Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Aisling Fowler’

Volgens de uitgeverij is dit boek geschreven voor een ‘middle grade‘ lezerspubliek: dat zou een leeftij van tussen de acht en de twaalf jaar zijn. Dat is best een ruime marge, en toen ik met mijn favoriete boekverkoper in gesprek raakte over ‘Vuurbloed’ (hij had ‘m net binnen) liet hij zien dat er op de prijssticker 10-12 jaar stond. En ik zal eerlijk zeggen: ik vind 10 nog best jong want dit boek is heftig.
Vuurbloed speelt zich af in het prehistorische tijdperk waarin de winters ijs- en ijskoud zijn. Nadat haar hele familie om is gekomen bij een aanval van een vijandige stam heeft de hoofdpersoon een eed afgelegd: ze is nu een leerling-jager. Dat betekent dat ze haar oude naam heeft afgelegd en een nummer heeft gekregen (Twaalf). Alle oude vetes en haar herkomst moet ze vergeten. Ze moet alle stammen beschermen tegen gevaar.
Als het jagersfort wordt aangevallen en de enige mede-leerling die echt aardig tegen haar is wordt ontvoerd, trekt Twaalf eropuit met een wel heel bijzonder lastdier. Haar zoektocht brengt haar naar het Bevroren Bos en dichter bij haar mede-leerlingen.

De volwassen lezer zal heel veel verwijzingen naar andere fantasy romans ontdekken in ‘Twaalf en het Bevroren Bos’. De Jagerseed klinkt behoorlijk naar die van de Night’s Watch uit A song of ice and fire (daar komt nog bij dat de backstory van één van de leerling-jagers precies dezelfde is als die van Samwell Tarly), de pratende bomen doen denken aan The Lord of The Rings en trollen die de school binnendringen én een boek waarin alle magische wezens beschreven zijn, is straight out of Harry Potter. Maar Aisling Fowler heeft met deze ingrediënten een eigen verhaal weten te maken mèt een vrouwelijke hoofdpersoon én een boodschap: soms zijn dingen niet zoals ze lijken en heb je meer gemeen met je ‘vijand’ dan je dacht. Oh, en dat je niet boos zou mogen worden als iemand je spullen ongevraagd leent en ze per ongelijk stuk maakt. Maar dat vind ik echt bullshit. Meisjes mogen ook boos worden, mevrouw Fowler, en iemand die met z’n takken aan je spullen zit is een goede reden.
Dus die boodschap mag je wat mij betreft negeren als je je mee laat nemen op reis met Twaalf. En let ook vooral op de plaatjes want die zijn heel mooi. En wees gewaarschuwd: soms gaat er iemand dood. Zoals ik zei: best een heftig boek dus ook kinderen van 30 zullen na het lezen misschien met een nachtlampje aan willen slapen.

Read Full Post »