Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Albert Heijn’

Naast superfoods heeft Albert Heijn nu ook ‘SuperZorg‘: bij twee winkels van de supermarktketen in Den Haag gaan cassières vanaf nu letten op ouderen: komen klanten van een zekere leeftijd warrig over of komen ze zes keer per dag voor telkens een andere boodschap, dan nemen de verkoopsters contact op met de plaatselijke thuiszorginstelling.
Persoonlijk lijkt het me zorgwekkender als klanten zes keer per dag hetzélfde komen kopen, maar goed, ik heb dan ook geen SuperZorg-cursus gehad dus misschien moet ik me er helemaal niet mee bemoeien (maar ik schrijf nu eenmaal columns, dus ik doe het lekker wél).
‘Voor eenzame ouderen is de cassière van de supermarkt misschien wel hun beste vriendin. Die zal het dan ook als eerste signaleren als ze achteruit gaan’, is te lezen in het artikel in de Volkskrant. Een droevige, maar waarschijnlijk wel juiste constatering. Het initiatief wordt sympathiek maar ook schrijnend genoemd: een cassière die zorgtaken op zich moet nemen vanwege de afbraak van ons zorgstelsel is eigenlijk te droevig voor woorden.
Ik ben het daar natuurlijk roerend mee eens maar het is niet alleen de afbraak van het zorgstelsel die daar debet aan is. De digitalisering heeft ook een handje geholpen ben ik bang…. Iets meer dan 10 jaar geleden werkte ik in de bibliotheek in Zandvoort, een dorp met verhoudingsgewijs veel ouderen. Voor velen van hen was hun wandeling naar de bibliotheek een wekelijks (en voor sommigen zelfs dagelijks) uitje en bij het afstempelen van de boeken maakte ik altijd even een praatje. Al snel kende ik iedereen bij naam (handig joh, zo’n pasje waar dat op staat) en wist van velen wat ze graag lazen en of ze het leuk vonden als ik ze een nieuwe titel of auteur aanraadde. Als iemand een week niet kwam, dan viel dat op. En als er iets met ze was, goed nieuws of slecht, dan wist je dat.
Toen ik na een jaar in de bibliotheek te hebben gewerkt wegging vonden ze dat erg jammer (of tenminste, dat zeiden ze). Een week later werd het zelfscan-apparaat geïnstalleerd waarmee mensen zelf hun boeken konden lenen zonder dat ze daar een medewerker van de bibliotheek voor nodig hadden. Ik vraag me af of het apparaat ooit heeft geïnformeerd hoe het  nu met hun zoon in Amerika is en of ze al een beetje hersteld zijn van hun knie-operatie….. Scan_20151005 (4)klkrev2l

Read Full Post »

Sommige mensen vinden het maar een niksige, saaie maand, februari. Maar voor mij is februari altijd de aankondiging van de lente. December, daar vind ik nu weinig aan, ja, de 5e vind ik nog wel leuk en gezellig maar na de 6e mag het van mij zo snel mogelijk februari zijn.
Als het eenmaal februari is, dan is het bijna lente. En heel vaak is februari de eerste maand waarin je stokstaartje kunt spelen. Weet je niet wat dat is? Stokstaartje speel je buiten, dik ingepakt in je ja ga je op zoek naar de zon. En als je die gevonden hebt dan blijf je stilstaan en draai je je neus naar hem toe. Je doet je ogen dicht en laat je gezicht verwarmen.
Februari was ook de maand waarin mijn oma jarig was en waarin mijn ouders getrouwd waren (bij stralend weer, getuige de foto’s). Maar sinds 2013 is februari ook de maand waarin mijn moeder overleed, een dag voor haar trouwdag (geen idee hoe het weer was…). ‘Gelukkig is het de kortste maand’, zei mijn vader.

Onze mister Februari

Onze mister Februari

En nu is die maand er dus weer en zien we straks de sneeuwklokjes weer opkomen die bloeiden tijdens haar begrafenis. Maar op de allereerste maandag van de maand heb ik al stokstaartje gespeeld, in het Zanenpark. Vroeger (tot een jaar geleden dus) kwam ik hier vaak met mijn moeder. Op maandag maakten we meestal een lange wandeling met Roemer. Naar het molentje of naar het Zanenpark. Voordeel van het Zanenpark was dat ik op de terugweg, als mijn moeder met Roemer even buiten bleef wachten, wat boodschappen kon doen bij de Albert Heijn op het Soendaplein. Of, in februari potjes met bloembolletjes mee kon nemen bij de kraam waar we langs liepen op weg naar huis.
Ik was er sinds februari 2013 bijna niet meer geweest: één keertje in de zomer en nu pas weer. Maar het is nog steeds mooi, Roemer rent nog steeds hele harde rondjes met een bal in zijn bek en huis te Zanen straalt in de hele vroege lentezon.

Read Full Post »