aardbeien. Ik had verwacht dat hij heel zoet zou zijn en dus kocht ik maar één zakje (en natuurlijk een leuk blikje om het in te kunnen doen) maar hij smaakt veel frisser dan hij in het blik rook en nu wil ik ‘m elke dag. Help! Wie gaat er binnenkort naar Kopenhagen in wil voor mij langs mijn nieuwe favoriete tante?
In de Kronprinsegade zit A.C. Perch, volgens het 100% Kopenhagen gidsje de oudste theehandel van Europa, maar dat wist de verkoopster te nuanceren: het is de oudste theewinkel van het vaste land van Europa, maar dat maakte de winkel niet minder sfeervol. Zij hadden geen theïnevrije groene thee, maar wel een lekkere rooibos met rabarber (en natuurlijk weer een mooi blikje).
Dus nu kan ik elke dag een slokje Kopenhagen nemen (tot ze op zijn) en geur en smaak, die zijn toch net zo sterk aan elkaar verwant als geur en herinnering?

Nieuwe oogst thee

Nieuwe oogst thee

Read Full Post »

Zoals velen van jullie waarschijnlijk wel weten spaar ik ansichtkaarten van lezende vrouwen. En dan vooral van afbeeldingen van schilderijen met lezende vrouwen. Mijn kaartenrek is bijna vol. In de winkel van het Statens Museum heb ik er nog ééntje kunnen kopen maar de mooiste exemplaren hadden ze alleen in de zalen hangen.

Vilhelm Hammershoi

Vilhelm Hammershoi

De eerste lezende vrouw die ik tegenkwam was de echtgenote van Vilhelm Hammershøi op een doek uit 1902: ‘A room in the Artist’s Home in Strandgade, Copenhagen, with the Artists’s Wife’. Met zo’n lange titel had het woord Reading er van mij nog wel achteraan gemogen.

Ejnar Nielsen

Ejnar Nielsen

In dezelfde zaal als de Hammershøi hangt een werk van Eljar Nielsen: En læsende blind pige; Een lezend blind meisje. Een werk uit 1905.

Een aantal zalen verderop zijn we terug in de tijd gegaan en zien we een schilderij uit 1882 ‘Den syge pige’ (het zieke meisje) van Michael Ancher. En ze leest. Grappg genoeg klinkt deze titel het droevigst maar is het het meest kleurrijke doen van de drie. Ze is dan wel ziek, maar ze heeft een fijne rode deken en een okerkleurig nachthemd en beide kleuren komen terug in het boeket dat op de stoel naast haar bed staat. Ze wordt vast snel weer beter.

Michael Ancher

Michael Ancher

 

Read Full Post »

Knøt

Toen wij de stad waar we een week zouden wonen binnen kwamen rijden en op zoek gingen naar ons tijdelijke appartement in het hippe Nørrebro vielen mij twee dingen op: één: de vierkiezingen leven hier in Denemarken veel meer dan in Nederland. Overal zie je posters hangen van diverse politieke partijen. Zo kun je stemmen op iemand die Troels heet maar ook op ene Samira (die een Noord-Afrikaans uiterlijk heeft) van de ‘Radikalen’ (een partij waarvan de lijsttrekker ‘Helveg’  heet, ik weet het niet… IMG_5213
Het tweede dat me opvalt is de knot. Binnen een half uur na het binnenrijden van Kopenhagen het ik 10 vrouwen gezien die hun haar als een knoedeltje bovenop hun hoofd dragen. Zelf draag ik mijn haar heel af en toe zo; al het nat is en ik yoga wil gaan doen (dan kan mijn hoofd tenminste plat op de grond, wat niet kan als ik een staart of een lagere knot draag. Maar ik ben er tot op heden nooit mee in het openbaar verschenen. Maar hier is het blijkbaar mode: half vrouwelijk Kopenhagen van tussen de 20 en 40 loopt ermee. Ik noem het voor het gemak maar de ‘Knøt’. Sommigen gaan ook yoga doen met Knøt, getuige de welbekende tas op hun rug, anderen gaan ‘frozen yoghurt’  met hem eten en een heleboel draagsters gaan met hem op de fiets. Maar dan wel zonder helm want daar past Knøt niet onder.
Hoe je ‘m maakt? Gooi je hoofd naar voren, schud je haar een beetje uit en draai het op. Hou je Knøt vast, kom met hoofd, Knøt en al omhoog en bekijk het resultaat. Ziet het eruit als een nonchalant knotje op Wiske-staartje-hoogte? Dan zit ie goed. Vastzetten en je yogamat uitrollen, fantastisk!

Read Full Post »

« Newer Posts - Older Posts »