Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Abdelkader Benali’

Twee weken geleden schreef ik een stukje voor alle Gerda’s en Henken die er op z’n zachts gezegd wat moeite mee hebben dat kranten en tv-programma’s de laatste tijd wat vaker mensen van kleur aan het woord laten. ‘Zwart is belangrijker’, mekkeren ze.
‘Ja, nu even wel’, schrijf ik dan terug, met daaronder een link naar deze blogpost.
Laatst kreeg ik als reactie op mijn commentaar ‘me tafel is wit’. Ik snapte er geen bal van. ‘Ik verstop me onder de tafel’ is een grammaticaal correcte zin, en als daar dan bij zou staan ‘omdat ik me schaam voor wat ik eerder schreef’ dan is het mij volkomen duidelijk. Maar ‘me tafel is wit’ klopt van geen kanten. Ook als ik ervan maak ‘mijn tafel is wit’, snap ik het nog steeds niet.
Ik vroeg het even aan de neurotypische mijnheer hier in huis. ‘Ze bedoelt dat je het woord ‘wit’ niet als huidskleur mag gebruiken.
Grappig, die mensen die altijd hun mond vol hebben van ‘eigen volk eerst voor volk en vaderland’ spreken en schrijven de taal vaak belabberd (en ze plaatsen op Twitter de vlag van Luxemburg naast hun naam). Nee, voor mooi gesproken en geschreven Nederlands moet u bij Abdelkader Benali, Sinan Çankaya en Sylvana Simons zijn. En een Facebook-vriend schreef laatst nog: de mensen die er het meest trots op zijn zichzelf ‘blank’ te noemen laten zich bij de eerste de beste gelegenheid helemaal roodgloeiend bakken.
Ik kijk naar mijn eigen huid, die is ook niet wit meer, eerder een soort hazelnootbruin. Maar wit is mijn etniciteit. Want blank is mijn huid ook niet: er zitten littekens op en moedervlekken. Mijn huid is verre van ongeschonden.
Ik moet denken aan het blankhouten tafeltje dat ik ooit buiten had laten staan in de regen: het trok krom (gelukkig wist ik het met een laagje lak weer aardig op te knappen). Dat is wat ‘blank’ is: het kan niet tegen een beetje tegengeluid (in de vorm van regen) want dan trekt het gelijk krom.

Read Full Post »

Deze week voor de afwisseling eens een man, en dan gelijk ook een foute: Bad boy. Bad Boy is de bijnaam van Kickbokser Amir Salim (ja, je kunt hier Badr Hari lezen) die op een dancefeest waarop iedereen geheel in het wit gekleed gaat (ja, je mag daar Sensation lezen) de voormalige baas van zijn vriendin Chanel een stoot voor zijn kop verkoopt die hij verdient. Helaas is Alex D’Ami niet alleen een doorgesnoven klootzak, maar ook een vermogend zakenman én de broer van een vroegere klasgenoot van Amil en zijn vriend Mo (die ook zijn advocaat is). En toen, op de middelbare school, waren ze op z’n zachtst gezegd geen vrienden. Zijn zaakwaarnemer Fernandes stuurt hem direct na het incident naar Marokko: daar is zijn dochter gestrand tijdens een rondreis: samen met haar reisgenoten wordt ze ‘gevangen gehouden’ door de gastvrijheid van de plaatselijke bevolking. waar ze precies zijn weet niemand en telefonisch contact is niet mogelijk. Amir spreekt de taal, Marokko is het geboorteland van zijn ouders, en moet tijdelijk ‘verdwijnen’ terwijl het mediacircus in Nederland losbarst. Dus gaat hij naar Marokko om daar, onder de naam van zijn broer, voor reisgids te spelen. En zo wisselen hoofdstukken over de zoektocht naar de dochter van Fernandes en hoofdstukken over de opkomst van Bad Boypubliekslieveling ‘Bad Boy’ elkaar af. En dat gaat vlot, Bad boy slaat zijn tegenstanders vaak in de eerste ronde al knock out, maar Benali houdt er ook de vaart in, dat leest heerlijk weg en af en toe lees je een zin nog een keer, gewoon omdat ie zo mooi is. Zoals de beschrijving van Amirs vader: ‘Luisteren naar zijn vader was een verwarrende ervaring: dan sprak er een oude wijsgeer van honderd, om plotseling over te gaan op het snelle, stuitend kortzichtige geklets van een jongeman die nauwelijks droog was achter de oren, en had die zijn betoog erop zitten dan kwam er ineens een afgewogen, zakelijk oordeel uit. Dat hoofd was een grabbelton van leeftijden.’ In tegenstelling tot het echte leven is de vriendin van de K1-vechter geen ex-vrouw van een voetballer en ging de opmerking van de padjepeeërige zakenman niet over de centen van haar ex. Chanel is scout voor een modellenbureau en als een van haar protegés overlijdt kost dat haar haar baan en wordt ze uitgekotst door de hele modellenwereld. En tegen die hardheid wil Amir haar beschermen. Maar of het hem gaat lukken is nog maar de vraag… ‘Bad Boy’ is weer een fijn boek van Benali dat ik, ook vanwege het onderwerp, niet alleen aan de literatuurverslinders maar ook aan jongeren die ‘moeten’ lezen voor hun lijst zou aanbevelen. Deze foute man kun je met een gerust hart in huis halen, daar krijg je geen spijt van.

Read Full Post »